Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای کرده مهندسانت از ساز سپهراز برج و ستاره گشته انباز سپهر
Rübai 104چون دوستی روی تو ورزم به نیازمگذار به دست دشمن دونم باز
Rübai 108رفتم بر آن شمع چگل مست امروزگفتم که: مرا با تو سری هست امروز
Rübai 109ای داده به بازی دل من، جان را نیزعهدم ز جفا شکسته، پیمان را نیز
Rübai 121ای کرده به خون دشمنان خارا لعلدر گوش سپر کرده فرمان تو نعل
Rübai 126از ژاله چو لاله راست لؤلؤ در کامبرخیز و به سوی گل و گلزار خرام
Rübai 128روزی شکن از زلف چو دالت ببرمجانی بکنم، ز دل ملامت ببرم
Rübai 129دی باد صبا ز خاک بر داشت سرمآن نامه بیاورد و بر افراشت سرم
Rübai 136تا کی ستم سپهر جافی بینم؟وین دور مخالف منافی بینم؟
Rübai 142ای روی تو انگشت نمایی از حسنبالای چو سرو تو بلایی از حسن
Rübai 145هر دم لحد تنگ بگرید بر منوین خاک به صد رنگ بگرید بر من
Rübai 146ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ منمشتاق تو این دیدهٔ ناخفتهٔ من
Rübai 148ای شیخ، گران جان چو تنندی منشینزین آب روان بگیر پندی، منشین
Rübai 157ای راه خلل ز چار قسمت بستهداننده ز روح نقش جسمت بسته
Rübai 158ای تن، دل خود به روی چون ماهش دهجانی داری، به لعل دلخواهش ده
Rübai 160ای خط تو گرد لاله وشم آوردهسیب زنخت آب ز یشم آورده
Rübai 161دایم ز قدت گلها راست همهدل ماندگیی چند که برجاست همه
Rübai 163چون دوست نماند دل و جانیم همهچون تن برود روح و روانیم همه
Rübai 168در عشق تو از سر بنهادم هستیزین پس من و شوریدگی و سرمستی
Rübai 182در صورت آدم ار فرشتست توییور آدمی از روح سرشتست تویی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 6شنیدم کز هوسناکان جوانیبه ناگه فتنه شد بر دلستانی
Qəzəl 7چگونه دل نسپارم به صورت تو، نگارا؟که در جمال تو دیدم کمال صنع خدا را
Məntiqül-üşşaq, fəsil 8عنایتها توقع دارم از توکه هم آشفته و هم زارم از تو
Məntiqül-üşşaq, fəsil 11کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست
Qəzəl 12چون ندیدم خبری زین دل رنجور ترادر سپردم به خدا، ای ز خدا دور، ترا
Məntiqül-üşşaq, fəsil 13اگر با عقل داری آشناییجدایی جوی ازین یاران، جدایی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 16مرا جویی و از من دور مانیچو دل گرمی کنم رنجور مانی
Qəzəl 20گر وصل آن نگار میسر شود مرااز عمر باک نیست، که در سر شود مرا
Məntiqül-üşşaq, fəsil 22نمییابم برت چندان مجالیکه در گوش تو گویم حسب حالی
Qəzəl 22چون نیست یار در غم او هیچ کس مراای دل، تو دست گیر و به فریاد رس مرا