Külək qarı püskürür,..Yerdən göyə yağır qar.Qışın öpüşü kimiŞaxta yapışır üzə.Güclü çiyinlərindəUzun-uzun borularYeriyirlər neftçilər...Qalın qar çıxır dizə,Sanki tutub ayaqdanİstəmir ki, buraxaNeftçilər borularıDaşıyırlar buruğa.Ağ vulkanlar içindəAlıb dərindən nəfəs,Fəhlələr bir-biriniTez-tez eləyir əvəz.Əllər duyur borudaƏvəz olunmuşlarınƏlinin istisini.Amma dostların biriBorudan yapışandaBu istini duymadı,Çıxarmadı səsiniBildi: kimsə borandaGöz görməyən zamanda,Başqası çalışandaAvaratək verməyib işə canını, şəksiz,Dostlarının yanıylaYeriyibdir ürəksiz.Bir az sonra budkadaPapaqla üst-başınıÇırpıb oturdu onlar.Əriyib damcı-damcıÜstlərindən elə bil

Tökülən qar deyildi:Axırdı zümrüd anlar.İsti vurduqcaƏllər nə xoş gizildəyirdi.Söhbət davam edirdiTəzə neftdən yenə.Birisi də elə bilözü öz əlləriniOğurlayıb bayaqdanQoymuşdu ciblərinə.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri

Qaradağ xanına

Otuz dəfə dad etmişəm sənə mənZahidlərə uymagilən ağa, sən.

Mir Möhsün Nəvvab1 dəq
Handadı

İbtida eyləyib girdim meydana,Şagirdlər ustadı görün handadı

Aşıq Qurbani1 dəq
Baş qoyub dərgahına pabusdən etdi mültəməs

Baş qoyub dərgahına pabusdən etdi mültəməs,Bən gədayi gör ki, taci-səltənət qıldım həvəs.

MatəmiQəzəl1 dəq
Mirat-ül-mühəqqiqin, fəsil 4

بدان که هرچه عدم او ضروری بود او را ممتنع الوجود خوانند و هر چه وجود او ضروری بود او را واجب الوجود گویند و هر چه وجود و عدم او هیچ کدام ضروری نبود او را ممکن الوجود خوانند. اکنون بدان که هر چه موجود است یا واجب الوجود است یا ممکن الوجود، بجهت آنکه موجود دروجود خود به غیری محتاج هست یا نیست.اگر در وجود خود به غیری محتاج نیست، آن را واجب الوجود خوانند چنانکه حق سبحانه و تعالی، و اگر در وجود خود محتاج است به غیری، او را ممکن الوجود خوانند و اینجا اثبات واجب الوجود ظاهر شد چرا که ممکنات موجودند و وجود ممکنات البته از غیری باشد و آن غیر هر آینه منتهی شود به واجب الوجود. و دیگر آنکه تا واجب الوجود نباشد ممکن الوجود را ممکن نتوان گفت، یعنی تا اول محتاجٌ الیه نباشد نتوان گفت که فلان چیز محتاج است به فلان چیز، پس واجب الوجود ثابت شد و ممکن الوجود در بقای وجود اگر محتاج نباشد به غیری، آن را جوهر گویند و اگر باشد آن را عرض خوانند و بدان که بقای وجود غیر وجود است؛ بجهت آنکه دو کس را می​بینیم یکی تا ده سال بیش نمی​ماند و یکی تا صد سال می​ماند و هر دو در وجود شریکند، بجهت آنکه در حال حیات هر دو بر هر دو صادق است که موجودند؛ اما بقای وجود این صد سال است و بقای وجود آن دیگر ده سال. پس معلوم شد که بقای وجود غیر وجود است. پس ممکنات یا جوهر باشند یا عرض.

Şeyx Mahmud ŞəbüstəriMəsnəvi8 dəq