Qəzəl 144

عشق ساقی شد می بی‌غش زدیمخویش را مستانه بر آتش زدیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 148

سروی به قامت تو در اشرف ندیده‌امماهی چو عارض تو به مصحف ندیده‌ام

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 151

قدح زمرد و می لعل و دست ساقی‌سیمخزینه‌ای به کف آورده‌ام به یک تسلیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 152

بهار آمد چرا بی‌باده باشیمبه کنج غم چرا افتاده باشیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 155

صبح است و نموده‌ای جمالممی ده که مبارک است فالم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 158

من که دردی‌کش و بی‌ساخته و بی‌باکمطاعت ساخته هرگز نکند غمناکم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 159

ز هر شأن و شوکت بس این عزتمکه از خاکساران این حضرتم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 163

مستیم و گنه‌کار و به جز آه نداریمباک از عسس و محتسب و شاه نداریم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 171

تا پای همت می‌رود از آرزو رم می‌کنمدست از تمنّا می‌کشم تسخیر عالم می‌کنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 175

هر زمان از خون دل جام شرابی می‌زنمدر غم شکّرلبی بر آتش آبی می‌زنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 179

از ریا طرفی نبستم ترک عادت می‌کنممیروم در حلقه مستان عبادت می‌کنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 203

خویش را رسوای شهر و کوچه و بازار کنهمچو من با ساده‌رویان عشق ورز و کار کن

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 214

رویی‌ست که عالم از تو دیدهیا گلشن هیچ کس ندیده

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 226

ای مصحف جمال تو از رحمت آیتیبا عارض تو قصّه یوسف حکایتی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 227

منظور دل سینه پرنور تو بودیاز صنعت این آینه منظور تو بودی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 232

نه با خورشید و مه این چرخ بازیگر کند بازیخم چوگان این بیدادگر با سر کند بازی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 239

نیست با ادافهمان حاجت درافشانیشوق دیدنت دارم این قدر که می‌دانی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 240

تا شدم آشنای تنهاییفارغم از جفای تنهایی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 243

خرم دلی که در همه حالش نظر کنیآگه کسی که هم ز خودش بی‌خبر کنی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 247

گر از گرد علایق دامن همت برافشانیتوانی دست بر شاه و وزیر و کشور افشانی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 248

با غمش عیش دو عالم میتوانی کرد هیچاره‌ هر غم به این غم میتوانی کرد هی

Məczub Təbrizi2 dəq
Müfrəd 1

خوبی از هر کس که بینی شکر حق را دان صواببر کتان‌بافنده واجب شد دعای آفتاب

Məczub Təbrizi1 dəq
Müsəmmət

حُسن را آیینه‌ای در کار بودجوهر دل قابل دیدار بود

Məczub Təbrizi2 dəq
Rübai 1

عالم تن و روح لا اله الا هوستاز دولت مغز آبرو دارد پوست

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Məsnəvi 2

مگر کرد شاهی به وقتی شکاربه سرمنزل ژنده‌پوشی گذار

Məczub TəbriziMəsnəvi3 dəq
Məsnəvi 3

شنیدم که رندی به گیلان زمینز عشق بتی سوختش عقل و دین

Məczub TəbriziMəsnəvi2 dəq
شمارهٔ ۳

نهادم به سر تاج فهمیدگیندادم به کس باج فهمیدگی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 3

بی‌شوق تو کی واقف اسرار توان بودبی‌لطف تو کی از تو خبردار توان بود

Məczub Təbrizi1 dəq
Tarix 3

چون که در سال هزار و شصت کرداز سعادت در نجف بختم نزول

Məczub Təbrizi1 dəq
شمارهٔ ۴

تا شده‌ام سرخوش از خیال جمالتدر فرح‌آباد دل همیشه بهار است

Məczub Təbrizi1 dəq