Rübai 46

با یار ز نیک و بد نمی‌باید گفتهر شب بیتی دو صد نمی‌باید گفت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 62

گل شرم چمن به هیچ رویی نبرداز لاله خجالت سر مویی نبرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 64

خالت که به شیوه کار ده گیسو کردعیش از دل غمدیده من یکسو کرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 65

زلف تو، که صد سینه ز دل خالی کردبر قامت همچون الفت دالی کرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 72

مشنو تو که: گل بی‌سر خاری باشدیا بادهٔ حسن بی‌خماری باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 79

مه روی ترا ز مهر، مه میداندکز نور تو شب رهی بده میداند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 88

شد در پی اوباش چو ننگیش نبوددر خوی و سرشت ساز و سنگیش نبود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 90

از دست تو راضیم به آزردن خوددر عشق تو قانعم به خون خوردن خود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 94

دستارچه را دست تو در می‌بایداز چشم من و لب تو تر می‌باید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 99

دشمن گرو وصل ز من برد آخراو گشت بزرگ و من شدم خرد آخر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 105

کردند دگر نگاربندان از نازدر دست تو دستوانه از مشک طراز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 116

ای بدر فلک گرفته از رای تو رنگلالای ترا ز بدر و از لل ننگ

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 118

من خاک درم، تو آفتابی، ای دلنشگفت که بر سرم بتابی، ای دل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 120

کم کن ز غمش فغان و مستی، ای دلوین بار بیفگن که شکستی، ای دل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 130

گفتا که: به شیوه آبرویت ریزموز باد ستیزه رنگ و بویت ریزم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 134

هر لحظه به آیین وفا رای کنمخواهم که سر اندر کف آن پای کنم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 137

تا کی ز میان؟ کناره سویی گیریمبرخیز که راه جست و جویی گیریم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 140

ای قاعدهٔ تو مشک در مو بستنپای دل ما به بند گیسو بستن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 150

دل کیست؟ که او طلب کند یاری تویا تن ندهد به محنت و خواری تو؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 153

یک روز دیار یار بگذارم و روزین منزل غصه رخت بردارم و رو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 154

خالی،که لبت همی بباراید ازوخالیست سیه که مشک میزاید ازو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 159

ای چرخ ز مهر زیر میغت بردهگیتی به ستم اجل، به تیغت برده

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 166

بر برگ گل آن سه خال کانداخته‌ایهندو بچگانند و تو نشناخته‌ای

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 174

ترسم رسد از من به تو آهی روزیزیرا که نمیکنی نگاهی روزی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 176

ای خاک تو آب سبزه زار صافیتابوت تو سرو جویبار صافی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 179

صد سال سر خویشتن ار حلق کنیوندر تن خویش خرقهٔ دلق کنی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 181

روزی به سرای وصل راهم ندهییک بوسه از آن روی چو ماهم ندهی

Əvhədi Marağalı1 dəq
İsfahan ləhcəsində şeir 4

سر ترسم که پابند هوای تو نبودل نشو کرت که خاک کف پای تو نبو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 1

به نام آنکه ما را نام بخشیدزبان را در فصاحت کام بخشید

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 2

در آن ایام کز من دور شد بختسراسر کار من بی‌نور شد سخت

Əvhədi MarağalıMəsnəvi3 dəq