Məczub Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
عشق ساقی شد می بیغش زدیمخویش را مستانه بر آتش زدیم
Qəzəl 148سروی به قامت تو در اشرف ندیدهامماهی چو عارض تو به مصحف ندیدهام
Qəzəl 151قدح زمرد و می لعل و دست ساقیسیمخزینهای به کف آوردهام به یک تسلیم
Qəzəl 152بهار آمد چرا بیباده باشیمبه کنج غم چرا افتاده باشیم
Qəzəl 155صبح است و نمودهای جمالممی ده که مبارک است فالم
Qəzəl 158من که دردیکش و بیساخته و بیباکمطاعت ساخته هرگز نکند غمناکم
Qəzəl 159ز هر شأن و شوکت بس این عزتمکه از خاکساران این حضرتم
Qəzəl 163مستیم و گنهکار و به جز آه نداریمباک از عسس و محتسب و شاه نداریم
Qəzəl 171تا پای همت میرود از آرزو رم میکنمدست از تمنّا میکشم تسخیر عالم میکنم
Qəzəl 175هر زمان از خون دل جام شرابی میزنمدر غم شکّرلبی بر آتش آبی میزنم
Qəzəl 179از ریا طرفی نبستم ترک عادت میکنممیروم در حلقه مستان عبادت میکنم
Qəzəl 203خویش را رسوای شهر و کوچه و بازار کنهمچو من با سادهرویان عشق ورز و کار کن
Qəzəl 214روییست که عالم از تو دیدهیا گلشن هیچ کس ندیده
Qəzəl 226ای مصحف جمال تو از رحمت آیتیبا عارض تو قصّه یوسف حکایتی
Qəzəl 227منظور دل سینه پرنور تو بودیاز صنعت این آینه منظور تو بودی
Qəzəl 232نه با خورشید و مه این چرخ بازیگر کند بازیخم چوگان این بیدادگر با سر کند بازی
Qəzəl 239نیست با ادافهمان حاجت درافشانیشوق دیدنت دارم این قدر که میدانی
Qəzəl 240تا شدم آشنای تنهاییفارغم از جفای تنهایی
Qəzəl 243خرم دلی که در همه حالش نظر کنیآگه کسی که هم ز خودش بیخبر کنی
Qəzəl 247گر از گرد علایق دامن همت برافشانیتوانی دست بر شاه و وزیر و کشور افشانی
Qəzəl 248با غمش عیش دو عالم میتوانی کرد هیچاره هر غم به این غم میتوانی کرد هی
Müfrəd 1خوبی از هر کس که بینی شکر حق را دان صواببر کتانبافنده واجب شد دعای آفتاب
Müsəmmətحُسن را آیینهای در کار بودجوهر دل قابل دیدار بود
Rübai 1عالم تن و روح لا اله الا هوستاز دولت مغز آبرو دارد پوست
Məsnəvi 2مگر کرد شاهی به وقتی شکاربه سرمنزل ژندهپوشی گذار
Məsnəvi 3شنیدم که رندی به گیلان زمینز عشق بتی سوختش عقل و دین
شمارهٔ ۳نهادم به سر تاج فهمیدگیندادم به کس باج فهمیدگی
Qəzəl 3بیشوق تو کی واقف اسرار توان بودبیلطف تو کی از تو خبردار توان بود
Tarix 3چون که در سال هزار و شصت کرداز سعادت در نجف بختم نزول
شمارهٔ ۴تا شدهام سرخوش از خیال جمالتدر فرحآباد دل همیشه بهار است