Qəzəl 6

ای دل از عشق گر دمی یابیبر کف خاک آدمی یابی

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qitə 1

در این زمانه عطا و کرم مخواه از کسچرا که نقش کرم بی ثبات شد چون یخ

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qitə 4

آخر زمان که طبع حکیمان نگون شودسه صد حکیم مر جلبی را زبون شود

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 5

با خلق به داوری بود قاضی چرخوز علم و عمل بری بود قاضی چرخ

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 6

گفتی که مرا بیتو بسی غمخواره استبی رشوت و پاره از توأم صد چاره است

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 10

در طاس فلک نقش قضا و قدر استمشکل گرهیست، خلق ازین بیخبر است

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 23

قصاب یکی دنبه برآورد ز پوستدر دست گرفت و گفت وه وه چه نکوست

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 26

کار از لب خشک و دیده تر بگذشتتیر ستمت ز جان و دل بربگذشت

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 35

آتش چو زدی پریر، در ما پیوستدی آب رخم ببرد و عهدم بشکست

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 52

جانا نه هر آنکس که دلی خوش داردحال دل بیدلان مشوش دارد

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 55

آنروز که توسن فلک زین کردندآرایش مشتری و پروین کردند

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 95

فصّاد جهود بد رگ کافر کیشآن کند زبان که تند دارد سر نیش

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 96

در بستان دوش از غم و شیون خویشمی‌گشتم و می‌گریستم بر تن خویش

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 98

دیدم چو مه و مهر میان کویشگرمابه زده آبچکان از مویش

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübailər, 111

ترکم چو کمان کشید کردم نگهشدیدم مه و عقربی به زیر کلهش

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 120

تن با تو به خواری ای صنم درندهمبا آنکه ز تو به است هم درندهم

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 143

آن زلف نگر سر به سمن آوردهبر گرد سمن مشک ختن آورده

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 148

هر چند چو خاکِ راه خوارم گیریخاک توام، ارچه خاکسارم گیری

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 153

درده می لعل لاله‌گون صافیبگشای ز حلقِ شیشه خون صافی

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qəzəl 9

شبی در برت گر بیاسودمیسر فخر بر آسمان سودمی

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qitə 8

شبی به طنز گفتم به خواجه پور خطیبنُس فراخ چو بینی ز خشک و تر بفرست

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qitə 10

گر بیفتد یک سر مویی ز خاتون زمانبس گنه آویزه دارد بی ریا و ریب و شک

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qitə 19

درد هجران تو خون کرد دلمثم اجری الدم من آماقی

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 8

جانا دل مسکین من این کی پنداشتکز وصل توام امید بر باید داشت

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 13

در عالم عشق تا دلم سلطان گشتآزاد ز کفر و فارغ از ایمان گشت

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 19

تا شاه رخت ملک بهاری بگرفتهر یک ز میانه پیشکاری بگرفت

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 32

در مرو پریر لاله آتش انگیختدی نیلوفر، به بلخ در آب گریخت

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 34

لاله چو پریر آتش شور انگیختدی نرگس، آب شرم از دیده بریخت

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 53

جانا غم دل ز بینوائی خیزدوین دود ز آتش جدائی خیزد

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 58

زلف تو چو آه من درازی داردخلق خوش تو بنده نوازی دارد

Məhsəti Gəncəvi1 dəq