منم ز یار نگارین خود جدا ماندهبه دست هجر گرفتار و بی‌نوا مانده

نخست گوهر با قیمت و بها بودیبه خاک تیره فرو رفته بی‌بها مانده

فتاده دور ز خاصان بارگاه ازلاسیر خاک ابد گشته در بلا مانده

مقرب در درگاه کبریا بودهبه دست کبر گرفتار و در ریا مانده

به چار میخ طبیعت بدوخته محکمبه حبس شش جهت کون مبتلا مانده

هر‌آن‌که دید مرا گفت در چنین حالت:ببین ببین ز کجا آمده کجا مانده !

شب است و راه بیابان و من ز قافله دورغریب و  عاشق و مسکین ضعیف و  وامانده

کجاست پرتو حسنت که رهنما گرددکه هست جان من از راه و رهنما مانده

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. شده ز دوری خورشید، مغربی حقیربه سان ذره‌ی‌سرگشته در هوا مانده

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq