Əvhədi Marağalı · Məsnəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey məscid adlanan hörmətli cənnət,Sən xasa, kütləyə cənnətsən, əlbət.
Cami-Cəm, fəsil 92Anla yatmamağın şərəfini sən,Quranın “Yatanlar, qalxın” sözündən.
Cami-Cəm, fəsil 117Tapqırı möhkəm çək, düşməsin yəhər,Şəhərdən çıxmışdır öndə gedənlər.
Cami-Cəm, fəsil 17Mütrüb, bir sən də gəl, məni eylə şad,Qoy o ilqarsızı bir eyləyək yad.
Cami-Cəm, fəsil 79Onu bilirsənmi, Keyxosrov bir vaxtMəna aləmində bir mülk taparaq
Cami-Cəm, fəsil 107Birdir eşqin, qəlbin hər ixtiyarı,Ağıl, can onların olmuş hasarı.
Cami-Cəm, fəsil 5Ey göyü eşqilə məftun eyləyən,Məni də yada sal, and verirəm mən.
Cami-Cəm, fəsil 6Kərəm dünyasının ey ilk meyvəsi,Varlıq kitabının ey ilk nüsxəsi,
Cami-Cəm, fəsil 58Deyirlər, ağıllı bir ustad varmış,Nacins bir şagirdə dərs oxudarmış.
Cami-Cəm, fəsil 64Əgər sən istəsən bir elm öyrənmək,Bütün ləzzətlərdən əllərini çək.
Cami-Cəm, fəsil 4Qalx, döy bu qapını aşiqsənsə sən,Çalış peyğəmbərin tut ətəyindən.
Cami-Cəm, fəsil 8Olduqca kölgəsi şahın dünyada,Qalacaq kölgətək zülüm quyuda.
Cami-Cəm, fəsil 56Alçaq qapısında bir şair olmaqYunan fəlsəfəsi, kürd evidir, bax!
Cami-Cəm, fəsil 60Beləymiş insanlıq bizlərdən qabaq,Buymuş comərdlərin qaydası ancaq.
Cami-Cəm, fəsil 63Əhsən, o peşəkar yoxsul insana!Qanedir dünyanın azı-çoxuna.
Cami-Cəm, fəsil 65Boşboğaz və lovğa bir şeyx vardı,Gözünü yumaraq hey danışardı
Cami-Cəm, fəsil 66Əhsən, o ürəkli din ərlərinə,Ürəyi, canı da verərlər dinə.
Cami-Cəm, fəsil 67Ey belə özündən çox razı olan,Özgələr yanında alim sayılan,
Cami-Cəm, fəsil 69Döydü arvadını daşla bir kişi,Hakimin yanına çatdırdı işi.
Cami-Cəm, fəsil 89Bir yol bir mürşidə etdilər töhmət,Müridlər içində qopdu qiyamət.
Cami-Cəm, fəsil 106Seçmə övladıdır ağılın ürək,Ruhun da sevdiyi bircə odur tək.
Cami-Cəm, fəsil 124Alçaq, boşboğazın elmi nəfsiyləMəhşərə haradan gedəcək, söylə.
Cami-Cəm, fəsil 13Sən ey elm qapısı, nizam ocağı,Bəd gözün gen olsun səndən ayağı!
Cami-Cəm, fəsil 29Yerdən, dənizlərdən göylər biqərarGünün istisilə qaldırır buxar.
Cami-Cəm, fəsil 33Bu gün ilk bahardır şadlıq günüdür,Bu gün iztirabın, qəmin sonudur.
Cami-Cəm, fəsil 40Əgər naçar qalıb şərab içsən sən,Çalış, çox olmasın yoldaşın dörddən.
Cami-Cəm, fəsil 46Dedi atasına bir gün bir övlad:– Mənə evlənməkçün şərait yarat.
Cami-Cəm, fəsil 59Öyrən insanlardan kişilik nədir.İnsanlıq nə şeydir, nə bilməcədir.
Cami-Cəm, fəsil 71Düzlük et ki, düzlər nicat taparlar,Hamıdan güclüdür düzlər, aşikar.
Cami-Cəm, fəsil 83Mülkə yaxın qoyma oğrunu nahaq,Ağlın var, ayıya gəl vermə papaq.