Rübai 103

ای کرده مهندسانت از ساز سپهراز برج و ستاره گشته انباز سپهر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 104

چون دوستی روی تو ورزم به نیازمگذار به دست دشمن دونم باز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 108

رفتم بر آن شمع چگل مست امروزگفتم که: مرا با تو سری هست امروز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 109

ای داده به بازی دل من، جان را نیزعهدم ز جفا شکسته، پیمان را نیز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 121

ای کرده به خون دشمنان خارا لعلدر گوش سپر کرده فرمان تو نعل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 126

از ژاله چو لاله راست لؤلؤ در کامبرخیز و به سوی گل و گلزار خرام

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 128

روزی شکن از زلف چو دالت ببرمجانی بکنم، ز دل ملامت ببرم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 129

دی باد صبا ز خاک بر داشت سرمآن نامه بیاورد و بر افراشت سرم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 136

تا کی ستم سپهر جافی بینم؟وین دور مخالف منافی بینم؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 142

ای روی تو انگشت نمایی از حسنبالای چو سرو تو بلایی از حسن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 145

هر دم لحد تنگ بگرید بر منوین خاک به صد رنگ بگرید بر من

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 146

ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ منمشتاق تو این دیدهٔ ناخفتهٔ من

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 148

ای شیخ، گران جان چو تنندی منشینزین آب روان بگیر پندی، منشین

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 157

ای راه خلل ز چار قسمت بستهداننده ز روح نقش جسمت بسته

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 158

ای تن، دل خود به روی چون ماهش دهجانی داری، به لعل دلخواهش ده

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 160

ای خط تو گرد لاله وشم آوردهسیب زنخت آب ز یشم آورده

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 161

دایم ز قدت گلها راست همهدل ماندگیی چند که برجاست همه

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 163

چون دوست نماند دل و جانیم همهچون تن برود روح و روانیم همه

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 168

در عشق تو از سر بنهادم هستیزین پس من و شوریدگی و سرمستی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 182

در صورت آدم ار فرشتست توییور آدمی از روح سرشتست تویی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 6

شنیدم کز هوسناکان جوانیبه ناگه فتنه شد بر دلستانی

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 7

چگونه دل نسپارم به صورت تو، نگارا؟که در جمال تو دیدم کمال صنع خدا را

Əvhədi Marağalı1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 8

عنایت‌ها توقع دارم از توکه هم آشفته و هم زارم از تو

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 11

کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 12

چون ندیدم خبری زین دل رنجور ترادر سپردم به خدا، ای ز خدا دور، ترا

Əvhədi Marağalı1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 13

اگر با عقل داری آشناییجدایی جوی ازین یاران، جدایی

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 16

مرا جویی و از من دور مانیچو دل گرمی کنم رنجور مانی

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 20

گر وصل آن نگار میسر شود مرااز عمر باک نیست، که در سر شود مرا

Əvhədi Marağalı1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 22

نمی‌یابم برت چندان مجالیکه در گوش تو گویم حسب حالی

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 22

چون نیست یار در غم او هیچ کس مراای دل، تو دست گیر و به فریاد رس مرا

Əvhədi Marağalı1 dəq