مؤذن پسری تازه تر از لاله مرورنگ رخش آب برده از خون تذرو

آوازه قامت خوشش چون برخاستدر حال به باغ در نماز آمد سرو

Tər laləyə bənzər o müəzzin oğlan,Görsə üzünu çəkər xəcalət lap qan.Qəddindən onun söz düşəndə aləmdə,Sərv eylədi səcdə ona heyran-heyran.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar