Qəzəl 226

ای مصحف جمال تو از رحمت آیتیبا عارض تو قصّه یوسف حکایتی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 227

منظور دل سینه پرنور تو بودیاز صنعت این آینه منظور تو بودی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 232

نه با خورشید و مه این چرخ بازیگر کند بازیخم چوگان این بیدادگر با سر کند بازی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 233

بیا ساقی که سردی می‌کند دیتو هم گرمی بکن با آتش می

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 238

گرت هواست که در دیده‌ای جهان بنماییچنان که هستی باید که آنچنان بنمایی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 239

نیست با ادافهمان حاجت درافشانیشوق دیدنت دارم این قدر که می‌دانی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 240

تا شدم آشنای تنهاییفارغم از جفای تنهایی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 247

گر از گرد علایق دامن همت برافشانیتوانی دست بر شاه و وزیر و کشور افشانی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 250

بر دیر مغان گذر نداریاز مستی ما خبر نداری

Məczub Təbrizi1 dəq
Müfrəd 1

خوبی از هر کس که بینی شکر حق را دان صواببر کتان‌بافنده واجب شد دعای آفتاب

Məczub Təbrizi1 dəq
Müsəmmət

حُسن را آیینه‌ای در کار بودجوهر دل قابل دیدار بود

Məczub Təbrizi2 dəq
Rübai 1

عالم تن و روح لا اله الا هوستاز دولت مغز آبرو دارد پوست

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Məsnəvi 2

مگر کرد شاهی به وقتی شکاربه سرمنزل ژنده‌پوشی گذار

Məczub TəbriziMəsnəvi3 dəq
Məsnəvi 3

شنیدم که رندی به گیلان زمینز عشق بتی سوختش عقل و دین

Məczub TəbriziMəsnəvi2 dəq
شمارهٔ ۳

نهادم به سر تاج فهمیدگیندادم به کس باج فهمیدگی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 3

بی‌شوق تو کی واقف اسرار توان بودبی‌لطف تو کی از تو خبردار توان بود

Məczub Təbrizi1 dəq
Tarix 3

چون که در سال هزار و شصت کرداز سعادت در نجف بختم نزول

Məczub Təbrizi1 dəq
شمارهٔ ۴

تا شده‌ام سرخوش از خیال جمالتدر فرح‌آباد دل همیشه بهار است

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 5

ماهی که لب نوشش خاصیت جان داردبی‌یاد لبش بودن البته زیان دارد

Məczub Təbrizi2 dəq
Rübai 6

تا واهمه را ز دل نکردیم به دراین راه خطرناک نرفتیم به سر

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 7

زنهار که رخ نتابی از درویشانتا دور نباشی از دعای ایشان

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 11

خوش آن که صبح نظر بر رخ تو باز کندحضور قلب به دست آرد و نماز کند

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 16

گاه از نفس سینه سوزان پیداستگاهی ز نگاه گرم خوبان پیداست

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 17

هر که را روزی لطف تو رعایت نکندگر دو عالم بدهندش که کفایت نکند

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 19

امروز که ویرانهٔ این عالم خُردپر گشته ز جنّ و دیو چون خانه کُرد

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 29

چه آتش بود در پیمانه کردندکه مجلس را پر از دیوانه کردند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 30

خوبان اگر به حسن و صباحت فرشته‌اندما را هم از وفا و محبت سرشته‌اند

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 31

دنیا نه همین ز طفل بیمار پر استاین کهنه رباط از سگ و مردار پر است

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 32

کنجی بنشین و گریه تنها می‌کنگر خنده کنی به وضع دنیا می‌کن

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 34

جمال تو را ماه تابنده شدجمالش درخشان و تابنده شد

Məczub Təbrizi1 dəq