Qəzəl 32

فروغ همت خم را نه ساغر نه سبو دارددر این میخانه هر کس جا به قدر آبرو دارد

Məczub Təbrizi2 dəq
Rübai 36

دنیا گر باغ و گر قفس بود گذشتگر خواب و خیال و گر هوس بود گذشت

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 40

کی بود قاصدم از پیش تو ممنون برسددل‌شکرخندهٔ او دیده به مضمون برسد

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 43

اسلم می‌خور که شق اسلم این استرونق شکن همّت حاتم این است

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 45

وقت آن است که در بزم جمت یاد کنندتا به یک جرعه دلت را ز غم آزاد کنند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 48

آتشی دارد اضطراب سپندبی‌تبی نیست پیچ و تاب سپند

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 49

آن قوم که بر ستم دلیرند همهعاجزکش و فتنه و شریرند همه

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 52

جمال یار که تاب نگاه خود دارددل چو آینه را در پناه خود دارد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 55

ساقیا روی بهار تو مبارک باشدباده پیش آر که کار تو مبارک باشد

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 55

ای قبله عاشقان جفا کمتر کنخون در دل انتظار ما کمتر کن

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 56

چشمم که سرشک لاله‌گون می‌آردرازیست که از پرده برون می‌آید

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 57

پیشم نشسته بود و مدارش به ناز بودتا بود کار بندهٔ او هم نیاز بود

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 60

کی وعده‌های لعل تو از یاد میرودکی ذوق شادی از دل ناشاد میرود

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 61

مجذوب از این جهان فانی بگریزاز دهر چو عمر جاودانی بگریز

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 69

شکر که ایام غم رفت و به پایان رسیدصبح دل‌آرای وصل خرم و خندان رسید

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 72

بی‌دوستیت به خضر ننگ است حیاتکافر هم گفت یا علی یافت نجات

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 74

ساقی تو ز می به جام مستان کردنوز عشوه به کار می‌پرستان کردن

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 75

جانا دل دوستان شکستن تا کی‌در آتش دل بی‌تو نشستن تا کی‌

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 80

قرآن که بود به راه دین رهبر ماآگاه بود ز حال خشک و تر ما

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 89

آهوی فیض را نکند بوالهوس شکارکی شوق عنکبوت کند جز مگس شکار

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 93

دشنام دوست خوش‌تر از حرف خوش‌تر غیرزهری که آید از دوست خوش‌تر ز شکّر غیر

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 97

سحرگهان که مؤذن برآورد آوازکنند بر رخ دل‌ها در عنایت باز

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 102

مستان شود به خانه زین آشیانه سازروی زمینِ زخلق تهی خانه خانه ساز

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 116

خوشا تبریز و فیض صبح و شامشالهی تا ابد باشد نظامش

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 122

صبح‌دم چون شود هوا فیاضبه دو عالم کند ندا فیاض

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 126

کاری به جز گناه نداریم یا حفیظعذری به غیر آه نداریم یا حفیظ

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 133

سر نپیچم دامنش هر چند دیر آید به کفسوده‌ام برآستانش سر مرا بس این شرف

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 134

سَر مَه دیده شد از آمدنت کرد طریقمی‌روی باز خدا همره و توفیق رفیق

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 138

بایدم شد در آستان تو خاکتا نهم پای بر سر افلاک

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 141

لطف لعلت کرده بر جان‌ها سبیلکوثر و تسنیم را چون سلسبیل

Məczub Təbrizi1 dəq