Anam təlim edən dildə
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Mənə lütf eylə, ey saqi, gətir o cami–sərşariKi, ta rəf eyləyim nəştov qarın bu rənci xümmari.
Nəpüstəm var, nə badamım, nətüxmi – şur, nə neytaqim,Məzə olsun məni – biçizə yarın ləli şəhvari.
De gəlsin məclisə mütrüb, əlində sazü mizrabi,Çalıb tarü dəfi, şad eyləsin mən aşiqi – zari!
Nə kisəmdə zərim vardır, nə ambarımda bir həbbə,Əlim boşdur, üzüm qarə, doyunca mey içim bari.
Nə məllakəm, nətüccarəm, nəxani – mərdümazarəm,Mataim şerdir ancaq, onun da yox xiridari.
Dilim türki, sözüm sadə, özüm səhbayə dildadə,Mənim tək şairin, əlbət, olar kasad bazari.
Dünən şer ilə bir namə apardım şahi–İranə,Dedi: "Torki nəmidanəm, məra to bəççe pəndari?"
Özü türk oğlu türk, əmma deyir türki cəhalətdir,Xudaya, müzməhil qıl təxtidən bu al – Qacari!
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ümidim kəsmə, Möcüz, yaz anan təlim edən dildə!Gəzər bir ərməğan tək dəftərin Çini və Tatari.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/mocuz-anam-telim-eden-dilde
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Duanəvisdə kəşfü kəramət axtarma,Buyur həmamə və lakin nəzafət axtarma!
AllahBir az istər ayıla milləti-İran, allah!Dəsti yorğanı çəkər başına mollan, allah!
Ağalar!Biri deyər: gərək fala baxıla!Biri deyər: gərək dua yazıla!
Axır ki, ağlat millətiHər gecə şamdan sora, ey MolləliQoy çırağı qarşüva, aç mətqəli,
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Badi-səba, Yaradanın eşqinəEylə nəhan, söylə yarə dərdimi
HarasındadırTərlan quşum itirmişəm, araram,Görüm bu dağların harasındadır
Ey gözüm nuri, qarari-düi-ürfan, getməNeyləyim, covr eləyir cərxi-cəfakar mənə,Göndərib hər nə qədər covr, sitəm var, mənə.
QurdTülküdən hiyləgər olan bir ovçu,Bir qurdu öldürüb, mükafat aldı.