Yenə qoynundayam, ay ana kəndim,Bağçanın açılan gülü bil məni.Üşüyən əlini qızdırammasam,Ocağın qaralan külü bil məni.

Qoynunu sehrli cənnət sanmışam,Közlə ərimişəm, şamla yanmışam.Elə yumşalmışam, rahatlanmışam,Çəmənin məxməri, tülü bil məni.

Bir damla suyunu arxa çevirdim,Xalq oldum, üzümü xalqa çevirdim.Nə zaman mən sənə arxa çevirdim,Onda diri sayma, ölü bil məni.

2000, 6 dekabr

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring