Zəlimxan
Uzaq eldə necə keçir günlərin,Yaxın eldən aralanan Zəlimxan.Sinəsində dərdin-qəmin dağları,Cərgə-cərgə sıralanan Zəlimxan.
Sənsən ocaq, sənsən oda asiyan,Kürəyində el yükünü daşıyan,Bir canıyla yeddi yerdə yaşayan,Yeddi yerə parçalanan Zəlimxan.
Baxma qəlbin ağrılara hədəfdi,Harda olsan üzün haqqa tərəfdi.İstanbulda ölməyin də şərəfdi,İstanbulda yaralanan Zəlimxan.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-zelimxan
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Gəlmədin
Əmim oğlu, məndən heç utanmadın,Üç ay keçdi bir yaylağa gəlmədin.
HarasındadırTərlan quşum itirmişəm, araram,Görüm bu dağların harasındadır
Təbrizin qarətiGənə təqdiri-qəzadən belə fərman olduZəlzələ keçdi, vəli ayrıca dövran oldu
EylərsənDil mənə verübsən, könül ağyarəBilmənəm ki sən nə xəyal eylərsən