Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ما با تو رسم یاری گفتیم اگر شنیدیاحوال خود به زاری گفتیم اگر شنیدی
Qəzəl 788ز تورانیان تنگ چشمی سواریدر ایران به زلف سیه کرد کاری
Qəzəl 792شب هجرانت، ای دلبر، شب یلداست پنداریرخت نوروز و دیدار تو عید ماست پنداری
Qəzəl 795او شوی چو خود را تو از میانه بر گیریدر بها بیفزایی، تا بهانه بر گیری
Qəzəl 803تو از رنگی که بر گردی کجا همرنگ ما باشی؟که ما را میرسد رندی و بیباکی و قلاشی
Qəzəl 812بر ما ستم و خواری، ای طرفه پسر تا کی؟وندر پی وصلت ما پوینده بسر تا کی؟
Qəzəl 822زهی! نادیده از خوبان کسی مثل تو در خیلیاگر روی ترا دیدی چو من مجنون شدی لیلی
Qəzəl 825به خرابات گذارم ندهند از خامیسوی مسجد نتوانم شدن از بدنامی
Qəzəl 834ای هر سر مویت را رویی به پریشانیصد روی خراشیده موی تو به پیشانی
Qəzəl 837چه سود خاطر ما را به جانبت نگرانی؟که ما ز عشق تو زار و تو عاشق دگرانی
Qəzəl 842نسیم صبح، کرم باشد آن چنان که تو دانیگذر کنی ز بر من به نزد آنکه تو دانی
Qəzəl 844صبح دمی که گرد رخ زلف شکسته خم زنیچون سر زلف خویشتن کار مرا بهم زنی
Qəzəl 846گر نخواهی که نظر با من درویش کنیاین توانی که به صد غصه دلم ریش کنی
Qəzəl 881ای نافهٔ چینی ز سر زلف تو بوییماه از هوست هر سرمه چون سر مویی
Qəzəl 884خانهٔ تحقیق را ماه شبستان توییانفس و آفاق را میوهٔ بستان تویی
Qəzəl 887به خوابم دوش پرسیدی، به بیداری چه میگویی؟دلت را چیست؟ در خاطر چه سر داری؟ چه میگویی؟
Qəsidə 1راه گم کردم، چه باشد گر به راه آری مرا؟رحمتی بر من کنی وندر پناه آری مرا؟
Qəsidə 3گر آن جهان طلبی، کار این جهان دریاببه هرزه میگذرد عمر، وارهان، دریاب
Qəsidə 11نگفتمت که: منه دل برین خراب آباد؟که بر کف تو نخواهد شد این خراب آباد
Qəsidə 17دوش از نسیم گل دم عنبر به من رسیدوز نافه بوی زلف پیمبر به من رسید
Qəsidə 21میان کار فروبند و کار راه بسازکه کار سخت مخوفست و راه نیک دراز
Qəsidə 24مردم نشسته فارغ و من در بلای دلدل دردمند شد، ز که جویم دوای دل؟
Qəsidə 39گر بدینصورت، که هستی، صرف خواهد شد جوانیراستی بر باد خواهی داد نقد زندگانی
Qəsidə 41اگر حقایق معنی به گوش جان شنویحدیث بیلب و گفتار بیزبان شنوی
Rübai 2گر آدمیی دور شو از دمدمههاور گرگ نهای مگر و گرد رمهها
Rübai 7در کارگه غیب چو نقاش نخستجویندهٔ نقش خویشتن را میجست
Rübai 9دلدار مرا در غم و اندوه بکاستیک روز برم به مهر ننشست و نخاست
Rübai 11با روی تو آفتاب صافی تیره استبا لعل لبت شراب صافی تیره است
Rübai 17خال تو به هر حال پسندیدهٔ ماستزلف تو چو حال دل غم دیدهٔ ماست
Rübai 40ای آنکه ترا قوت هر بیشی هستبنگر به دلم، که اندکش ریشی هست