می‌کند بوی تو با باد صبا همراهیخلق را می‌دهد از بوی بهشت آگاهی

اثر کفر نماندی به جهان از رویتگر نکردی سر زلفت مدد گمراهی

خجلم زان که به رخسار تو گویم ماهیکز تو تا ماه تمام است ز مه تا ماهی

آفتاب است که مشهور جهان است به حسنچشم بد دور ز رویت که چو مه پنجاهی

همه جویند تو را تا تو که را می‌جوییهمه خواهند تو را تا تو که را می‌خواهی

ما گدایان شرف از خاک درت یافته‌ایمآستانت نفروشیم به تخت شاهی

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. گر بود سوی همامت نظری ور نبوداز درت دور نگردد چو سگ خرگاهی

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mədhiyyə