Çəməndə naləni ögrəndi mürğani-çəmən məndən,Qəmalud olmağı kəsb etdi bərgi-yasəmən məndən.

Zi bəs ki, eylədim hicrində nalə, ey kəmanəbru,Sərasər təngə gəldi hər nə var əhli-vətən məndən.

Qəmi-hicrinlə var, ey laləruyum, dağ sinəmdə,Gərək təlim ala adabi-eşqi kunkən məndən.

Gəl, ey hicranı, könlüm xanəsin viran edən dilbərŞikayət etməyək hərgiz nə mən səndən, nə sən məndən.

Cəfa səndən, əziyyət səndən, afəti-bəla səndən,Vəfa məndən, məhəbbət məndən, izhari-həzən məndən,

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Daha bəsdir, bu qədri eyləmə ahü fəğan, ey dil,Məbadə incisin ol Yusifi-şirinsüxən məndən.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq