Mücirəddin Beyləqani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
منم آن کس که شادی را سر و کاری نمیبینمبه عالم خوشدلی را روز بازاری نمیبینم
Qitə 1جمال طبلکی! سگ بهتر از توستکه نشناسد کسی زرق و فنت را
Qitə 4دعاگوی دیرینه مداح مجرمکه حقهاست در حضرت شاه او را
Qitə 8به خدایی که بر میان قلماز برای سخن کمر بسته است
Qitə 29ز روح القدس دوش کردم سؤالیکه از مکرمت چیست کاو حد ندارد؟
Qitə 33به خدایی که در ستایش عقلنتوانند و گر بسی گویند
Qitə 46خداوندم ظهیرالدین ادام الله ایامهکه در فضل و هنر جز صدر سلطان را نمی شاید
Qitə 47شمس یکدست که از دست من و زخم بدمهر شبی تا به سحر روی به خون میشوید
Qitə 57مرا دل نه و دردهای دلیکه عاجز شدستم ز درمان خویش
Qitə 60غم آباد ایام را آزمودمبه از کنج محنت سرایی ندیدم
Qitə 62هر آن عمری که آن از کام دل بر گوشه ای افتدز من پرسی من این را از حساب عمر نشمارم
Qitə 63خسروا! بر بساط خدمت تستقدم طبع آسمان سایم
Qitə 69این قوم نگر که باز هستنددر ملک قوام بی قوامان
Qitə 79عیسی نفسا! تویی که هر دملطف و کرم از نوم فرستی
Qitə 82یاد بادا از آنکه وجه معاشز تو صاحب نصاب خواستمی
Qitə 87شمس یکدست که از دست من و بیم هجاهر شبی تا به سحر روی به خون میشویی
Müləmmə 9یا صبیح الوجه قدحان الصباحوالندامی بین سکران و صاح
Müləmmə 11اسعد فقد اقبل وجه النهارواقض ذمام الورد والجلنار
Müləmmə 17یا من طلعت طلوع الهلالادرها مروقه کالزلال
Müləmmə 28اضحک فی الروض ثغر الاقحوانعبرة الغیم اذا طاب الزمان
Müləmmə 30وجهک لی من کل وجه حسنلو لم تکن عینک عین الفتن
Tərkibbənd 4خسروی کاینه روی ظفر خنجر اوسترونق سلطنت از تیغ ظفرپرور اوست
Tərkibbənd 8ای دل نه سنگ خاره ای! آخر فغان کجاست؟وی دیده گر نسوختی اشگ روان کجاست؟
Tərkibbənd 9شه زاده رفت شور به عالم درافگنیدوین طاس سرنگون فلک خرد بشکنید
Tərkibbənd 14روح را خار در جگر فگنیدعقل را خاک در بصر فگنید
Rübai 4اکنون که شد از دست من . . .وصل تو که جان من بدو یافت طرب
Rübai 5مه مژده دهد به عمر جاوید امشببربط بنهد ز دست ناهید امشب
Rübai 11کار دو جهان از دو محمد شد راستوز سایه هر دو ملت و ملک بجاست
Rübai 18هر کو دل و جان به خدمتت پروردستبا نعمت و ناز جفت وز غم فردست
Rübai 26زان طیره نیم کان بت آزار پرستدل بست مرا به عشوه و پشت شکست