جان‌ها در آتشند که جانان همی‌رودسیلاب خون ز دیدهٔ گریان همی‌رود

یعقوب را زیوسف خود دور می‌کنندخاتم برون ز دست سلیمان همی‌رود

آدم وداع سایهٔ طوبی همی‌کندخضر از کنار چشمه حیوان همی‌رود

صحرا و شهر فتنه و غوغای مردم استتا خود چه داوری‌ست که سلطان همی‌رود

دیدی که آدمی چه کشد در وداع جانبر ما ز هجر یار دو چندان همی‌رود

دردا که گوهری‌ست گران‌مایه صحبتشدشوار دست داده و آسان همی‌رود

این می‌کشد مرا که درین غصه یار نیزپر آب کرده چشم و پریشان همی‌رود

امیدوار باش درین حال ای همامکاین جور روزگار به پایان همی‌رود

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. در موسم بهار کند عاقبت رجوعحسنی که در خزان زگلستان همی‌رود

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq