Məhsəti Gəncəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gözdən yaş axıtma, bu işə sən yad ol,Qoy qəmləri mən çəkim, sevin, sən şad ol.
Rübailər, 103Bağlarda gülüzlər görərək sərv, yamanNaz ilə deyirdi öz boyundan dastan.
Rübailər, 104Zülfün necə eylər üzünə naz, gör bir,Qorxum var olum paxıllığımdan kafir.
Rübai 107تا در چشمی، برفت خواب از چشمماشکی نرود به هیچ باب از چشمم
Rübailər, 109Bir göz ki baxıb yollarına həsrətlə,Qoyma kor olar ağlayaraq möhnətlə.
Rübai 135Tər laləyə bənzər o müəzzin oğlan,Görsə üzünu çəkər xəcalət lap qan.
Rübai 138Şux olmalıdır sevgili, oynaq, dildar!Aşiq gərək eyləsin nalə, min ah-zar.
Rübai 139Əladır üzün tər-təzəcə güllərdən,Xəttin, qırışın Xəllüx ilə Bərbərdən.
Rübailər, 143Çəkdim necə qəm, gör ki, sənin hicrindən,Bir dost olub ağladı mənə hər düşmən.
Rübailər, 145Bir söylə, nə olmuş o əhd, peymanlar,Əhd etməyə cəhd eylədiyin dövranlar.
Rübailər, 150Səs saldı bütün aləmə bu qəm, möhnət,Tuş gəlmədi vəslin mənə, qaldım həsrət.
Rübai 155Sürtüb saçına ənbəri, nazlansan sən,Dünya necə tərsalığa dönməz birdən.?!
Rübailər, 164Göydə ayı nur saçdı, üzün sındırdı,Sərvin belini sərv qamətin qırdı.
Qəzəl 7از من طمع وصال داریالحق هوس محال داری
Rübailər, 181Bir cüt gözün ilə nə qədər qan etdin,Zülfünlə nə çox qəlbi, de, viran etdin!
Qitə 7مؤلف تذکره آفتاب عالمتاب درباره مَهْسَتی میگوید: در موزونی طبیعت و قد و قامت و تناسب اعضا و لفظ و معنی و حسن صورت و محبت سرآمد اقران و سرخیل لولیان زمان بود. سلطان سنجر سلجوقی و بنظر بعضی بابر پادشاه فریفته حسن و جمال و شیفته غنج و دلال آن بدیعه الجمال گردید بنابرآن به حضوری مجلس خاص سلطانی اجازت تمام داشت و در آن بزم با شعرا و ادبائی مانند امیر احمد و غیره طریقه مطارحه و معارضه میپیمود، روزی سلطان به مَهْسَتی چنین گفت:«چیست پنهان زیر دامان تو ای سیمین بدن »
Qitə 9از جماع نره خر بر ماده خررغبتی بر طبع خاتون اوفتاد
Qitə 13از رسول بزرگ، واعظ شهرگفت روزی حکایتی خندان
Qitə 18به خدایی که بر خداوندانفرض کردهست بندگی کردن
Rübai 9خط بین که فلک بر رخ دلخواه نبشتبر گل رقمی بنفشه بیگاه نبشت
Rübai 12در دایرهای که آمد و رفتن ماستآنرا نه بدایت نه نهایت پیداست
Rübai 22Yatdım gecələr naz ilə, onlar getdi,Qəmzəmlə o dürr deşdiyim anlar getdi.
Rübai 28Qoymuş qapıya bir kötük o qəssab yar,Hər gün kötük üstündə təzə bir qan var.
Rübai 37Bir nal götürüb gəldi o nalbənd oğlan,Nal vurmaq üçün əyildi, qaldım heyran.
Rübai 75Püstəndə gülüşlər gəzir, ey dilbər, bax!Bir gün kimidir üzün, gözəldir, parlaq!
Rübai 82مه بر رخ تو گزیدنم دل ندهدوز تو، صنما، بریدنم دل ندهد
Rübai 93Mən tikansız, təzə, ətirli güləm,Qəmlərini çəkən şeyda bülbüləm.
Rübai 94Gah fayda görüb gözüm mənim, gah da ziyan,Alçaq, ya uca, yaxın-uzaq, ya yaddan.
Rübai 105Qazdım nə qədər arx üzümdə dırnaqla,Gözdən mən ora su bağladım şırnaqla.
Rübai 109در وصف تو بسیار سخن راندهایمبسیار کُتُب ساخته و خواندهایم