Məhsəti Gəncəvi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای دل از عشق گر دمی یابیبر کف خاک آدمی یابی
Qitə 1در این زمانه عطا و کرم مخواه از کسچرا که نقش کرم بی ثبات شد چون یخ
Qitə 4آخر زمان که طبع حکیمان نگون شودسه صد حکیم مر جلبی را زبون شود
Rübai 5با خلق به داوری بود قاضی چرخوز علم و عمل بری بود قاضی چرخ
Rübai 6گفتی که مرا بیتو بسی غمخواره استبی رشوت و پاره از توأم صد چاره است
Rübai 10در طاس فلک نقش قضا و قدر استمشکل گرهیست، خلق ازین بیخبر است
Rübai 23قصاب یکی دنبه برآورد ز پوستدر دست گرفت و گفت وه وه چه نکوست
Rübai 26کار از لب خشک و دیده تر بگذشتتیر ستمت ز جان و دل بربگذشت
Rübai 35آتش چو زدی پریر، در ما پیوستدی آب رخم ببرد و عهدم بشکست
Rübai 52جانا نه هر آنکس که دلی خوش داردحال دل بیدلان مشوش دارد
Rübai 55آنروز که توسن فلک زین کردندآرایش مشتری و پروین کردند
Rübai 95فصّاد جهود بد رگ کافر کیشآن کند زبان که تند دارد سر نیش
Rübai 96در بستان دوش از غم و شیون خویشمیگشتم و میگریستم بر تن خویش
Rübai 98دیدم چو مه و مهر میان کویشگرمابه زده آبچکان از مویش
Rübailər, 111ترکم چو کمان کشید کردم نگهشدیدم مه و عقربی به زیر کلهش
Rübai 120تن با تو به خواری ای صنم درندهمبا آنکه ز تو به است هم درندهم
Rübai 143آن زلف نگر سر به سمن آوردهبر گرد سمن مشک ختن آورده
Rübai 148هر چند چو خاکِ راه خوارم گیریخاک توام، ارچه خاکسارم گیری
Rübai 153درده می لعل لالهگون صافیبگشای ز حلقِ شیشه خون صافی
Qəzəl 9شبی در برت گر بیاسودمیسر فخر بر آسمان سودمی
Qitə 8شبی به طنز گفتم به خواجه پور خطیبنُس فراخ چو بینی ز خشک و تر بفرست
Qitə 10گر بیفتد یک سر مویی ز خاتون زمانبس گنه آویزه دارد بی ریا و ریب و شک
Qitə 19درد هجران تو خون کرد دلمثم اجری الدم من آماقی
Rübai 8جانا دل مسکین من این کی پنداشتکز وصل توام امید بر باید داشت
Rübai 13در عالم عشق تا دلم سلطان گشتآزاد ز کفر و فارغ از ایمان گشت
Rübai 19تا شاه رخت ملک بهاری بگرفتهر یک ز میانه پیشکاری بگرفت
Rübai 32در مرو پریر لاله آتش انگیختدی نیلوفر، به بلخ در آب گریخت
Rübai 34لاله چو پریر آتش شور انگیختدی نرگس، آب شرم از دیده بریخت
Rübai 53جانا غم دل ز بینوائی خیزدوین دود ز آتش جدائی خیزد
Rübai 58زلف تو چو آه من درازی داردخلق خوش تو بنده نوازی دارد