Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گدایی گشت با شهزادهای جفتبدان جرمش چو میکشتند، میگفت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 28زهی، سودای من گم کرده نامتبسوزانم بدین سودای خامت
Qəzəl 28زخمی، که بر دل آید ، مرهم نباشد او راخامی که دل ندارد این غم نباشد او را
Qəzəl 29آن سیه چهره که خلقی نگرانند او راخوبرویان جهان بنده به جانند او را
Məntiqül-üşşaq, fəsil 31برید دوست چون آورد نامهدرید آن عاشق از اندوه جامه
Məntiqül-üşşaq, fəsil 33جوانی خار کن بر خار میخفتکسی گل بر سرش کرد، آن جوان گفت
Qəzəl 33دلم در دام عشق افتاد هیلافتاده هر چه بادا باد هیلا
Məntiqül-üşşaq, fəsil 35همانا، دیگری داری، نگاراکه دور از خویش میداری تو ما را
Qəzəl 38تو مشغولی به حسن خود، چه غم داری ز کار ما؟که هجرانت چه میسازد همی با روزگار ما؟
Qəzəl 40از ما به فتنه سرمکش، ای ناگزیر ماکه آمیزشیست مهر ترا با ضمیر ما
Məntiqül-üşşaq, fəsil 41سمن بر تند شد از گفتن اوبجوشید از غضب خون در تن او
Qəzəl 42مرادم ار چه نخواهد روا شدن ز شمابه فال نیک ندارم جدا شدن ز شما
Məntiqül-üşşaq, fəsil 43همان سنگین دل نامهربانمکه در شوخی به عالم داستانم
Qəzəl 44حلوای نباتست لبت، پسته دهانادر باغ گلی نیست به رخسار تو مانا
Qəzəl 48ای سفر کرده، دلم بیتو بفرسود،بیاغمت از خاک درت بیشترم سود، بیا
Qəzəl 55زان دوست که غمگینم، غمخوار کنش، یاربدشمن که نمیخواهد، همخوار کنش، یارب
Qəzəl 56بت خورشید رخ من به گذارست امشبشب روان را رخ او مشعله دارست امشب
Məntiqül-üşşaq, fəsil 58نشاید در تو پیوستن به یارینباید کرد با تو دوستداری
Məntiqül-üşşaq, fəsil 63دگر بوی بهار آوردهای، بادنسیم زلف یار آوردهای، باد
Qəzəl 63حسن خود عرضه کن، ای ماه پسندیده صفاتتا شود دیدهٔ ما روشن از آثار صفات
Qəzəl 64بگذاشتهام، تا چه کند نرگس مستت؟با یار پسندیده که پیمان نواستت
Qəzəl 65روزگار از رخ تو شمعی ساختآتشی در نهاد ما انداخت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 69دگر بار آن بت از خواری پشیمانشد از جور و ستمگاری پشیمان
Qəzəl 71ز پاسبانی همسایه گرد بام و درتبدان رسید که دزدیده میکنم نظرت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 72که یار بیوفا با مهر شد جفتچو بشنید این غزل با اوحدی گفت
Qəzəl 72گرچه صد بارم برانند از برتبر نمیدارم سر از خاک درت
Qəzəl 77ماهی، که لبش بجای جانستگر ناز کند،به جای آن است
Qəzəl 79آن زخم، که از تو بر دل ماستمشنو که: به مرهمی توان کاست
Qəzəl 81پیراهن ار ز یاسمن و گل کند رواستآن سرو لاله چهره، که در غنچهٔ قباست
Qəzəl 82کار ما امروز زان رخ با نواستشکر ایزد کان مخالف گشت راست