Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خداوندا، به ارواح بزرگانکه یوسف را نگه داری ز گرگان
Məntiqül-üşşaq, fəsil 5ازین گفتن، خدایا، شرم دارمو زان حضرت به غایت شرمسارم
Məntiqül-üşşaq, fəsil 9غلامی میکنم تا زنده باشمبمیرم، همچنانت بنده باشم
Qəzəl 9مبارک روز بود امروز، یاراکه دیدار تو روزی گشت ما را
Qəzəl 10در چرخ کن چو عیسی زین جا رخ طلب راو آنجا درست گردان پیوند ابن و اب را
Qəzəl 15باز کی بینم رخ آن ماه مهر افروز را؟گل رخ سیمین بر دل دزد عاشق سوز را؟
Qəzəl 16مطرب، چو بر سماع تو کردیم گوش راراهی بزن، که ره بزند عقل و هوش را
Qəzəl 23حاشا که جز هوای تو باشد هوس مرایا پیش دل گذار کند جز تو کس مرا
Məntiqül-üşşaq, fəsil 24چو آن شیرین سخن این نامه بر خوانددر آن بیچارگی کردن فرو ماند
Qəzəl 25به خرابات برید از در این خانه مراکه دگر یاد شراب آمد و پیمانه مرا
Məntiqül-üşşaq, fəsil 27دل آن ماه نیز این فکر میکردکزان عاشق به خواری ذکر میکرد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 30نخواهم با تو پیوستن به یاریتو خواهی گریه میکن، خواه زاری
Qəzəl 30نمیرد هر که در گیتی تو باشی یادگار او راچراغی کش تو باشی نور با مردن چه کار او را؟
Məntiqül-üşşaq, fəsil 34دل عاشق بدان فکرت چو برخاستزبان خامه را پاسخ بیاراست
Qəzəl 35نه هفتهایست، نه ماهی، که رفتهای زبر مانهفته نیست کزین غم چه دیده چشم تر ما
Məntiqül-üşşaq, fəsil 36دل از ما بر گرفتی، یاد میدارجفا از سر گرفتی، یاد میدار
Məntiqül-üşşaq, fəsil 37تو از من چون به زودی سیر گشتیمرا روباه دیدی،شیر گشتی
Qəzəl 37ای غم عشق تو یار غار ماجز غمت خود کس نزیبد یار ما
Məntiqül-üşşaq, fəsil 38بدان آتش رخ آوردند چون دودحقیقت نکتهای آتش اندود
Qəzəl 43پرده بر انداخت ز رخ یار نهان گشتهٔ مانوبت اقبال برد بخت جوان گشتهٔ ما
Məntiqül-üşşaq, fəsil 46برای او چه باشی اشک ریزان؟که باشد دایم از مهرت گریزان
Məntiqül-üşşaq, fəsil 51به بوی وصل بودم شادمانهچه دانستم که خواهد بودیا نه؟
Qəzəl 52هر بامداد روی تو دیدن چو آفتابما را رسد، که بیتو ندیدیم روی خواب
Qəzəl 53یا بپوش آن روی زیبا در نقابیا دگر بیرون مرو چون آفتاب
Məntiqül-üşşaq, fəsil 56زهی! گرد جهان سر گشته از منچنین بی موجبی بر گشته از من
Qəzəl 57پس از مشقت دوشین که داشت گوش امشب؟که من به کام رسم زان لب چو نوش امشب
Məntiqül-üşşaq, fəsil 61به خر گفتند: کیمخت از چه بستی؟بگفت: از زخم سیخ و چوب دستی
Qəzəl 61اشک ما آبیست روشن در هواتخود به چشم اندر نیامد اشک مات
Məntiqül-üşşaq, fəsil 65برآرم دست تا رویت به غارتبچینم گل، نیندیشم ز خارت
Qəzəl 66ترک عجمی کاکل ترکانه برانداختاز خانه برون آمد و صد خانه برانداخت