Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خالی داری بر لب چون قند، از مشکخطی داری بر رخ دلبند، از مشک
Rübai 119دیگر ز شراب شوق مستی، ای دلو آن توبه که داشتی شکستی، ای دل
Rübai 122ای ذکر تو بر زبان ساهی مشکلدرک تو ز فهم متناهی مشکل
Rübai 141پیش تو نشست و خاست نتوان کردنوز لعل تو باز خواست نتوان کردن
Rübai 144نی از تو گذر به هیچ حالی ممکننی از تو به عمرها وصالی ممکن
Rübai 162یک شهر بجست و جوی آن دوست همهبگذشته ز مغز و در پی پوست همه
Rübai 171یارا، گر از آن شربت شافی دارییاری دو سه هوشمند کافی داری
Rübai 172آن زلف،که دارد از تو برخورداریمانندهٔ میغست که بر خورداری
Rübai 177بد خلق مباش، کز خوشی و امانیپیکار مکن کار، که بر جا مانی
Rübai 180گر مرد رهی، تو چند بیراه روی؟اندر پی این منصب و این جاه روی؟
Rübai 183دم با تو زنم، که یار دیرینه توییکم با تو زنم، که یار دیرینه تویی
İsfahan ləhcəsində şeir 5سوی دو نان برِ دونان چرا کنم خدمت؟سنان خورم به ازین نان، زَنان از اینان به
Qəzəl 1ماییم و سرکویی، پر فتنهٔ ناپیداآسوده درو والا، آهسته درو شیدا
Məntiqül-üşşaq, fəsil 10چو بشنید این سخن، بر زاری اوبتندید از پریشان کاری او
Məntiqül-üşşaq, fəsil 12شبی پروانهای با شمع شد جفتچو آتش در فتادش خویش را گفت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 14تو ای مهجور سر گردان، کدامی؟کسی نامت نمیداند، چه نامی؟
Məntiqül-üşşaq, fəsil 15تومینالی و کس را زان خبر نهوزان زاری ترا خود درد سر نه
Məntiqül-üşşaq, fəsil 18ضرورت خود یقینست این و آن راکه کس دشمن ندارد دوستان را
Məntiqül-üşşaq, fəsil 19خبر دادند مجنون را که: لیلیندارد با تو پیوندی و میلی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 20دگر نوبت، چو باد نوبهاریبه عاشق برد بوی دوستداری
Məntiqül-üşşaq, fəsil 23بگویم با تو سر سینهٔ خویشبپردازم غم دیرینهٔ خویش
Məntiqül-üşşaq, fəsil 29مشو عاشق، که جانت را بسوزدغم عشق استخوانت را بسوزد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 32از آن دلدار هر جایی چه خیزد؟که او هر ساعت از جایی گریزد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 39چرا بر زورمندی تند گردی؟که گر تندی نماید کند گردی
Qəzəl 39چو آشفته دیدی که شد کار مانگشتی دگر گرد بازار ما
Məntiqül-üşşaq, fəsil 40کسی فرهاد را گفتا: کزین سنگرها کن دست، گفتش با دل تنگ:
Məntiqül-üşşaq, fəsil 45به زودی قاصدی این نامه چون بادبیاورد و بدان آشفته دل داد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 48ز چشم سوکوار اشکی چو بارانهمی بارند مسکین سوکواران
Qəzəl 50نوبهارست و دل پر هوس و بادهٔ نابحبذا روی نگار و لب کشت و سر آب
Məntiqül-üşşaq, fəsil 53نباید دوستان را دل شکستنکه چون بشکست نتوان باز بستن