Qitə 59

به جان آفرینی که نزد جلالشثناهای بی حد و احصا فرستم

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qitə 64

به خدایی که در موجوداتجز به امرش نمی شود منظوم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 68

جنت دنیاست عرض این همایون بارگاهراحت جاوید را در ساحت او خانمان

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qitə 70

ای خواجه تویی معامل منبرخیز ز خواب و چشم وا کن

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 71

ای صدر بکن هر چه توانی ز تغافلتا روز خود از وعده تو می شمرم من

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 72

خدایگانا! معلوم رای روشن تستخلوص بندگی و شرط نیک خواهی من

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 75

پذرفته ای گلاب دعاگوی خویش راای از تو جود، کام دل خویش یافته

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 76

ای رای رفعیت آسمان راپیموده و در میان گرفته

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qitə 81

خداوند من صارم الدین که طبعتنشد قابل هیچ زرق و فسوسی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 88

جانا همه آیت نکوییدر شأن تو آمده ست گویی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 1

لاح فی الافق الثریا اسقنی کاس الحمیاجامه شب شد دریده جام می برگیر میا

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 3

حبذا هبة ریح اشعلت فی الروض ناراوحلت بالورد لما ملات فاه نضارا

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 6

لقیت فخرا یا امام ذوی الادبو بذالک العلیا قد افتخر اللقب

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 21

اشرب مع الندامی فی روضة الخزامیفالصبح قد تبدی والریح قد تنسم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 25

قم فاسقنی فی زمن المهر جانواصرف بصر الخمر عن صرف الزمان

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 32

ایهاالساقی تفضل واسقنی کاس الشرابغیر ممزوج بماء بل کنار فی الحباب

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 36

ادام الله ایام البهارو الیس لیله حلل النهار

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 40

الراح الراح یا سؤلی یا املیفالنور غاب و خاض النوم فی المقل

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 44

الدیک فی صیاح واللیل فی انهزاموالنور قد تبدی من لجة الظلام

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 46

هات یا عقلی و دینی من صبابات الزمانلا تعدنی ان قلبی لیس یرضی بالامان

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 49

جلال الدین! نلت مدی الامانیو ساعدک الزمان بلا توانی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 50

مکانک فی الوری اعلی المکانو شأنک قد تفوق کل شان

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 8

گل صبحدم از باد برآشفت و بریختبا باد صبا حکایتی گفت و بریخت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 12

ای دل بنشین که یار بر خواهد خاستدر کار تو دوست وار بر خواهد خاست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 14

تن در غم تو همچو زه از کاستی استواندر تو چو دامن همه ناراستی است

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 17

دوش از چشمم سرشگ گلگون ره جستدر جام شراب ریخت صد قطره نخست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 20

زان پیش که دل داد جوانی دادستاندر سر من موی سپید افتادست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 38

دل در غم تو نقش امان جست و نیافتوز محنت تو خلاص جان جست و نیافت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 39

بس دل که ز عشق تو سر خویش گرفتبس جان که به بازار تو از دست برفت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 43

گندانی را کز آفتابه ش نم زادچون آتش خاطر آب خود داد به باد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq