او چون فکند خویش تو خود را میفکنش
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
او چون فکند خویش تو خود را میفکنشاز خود شکسته است ازین بیش مشکنش
تا شد دلم مقیم سر زلف دلبرتاز یاد رفت منزل و ماوا و مسکنش
دل آنچنان بیاد تو مشغول گشته استکاو هیچوقت یاد نمی آید از منش
اینمرغ جان که طایر عالی نشیمن استعمریست تا که دور فتاد از نشیمنش
بیچاره بهر دانه فرود آمد از هوادر دام شد اسیر پر و بال و گردنش
از گلشن خیال بچنین گلخن افتادبگرفت خسخت خاطر ازین جنس گلخنش
مرغان این چمن همه شب تا گه سحرباشند در خروش ز فریاد کردنش
جانا دل از مصاحبت تن ملول شدپیوسته ماجرا است شب و روز با منش
یارا چو شد اسیر قفس عندلیب جانگاه که میفرست نسیمی ز گلشنش
تا چون نسیم گل بدماغش گذر کندآید بیاد وصل گل و عهد سوسنش
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. باشد که بشکند قفس جسم را ز شوقمرغ روان مغربی آید بماء منش
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/meghribi-qezel-107
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Olubdu məclis-ara sağəri-mina çəmənlərdə,Salıb sothi-zəminə nəqşi-pürziba çəmənlrdə.
Kürə yağış yağırdıGünəş batırdı Kürdə,Durmuşdum sahildə mən.
UrmuYurdumu bürüyüb cəlalın, Urmu,Bundan artıq nədir xəyalın, Urmu?
O gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldımO gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldım,Qalıb bir surəti-bihiss kimi mənadan ayrıldım.