هر که او عاشق جمال بودشاهدش خود گواه حال بود

گر بود پاکباز شاهد نیزپاک و روشن‌تر از زلال بود

حال اگر برخلاف این باشددوستی هر دو را وبال بود

چشم خود را به آب شرم بشویتا که شایسته جمال بود

حیف باشد که دیده بی‌آبتشنه مشرب وصال بود

هیمه ز آتش چو سرخ شد آخرهمه خاکستر و زگال بود

زر صافی نهاد را ز آتشسرخ‌رویی با کمال بود

وان که او مرد حال شد چو همامفارغ از بند قیل و قال بود

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. هست امیدم که بهره‌ای ز وصالیابد و فارغ از خیال بود

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri