Bu gün Savalanın zirvəsindəyəm,Bu gün Savalanın ətəyi mənəm.Arıyam, qonmuşam çiçəklərinə,Dağın balı mənim, pətəyi mənim.

Cığırlı, çəhlimli, çaylı, çeşməli,O çayın, çeşmənin biriyəm indi.Yüz səksən ildir ki, ölmüşdüm, babam,Gördüm Savalanı, diriyəm indi!

Sinəmə min yerdən min dağ çəkdilər,Bir dəfə bu dağı görənə kimi.Getdim o dünyanı gördüm, qayıtdım,Sevincin barını dərənə kimi.

Daşında mamıram, döşündə qaya,Ruhumla mən ona bağlıyam daha.Nə ki ətəklərdə süründüm, yetər,Qarlı zirvələrin oğluyam daha!

Bildi ki, ilk dəfə görürəm onu,Yolumu kəsmədi çən Savalanda.Nəfəslə can kimi doğmalaşmışıq,Savalan məndədir, mən Savalanda!!!

Savalan dağı, 1992, avqustİraq dəftəri

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring