Məczub Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خوش آن که صبح نظر بر رخ تو باز کندحضور قلب به دست آرد و نماز کند
Rübai 16گاه از نفس سینه سوزان پیداستگاهی ز نگاه گرم خوبان پیداست
Qəzəl 17هر که را روزی لطف تو رعایت نکندگر دو عالم بدهندش که کفایت نکند
Rübai 19امروز که ویرانهٔ این عالم خُردپر گشته ز جنّ و دیو چون خانه کُرد
Qəzəl 29چه آتش بود در پیمانه کردندکه مجلس را پر از دیوانه کردند
Qəzəl 30خوبان اگر به حسن و صباحت فرشتهاندما را هم از وفا و محبت سرشتهاند
Rübai 31دنیا نه همین ز طفل بیمار پر استاین کهنه رباط از سگ و مردار پر است
Rübai 32کنجی بنشین و گریه تنها میکنگر خنده کنی به وضع دنیا میکن
Qəzəl 34جمال تو را ماه تابنده شدجمالش درخشان و تابنده شد
Qəzəl 38خوش آنکه تو را جوید و آزار تو بینددل را کند آیینه و دیدار تو بیند
Qəzəl 49معشوق مگو وفا نداردعاشق تاب جفا ندارد
Rübai 51از خون جگر شراب خواهیم گرفتاز پاره دل کباب خواهیم گرفت
Qəzəl 63حرفی به چمن از غم آن نوشلب افتاداز آتش دل غنچه به گرداب تب افتاد
Rübai 63چون گردش سال به که تعجیل کنیماز میکدهها شراب تحصیل کنیم
Rübai 65مجذوب که خاطر مکدّر داردخونها در دل ز چرخ اخضر دارد
Qəzəl 67باز راهم به در خانه خمّار افتادگذرم باز به آن مخزن اسرار افتاد
Rübai 71مجذوب تو را بیسر و پا نتوان گفتسگ را به در تو بیوفا نتوان گفت
Qəzəl 74از تماشای جمالت باغ رضوان ساختنداین خبر شد پهن عالم را گلستان ساختند
Rübai 79ای دل به جهان چه بستهای دل به امیدغافل مشو از اجل که این است رسید
Qəzəl 84در پیش اختیار تو ما را چه اختیاردر ملک پادشاه گدا را چه اختیار
Qəzəl 90کمند زلف کجت کرده ماه را تسخیرنگاه صفشکنت آب کرده زهره شیر
Qəzəl 94رفت اگر مجنون از این صحرا به هامون دگرعشق لیلی را بود هر ذرّه مجنون دگر
Qəzəl 100باز در اشتیاق روی نیازرو نهادم به خاک کوی نیاز
Qəzəl 107ای پسر اهل وفا را بشناسآشنایی کن و ما را بشناس
Qəzəl 121ساقی بیا که جوش زد از لالهزار فیضبینشئه شراب نبخشد بهار فیض
Qəzəl 161من به این در نه پی نعمت و ناز آمدهامطاق ابروی تو دیدم به نماز آمدهام
Qəzəl 166ما به این در ز پی برگ و نوا آمدهایمدردمندیم و به امید دوا آمدهایم
Qəzəl 172از دامن خود دست کشیدیم و گذشتیماز غیر تو مردانه بریدیم و گذشتیم
Qəzəl 199نیست مرا در نظر جز رخت ای ماه منلطف تو هم کم مکن از دل آگاه من
Qəzəl 204خوشا در جستجویت از پی رنگ قبا گشتنتو را از دور غافل دیدن و بیدست و پا گشتن