Müləmmə 20

یا ملیح الکلام هات الجاماسقنی قهوة کماء غمام

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 31

قم هات با عز الملحصرفا سلافا فی القدح

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 41

بنانک مستعد بالنوالو شأنک غالب فی کل حال

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 42

قد قدم العید عائدا بجلالفاسق لنا قهوة بایمن فال

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 43

یا غزالی یا غزالی لاتَحَدنی بِالوِصالٖمع ان تعرف حالی فی فُنونِ الإخِتلالٖ

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 51

اتی النیروز یا ظل الالهو من بجلاله الدنیا تباهی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 8

گل صبحدم از باد برآشفت و بریختبا باد صبا حکایتی گفت و بریخت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 27

درد توام ای عهد شکن در جانستغم در دل باشد آن من در جانست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 37

با من غمت ای فقاعی حور سرشتهنگام وفا تخم تبهکاری کشت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 42

ای کم زده خورشید فلک از رایتعاجز شده کان ز طبع گوهرزایت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 61

دل با تو برفت هیچ منزل که نمانددر عشق بگو کدام مشکل که نماند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 63

با چشم چگونه اشگ دارد پیوند؟بودیم چنان هر دو بهم روزی چند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 64

بیش از مه رخسار تو پرتو نخرندوآن عشوه گرم تو نو از نو نخرند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 99

چون لطف سماع هست جامی کم گیرچون کار طرب بپخت خامی کم گیر

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 103

دی از می عشق مست برخاسته اممحنت کش و غم پرست برخاسته ام

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 113

گفتم به مراعات دل و تن برسمیک چند به حق دوست و دشمن برسم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 134

هر تخم که کاشتم نیامد به دروتا چند خورد کهنه دلم غصه نو

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 136

وصلی که مرا به ناز پروردی کو؟جانی که مراعات دلم کردی کو؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 144

هر شب صنما! که رای زی خنده کنیصد عاشق مرده را به لب زنده کنی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 11

هنگام آنکه صبح صف آسمان شکستاول نفس که زد دم شب در دهان شکست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 11

زهی شکسته رواق سپهر نیلی راصدای صیت بلندت که در جهان عام است

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qitə 13

ای آنکه لطیفه های طبعتاجرا ده صد هزار جان است

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 17

کرم پناه جهان عز دین تویی که ز توبها و عزت دین هر زمان برافزونست

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qitə 19

مرا دوای دل خسته ساخت خواجه رفیعبه گوهری شبه صورت که کم ز لؤلؤ نیست

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qitə 36

اوحد دین چون ز حادثات زمانهکار وزارت به مرگ خویش تبه کرد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq