İrəc Mirzə · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ما که اطفال این دبستانیمهمه از خاک پاک ایرانیم
Qitə 82جز گه و گند و کثافت چیزیاندر این شهر ندیدم بنده
Qitə 84پر شد در و دیوار بَلَد از گل و از لایکو خاک که گویم به سَرَت ای بلدیّه
Qitə 87وه چه خوب آمدی صفا کردیچه عجب شد که یاد ما کردی
Qəsidə 1خواب دیدم که خدا بال و پری داده مرادر هوا قوّت سیر و سفری داده مرا
Qitə 1هر که آمد در این جهان ناچاررود از این جهان چه شَه چه گدا
Qitə 2شاه زاده ضیافَتی کردیکِافَت آوَرد مَر ضیایِ ترا
Rübai 2هر وقت که دیدی غَضَبت رو آورداز یک تا صد شماره کن ای سرهمرد
Qəsidə 4حَسَبِ مرد هنرمند به فضلست و ادبشکر ایزد که مرا فضل و ادب گشته حَسَب
Məsnəvi 7یکی خِرس بودست در جنگلیدَرَنده هَیُونی قوی هِیکلی
Rübai 7آمد به چمن برفِ شگرفِ خنکیدر قور که دید همچو برفِ خنکی؟
Qitə 9سرگشته بانوان وَسَطِ آتشِ خِیامچون در میانِ آبْ نُقُوش ستارهها
Qitə 13به احترام به این سر نظر کنید ای خلقکه بی حیات ولی در حیات جاوید است
Qəsidə 16چو شاه بنند دل در جهان به رَشفِ ثُغُورچگونه یارد بستن کمر به حفظِ ثُغور
Qəsidə 20هر که را با سرِ زلفِ سیه افتد کارشچون سیه کاران آشفته بود بازارش
Qəsidə 24چونان شدم ضعیف که گر نه سخن کنمدر مجلسی ، کسی بنبیند که این منم
Qəsidə 35سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی
Qitə 43ندانم از چه به هر جا که لفظ کار آیدردیف آن را فی الفور لفظ بار کنند
Qitə 44دلم به حال تو ای دوستدار ایران سوختکه چون تو شیر نری را در این کُنام کنند
Qitə 48قبض آقای کمال السلطنه استبایدش امضا کنی بسیار زود
Qitə 51نشسته بود فقیهی به صدر مجلس درسبجای لفظ عَن اندر کتاب خود من دید
Qitə 64دادم به مسیوهال خراسان راعیسی صفت گریختم از احمق
Qitə 71ناظم الدوله روز جمعۀ مامختصر دودی و دمی داریم
Qitə 76خسروا! گرچه فراموشی در طبع تو نیستاین سخن های دلاویز فراموش مکن
Qəsidə 14ساقیِ سیم بر بده ساغرکه جهان یافت رونقِ دیگر
Qəsidə 18بیضهام رنجور شد از بیضهات دور ای وزیرپرسشی کن گاهگاه از حالِ رنجور ای وزیر
Qəsidə 21ای بر کچلان دهر سرهنگحق حفظ کند سرِ تو از سنگ
Qəsidə 32به حکمِ آن که ز دل ها بُوَد به دل ها راهدلِ امیر ز سوزِ دلِ من است آگاه