Məczub Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
فروغ همت خم را نه ساغر نه سبو دارددر این میخانه هر کس جا به قدر آبرو دارد
Rübai 36دنیا گر باغ و گر قفس بود گذشتگر خواب و خیال و گر هوس بود گذشت
Qəzəl 40کی بود قاصدم از پیش تو ممنون برسددلشکرخندهٔ او دیده به مضمون برسد
Rübai 43اسلم میخور که شق اسلم این استرونق شکن همّت حاتم این است
Qəzəl 45وقت آن است که در بزم جمت یاد کنندتا به یک جرعه دلت را ز غم آزاد کنند
Qəzəl 48آتشی دارد اضطراب سپندبیتبی نیست پیچ و تاب سپند
Rübai 49آن قوم که بر ستم دلیرند همهعاجزکش و فتنه و شریرند همه
Qəzəl 52جمال یار که تاب نگاه خود دارددل چو آینه را در پناه خود دارد
Qəzəl 55ساقیا روی بهار تو مبارک باشدباده پیش آر که کار تو مبارک باشد
Rübai 55ای قبله عاشقان جفا کمتر کنخون در دل انتظار ما کمتر کن
Rübai 56چشمم که سرشک لالهگون میآردرازیست که از پرده برون میآید
Qəzəl 57پیشم نشسته بود و مدارش به ناز بودتا بود کار بندهٔ او هم نیاز بود
Qəzəl 60کی وعدههای لعل تو از یاد میرودکی ذوق شادی از دل ناشاد میرود
Rübai 61مجذوب از این جهان فانی بگریزاز دهر چو عمر جاودانی بگریز
Qəzəl 69شکر که ایام غم رفت و به پایان رسیدصبح دلآرای وصل خرم و خندان رسید
Rübai 72بیدوستیت به خضر ننگ است حیاتکافر هم گفت یا علی یافت نجات
Rübai 74ساقی تو ز می به جام مستان کردنوز عشوه به کار میپرستان کردن
Rübai 75جانا دل دوستان شکستن تا کیدر آتش دل بیتو نشستن تا کی
Rübai 80قرآن که بود به راه دین رهبر ماآگاه بود ز حال خشک و تر ما
Qəzəl 89آهوی فیض را نکند بوالهوس شکارکی شوق عنکبوت کند جز مگس شکار
Qəzəl 93دشنام دوست خوشتر از حرف خوشتر غیرزهری که آید از دوست خوشتر ز شکّر غیر
Qəzəl 97سحرگهان که مؤذن برآورد آوازکنند بر رخ دلها در عنایت باز
Qəzəl 102مستان شود به خانه زین آشیانه سازروی زمینِ زخلق تهی خانه خانه ساز
Qəzəl 116خوشا تبریز و فیض صبح و شامشالهی تا ابد باشد نظامش
Qəzəl 122صبحدم چون شود هوا فیاضبه دو عالم کند ندا فیاض
Qəzəl 126کاری به جز گناه نداریم یا حفیظعذری به غیر آه نداریم یا حفیظ
Qəzəl 133سر نپیچم دامنش هر چند دیر آید به کفسودهام برآستانش سر مرا بس این شرف
Qəzəl 134سَر مَه دیده شد از آمدنت کرد طریقمیروی باز خدا همره و توفیق رفیق
Qəzəl 138بایدم شد در آستان تو خاکتا نهم پای بر سر افلاک
Qəzəl 141لطف لعلت کرده بر جانها سبیلکوثر و تسنیم را چون سلسبیل