اینک آن روی مبارک که سزای نظر استمه چه باشد که ز خورشید بسی خوب‌تر است

روح پاک است مصور شده از بهر نظرور نه این حسن نه اندازه روی بشر است

سخنت آب حیات است و نفس مشک و عبیرهر دو را از لب شیرینْت گذر بر شکر است

هر حدیثی که رود پیش هوادارانتبجز افسانه عشق تو همه دردسر است

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. رشکم آید که نظر بر دگری اندازییا از آیینه که از عکس رخت بی‌خبر است

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq