Verdim o gün ki, zülfi-pərişanə könlümü
Verdim o gün ki, zülfi-pərişanə könlümü,Saldı nigar o zülfdə zindanə könlümü.Yalvardım əczinən ona, bəlkə xilas edə,Zənciri-zülfə bağladı divanə könlümü.Hər qədr uydum ol büti-tərsa cəmalinə,Yandırdı şəmi-hüsnə çü pərvanə könlümü.Gülzari-hüsnə Yusifi-dil çıxdı seyr edə,Saldı o yar çahi-zənəxdanə könlümü.Etdikcə mən məhəbbət o kafər balasına,Etdi cəfayi-naz ilə viranə könlümü.Vəslə yetirməyib, gecə-gündüz fəraqdə,Təbdil edibdi laləsifət qana könlümü.Bəzmi-vüsalə həsrəti-ümmidvar idim,Saldı bəlayi-firqətə məstanə könlümü.Gülçin binəva idim, oldum müridi-şeyx,Yandırmışam mən atəşi-hicranə könlümü.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/cavid-verdim-o-gun-ki-zulfi-perisane-konlumu
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
ƏŞXASMəcid əfəndi – mətbəə müdiri.
Birinci pərdəMətbəəyə məxsus böyük bir müdiriyyət odası. Odanın bir qapısı ilə iki pəncərəsi – sağ tərəfdən caddəyə açılır. Digər qapısı da sol tərəfdə – mətbəəyə enmək üzrə daima açıqdır. Divarlarda təqvimlər, xəritələr, teleqraf kağızları və məktublar asılmış... Sağda və soldasandalyələr və bir neçə masa... Masalar üzərində idarəyə məxsus kitablar, risalələr, məcmuələr, qəzetlər və sairə... Qışın ikindi zamanı... Pərdə açıldıqda munis və zində çöhrəli Rəuf pəncərə önündəki masa qarşısında yazı yazmaqla məşğul görünür. Sarışın, həssas baqışlı Şeyda isə cığarayı dumanlataraq əli alnında düşünüb durur.*
İkinci pərdəKüçük, sadə bir oda... Sağda iki pəncərə, solda bir qapı, ucda bir yataq karyolası... Pəncərəönündə bir masa və bir qaç iskəmlə... Masa üzərində bir-iki qədəh, su və raqı sürahisi,
Üçüncü pərdəBağçada ətrafı yeşilliklər, güllər və çiçəklərlə süslənmiş fəvvarəli bir havuz... Kənarda çinarlar, sərvlər... oturmağa məxsus uzun sıralar... Ta uzaqlarda gözəl və şairanə mənzərələr...*Mayıs, ikindi çağı. Açıq hava...*
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Məni eşqə salan dilbər,Sən ha belə deməmişdin,
Onun vəfatı tarixiSöylədi tarixiniOna tapan bir ozan
GörüşBiz ki unutmuşduq ilk məhəbbəti,Ah, bu qəfil görüş kaş olmayaydı.
Qəzəl: Şanənin qəsdi nədir çəkməz əlin birçəkdənŞanənin qəsdi nədir çəkməz əlin birçəkdən,Mən kimi aşiq olub zülfə məgər görcəkdən