Dağlara baxanda qanadlanıram,Həyat gözlərimdə gülür yaz kimi.Koroğlu zirvələr öpür alnımı,Səfərdən qayıdan xan Eyvaz kimi.

Bu məğrur qayalar, bu uca dağlar,Ana təbiətin verdiyi paydı.Zirvələr özünü yetim sayardı,İnsan o yerlərə ucalmasaydı.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets