Qitə 72

ما که اطفال این دبستانیمهمه از خاک پاک ایرانیم

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 82

جز گه و گند و کثافت چیزیاندر این شهر ندیدم بنده

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 84

پر شد در و دیوار بَلَد از گل و از لایکو خاک که گویم به سَرَت ای بلدیّه

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 87

وه چه خوب آمدی صفا کردیچه عجب شد که یاد ما کردی

İrəc Mirzə1 dəq
Qəsidə 1

خواب دیدم که خدا بال و پری داده مرادر هوا قوّت سیر و سفری داده مرا

İrəc MirzəQəsidə2 dəq
Qitə 1

هر که آمد در این جهان ناچاررود از این جهان چه شَه چه گدا

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 2

شاه زاده ضیافَتی کردیکِافَت آوَرد مَر ضیایِ ترا

İrəc Mirzə1 dəq
Rübai 2

هر وقت که دیدی غَضَبت رو آورداز یک تا صد شماره کن ای سره‌مرد

İrəc MirzəRübai1 dəq
Qəsidə 4

حَسَبِ مرد هنرمند به فضلست و ادبشکر ایزد که مرا فضل و ادب گشته حَسَب

İrəc MirzəQəsidə4 dəq
Məsnəvi 7

یکی خِرس بودست در جنگلیدَرَنده هَیُونی قوی هِیکلی

İrəc MirzəMəsnəvi3 dəq
Rübai 7

آمد به چمن برفِ شگرفِ خنکیدر قور که دید همچو برفِ خنکی؟

İrəc MirzəRübai1 dəq
Qitə 9

سرگشته بانوان وَسَطِ آتشِ خِیامچون در میانِ آبْ نُقُوش ستاره‌ها

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 13

به احترام به این سر نظر کنید ای خلقکه بی حیات ولی در حیات جاوید است

İrəc Mirzə1 dəq
Qəsidə 16

چو شاه بنند دل در جهان به رَشفِ ثُغُورچگونه یارد بستن کمر به حفظِ ثُغور

İrəc MirzəQəsidə4 dəq
Qəsidə 20

هر که را با سرِ زلفِ سیه افتد کارشچون سیه کاران آشفته بود بازارش

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 24

چونان شدم ضعیف که گر نه سخن کنمدر مجلسی ، کسی بنبیند که این منم

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 35

سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی

İrəc MirzəQəsidə5 dəq
Qitə 43

ندانم از چه به هر جا که لفظ کار آیدردیف آن را فی الفور لفظ بار کنند

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 44

دلم به حال تو ای دوست‌دار ایران سوختکه چون تو شیر نری را در این کُنام کنند

İrəc Mirzə2 dəq
Qitə 48

قبض آقای کمال السلطنه استبایدش امضا کنی بسیار زود

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 51

نشسته بود فقیهی به صدر مجلس درسبجای لفظ عَن اندر کتاب خود من دید

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 64

دادم به مسیوهال خراسان راعیسی صفت گریختم از احمق

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 71

ناظم الدوله روز جمعۀ مامختصر دودی و دمی داریم

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 76

خسروا! گرچه فراموشی در طبع تو نیستاین سخن های دلاویز فراموش مکن

İrəc Mirzə1 dəq
Qəsidə 14

ساقیِ سیم بر بده ساغرکه جهان یافت رونقِ دیگر

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 18

بیضه‌ام رنجور شد از بیضه‌ات دور ای وزیرپرسشی کن گاه‌گاه از حالِ رنجور ای وزیر

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 21

ای بر کچلان دهر سرهنگحق حفظ کند سرِ تو از سنگ

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 32

به حکمِ آن که ز دل ها بُوَد به دل ها راهدلِ امیر ز سوزِ دلِ من است آگاه

İrəc MirzəQəsidə3 dəq