İrişdi vəqt ki, gül basa busitanə qədəm
Qəsidə nədir?
Qəsidə: təntənəli, uzun lirik şeir; mədh və ya öyüd üçün yazılır.
İrişdi vəqt ki, gül basa busitanə qədəm,Cəhani eyləyə lütfi-bahar rəşki-İrəm.
Verə bənəfşə ilə bərgi-ərğəvan çəmənəSəfayi-ziynəti-peyvəndi-abinusü bəqəm.
Həvadən eyləyə əşcari əbr gövhərbar,Səhifeyi-çəmən üstündə jaləvü şəbnəm.
Günəşdən ola sipehri-kəvakibü səyyarÇinar sayəsi altında səbzeyi-xürrəm.
Səhifeyi-çəmən üzrə tərəddüd edə nəsim,Məsih cilvəgəhi ola daməni-Məryəm.
Üqudi-şəbnəm ilə ruzü şəb hərarəti-mehrXütuti-səbzəyi gəh möhməl edə gəh mö’cəm.
Müsavi ola lətafətdə asimanü zəmin,Bərabər ola yügürməkdə əşhəbü ədhəm.
Çəməndu oxuna hökmi-əyaləti-novruz,Misali-hökmə nisar eyləyə şükufə dirəm.
Rəvacbəxş ola gülzarə e’tidali-həva,Nəçük ki, xütteyi-Bağdadə sərvəri-ə’zəm.
Güli-bəhari-ədalət, nihali-gülşəni-cud,Şükufeyi-çəməni-lütfü sərvi-baği-kərəm.
Məhi-sipehri-əyalət Əyas paşa kim,Əsasi-mülkdür əndişəsilə müstəhkəm.
Bülənqədr cənabi ki, rə’yi-rövşəninə,Degil dəqayiqi-adabi-səltənət mübhəm.
Müşərrəf eyləməmiş bir onun kimi kamil,Səriri-səltənəti ondan əsbəqü əqdəm.
Vücudi-kamilinə yox nəzir aləmdə,Nə ehtiyac ki, mən söyləyəm, bilir aləm.
Əya büləndnəzər afitabi-övci-şərəfKi, xəlq rizqinədir dəsti-himmətin məqsəm.
Fəqiri-süfreyi-ən’amın əğniyayi-zəman,Ğəriqi-ne’məti-ehsanın övliyayi-niəm.
Hərimi-dərgəhinə əzm edən fəqirlərəNisabi-ne’mət ilə fərz olur təvafi-hərəm.
Təqərrübün sənin ol rütbeyi-səadətdirKim, onda lazım olur qürbi-Həqtəala həm.
Ümid ilə tutalı daməni-ədalətini,İrişməz oldu giribani-mülkə dəsti-sitəm.
Qəza yazanda sənin isminə bəqa mülkün,Qılır ədulərini növki-tiğin ilə qələm.
Bu olmasaydı qərəz, səfheyi-vücudə qəzaSənin ədulərin ismini eyləməzdi rəqəm.
Fəsad tə’nəsin insanə eyləyən mələki,Gər etməsəydi sənin hüsni-siyrətin mülzəm,
Fəsadə qail olub infialdən başınYuxarı qaldıra bilməzdi bir bəni-adəm.
Təharətü vərə’ü zöhdü təqva ilə müdamBinayi-hüsni-sülukindir ol qədər möhkəm
Ki, bəhri-hiyleyi-İblis ona gər olsa mühit,Təsəvvür eyləmək olmaz kim, ol bina çəkə nəm.
Gəlib hüzurinə görsəydi pak məşrəbini,Çalardı xiclət ilə cam tövbə daşına Cəm.
Girüb sipahinə olsaydı vaqifi-rəzmin,Təfaxür etməz idi zərbi-tiğilə Rüstəm.
Bu növ ilə ki, zamanində cismi-mülk müdamBulur həyati-mücəddəd, zəmin-zəman, dəm-dəm,
Vücud hifzini lütfün əgər edinsə murad,Binayi-feyz ilə məsdud olurdu rahi-ədəm.
Müqərrər eylədi gərdün ki, dəhr durduqca,Nihali-qamətini bari-qəmdən etməyə xəm.
Zəmanə üzrə görən sayeyi-ədalətiniRəvamidir ki, edə sayeyi ədaləti kəm.
Şəha, Füzuliyi-zarəm ki, çərxi-bihudəgərd,Salıbdır ayineyi-təb’imə qübari-ələm.
Tənimdə zəxmi-xədəngi-bəla, vəli şadəmKi, lütfün olsa, bulur cümlə zəxmlər mərhəm.
Ümid var ki, təsxiri-mülki-aləm içünFəzayi-çərxdə çəkdikcə afitab ələm,
Zaman-zaman yüzünə bağlı qapılar açıla,Nəfəs-nəfəs olub əfzun qapında xeylü həşəm.
Müyəssər ola ki, tövfiqi-fəth ilə tiğinOla İraqi-Ərəbdə kilidi-sülhi-Əcəm.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-irisdi-veqt-ki-gul-basa-busitane-qedem
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Ay göydə bircə zərrəsidir gərdi-rahının.
Başım möhnət balıncında çəkib azar uzaq səndənOlub qəm bəstərində cismü can bimar uzaq səndən.
Qoymayır naseh tökəm yaş, həsrətəm rüxsarınaAğlar ikən gülməyim gəldi onun göftarına.
Qəlb pünhan olsa da, yüz qanlı peykan onda varAçmamış bir qönçədir, gülbərgi-pünhan onda var.
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Əqlimi əlimdən nə gülü yasəmən aldı,Nə sünbülü reyhan, nə bağü çəmən aldı.
Əcəb hüsnü əcəb tale, əcəb şəmsü, əcəb tabanƏcəb hüsnü əcəb tale, əcəb şəmsü, əcəb taban,Əcəb qüdrət, əcəb sane, əcəb xaliq, əcəb sübhan.
Mürəbbə: Bahar fəsli yaz ayları gələndəBahar fəsli yaz ayları gələndəOxur bizim yerin qazalağları
Gör nədirMən fələyin şərbətini içmişəm,Həmdəm olan, gəl halımı gör nədir,