Məczub Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای مصحف جمال تو از رحمت آیتیبا عارض تو قصّه یوسف حکایتی
Qəzəl 227منظور دل سینه پرنور تو بودیاز صنعت این آینه منظور تو بودی
Qəzəl 232نه با خورشید و مه این چرخ بازیگر کند بازیخم چوگان این بیدادگر با سر کند بازی
Qəzəl 233بیا ساقی که سردی میکند دیتو هم گرمی بکن با آتش می
Qəzəl 238گرت هواست که در دیدهای جهان بنماییچنان که هستی باید که آنچنان بنمایی
Qəzəl 239نیست با ادافهمان حاجت درافشانیشوق دیدنت دارم این قدر که میدانی
Qəzəl 240تا شدم آشنای تنهاییفارغم از جفای تنهایی
Qəzəl 247گر از گرد علایق دامن همت برافشانیتوانی دست بر شاه و وزیر و کشور افشانی
Qəzəl 250بر دیر مغان گذر نداریاز مستی ما خبر نداری
Müfrəd 1خوبی از هر کس که بینی شکر حق را دان صواببر کتانبافنده واجب شد دعای آفتاب
Müsəmmətحُسن را آیینهای در کار بودجوهر دل قابل دیدار بود
Rübai 1عالم تن و روح لا اله الا هوستاز دولت مغز آبرو دارد پوست
Məsnəvi 2مگر کرد شاهی به وقتی شکاربه سرمنزل ژندهپوشی گذار
Məsnəvi 3شنیدم که رندی به گیلان زمینز عشق بتی سوختش عقل و دین
شمارهٔ ۳نهادم به سر تاج فهمیدگیندادم به کس باج فهمیدگی
Qəzəl 3بیشوق تو کی واقف اسرار توان بودبیلطف تو کی از تو خبردار توان بود
Tarix 3چون که در سال هزار و شصت کرداز سعادت در نجف بختم نزول
شمارهٔ ۴تا شدهام سرخوش از خیال جمالتدر فرحآباد دل همیشه بهار است
Qəzəl 5ماهی که لب نوشش خاصیت جان داردبییاد لبش بودن البته زیان دارد
Rübai 6تا واهمه را ز دل نکردیم به دراین راه خطرناک نرفتیم به سر
Rübai 7زنهار که رخ نتابی از درویشانتا دور نباشی از دعای ایشان
Qəzəl 11خوش آن که صبح نظر بر رخ تو باز کندحضور قلب به دست آرد و نماز کند
Rübai 16گاه از نفس سینه سوزان پیداستگاهی ز نگاه گرم خوبان پیداست
Qəzəl 17هر که را روزی لطف تو رعایت نکندگر دو عالم بدهندش که کفایت نکند
Rübai 19امروز که ویرانهٔ این عالم خُردپر گشته ز جنّ و دیو چون خانه کُرد
Qəzəl 29چه آتش بود در پیمانه کردندکه مجلس را پر از دیوانه کردند
Qəzəl 30خوبان اگر به حسن و صباحت فرشتهاندما را هم از وفا و محبت سرشتهاند
Rübai 31دنیا نه همین ز طفل بیمار پر استاین کهنه رباط از سگ و مردار پر است
Rübai 32کنجی بنشین و گریه تنها میکنگر خنده کنی به وضع دنیا میکن
Qəzəl 34جمال تو را ماه تابنده شدجمالش درخشان و تابنده شد