Qəzəl 783

ما با تو رسم یاری گفتیم اگر شنیدیاحوال خود به زاری گفتیم اگر شنیدی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 788

ز تورانیان تنگ چشمی سواریدر ایران به زلف سیه کرد کاری

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 792

شب هجرانت، ای دلبر، شب یلداست پنداریرخت نوروز و دیدار تو عید ماست پنداری

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 795

او شوی چو خود را تو از میانه بر گیریدر بها بیفزایی، تا بهانه بر گیری

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 803

تو از رنگی که بر گردی کجا همرنگ ما باشی؟که ما را می‌رسد رندی و بی‌باکی و قلاشی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 812

بر ما ستم و خواری، ای طرفه پسر تا کی؟وندر پی وصلت ما پوینده بسر تا کی؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 822

زهی! نادیده از خوبان کسی مثل تو در خیلیاگر روی ترا دیدی چو من مجنون شدی لیلی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 825

به خرابات گذارم ندهند از خامیسوی مسجد نتوانم شدن از بدنامی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 834

ای هر سر مویت را رویی به پریشانیصد روی خراشیده موی تو به پیشانی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 837

چه سود خاطر ما را به جانبت نگرانی؟که ما ز عشق تو زار و تو عاشق دگرانی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 842

نسیم صبح، کرم باشد آن چنان که تو دانیگذر کنی ز بر من به نزد آنکه تو دانی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 844

صبح دمی که گرد رخ زلف شکسته خم زنیچون سر زلف خویشتن کار مرا بهم زنی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 846

گر نخواهی که نظر با من درویش کنیاین توانی که به صد غصه دلم ریش کنی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 881

ای نافهٔ چینی ز سر زلف تو بوییماه از هوست هر سرمه چون سر مویی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 884

خانهٔ تحقیق را ماه شبستان توییانفس و آفاق را میوهٔ بستان تویی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 887

به خوابم دوش پرسیدی، به بیداری چه می‌گویی؟دلت را چیست؟ در خاطر چه سر داری؟ چه می‌گویی؟

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəsidə 1

راه گم کردم، چه باشد گر به راه آری مرا؟رحمتی بر من کنی وندر پناه آری مرا؟

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəsidə 3

گر آن جهان طلبی، کار این جهان دریاببه هرزه می‌گذرد عمر، وارهان، دریاب

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəsidə 11

نگفتمت که: منه دل برین خراب آباد؟که بر کف تو نخواهد شد این خراب آباد

Əvhədi Marağalı3 dəq
Qəsidə 17

دوش از نسیم گل دم عنبر به من رسیدوز نافه بوی زلف پیمبر به من رسید

Əvhədi Marağalı3 dəq
Qəsidə 21

میان کار فروبند و کار راه بسازکه کار سخت مخوفست و راه نیک دراز

Əvhədi Marağalı3 dəq
Qəsidə 24

مردم نشسته فارغ و من در بلای دلدل دردمند شد، ز که جویم دوای دل؟

Əvhədi Marağalı3 dəq
Qəsidə 39

گر بدینصورت، که هستی، صرف خواهد شد جوانیراستی بر باد خواهی داد نقد زندگانی

Əvhədi Marağalı5 dəq
Qəsidə 41

اگر حقایق معنی به گوش جان شنویحدیث بی‌لب و گفتار بی‌زبان شنوی

Əvhədi Marağalı2 dəq
Rübai 2

گر آدمیی دور شو از دمدمه‌هاور گرگ نه‌ای مگر و گرد رمه‌ها

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 7

در کارگه غیب چو نقاش نخستجویندهٔ نقش خویشتن را می‌جست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 9

دلدار مرا در غم و اندوه بکاستیک روز برم به مهر ننشست و نخاست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 11

با روی تو آفتاب صافی تیره استبا لعل لبت شراب صافی تیره است

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 17

خال تو به هر حال پسندیدهٔ ماستزلف تو چو حال دل غم دیدهٔ ماست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 40

ای آنکه ترا قوت هر بیشی هستبنگر به دلم، که اندکش ریشی هست

Əvhədi Marağalı1 dəq