Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
برخیزم و دلها را در ولوله اندازمبر ظلمتیان نوری زین مشعله اندازم
Qəzəl 534من مستم و ز مستی در یار میگریزمزنار بسته محکم، زین نار میگریزم
Qəzəl 536سخن بگوی چو من در سخن نمیباشمکه در حضور تو با خویشتن نمیباشم
Qəzəl 537عیب من نیست که در عشق تو تیمار کشمبار بر گردن من چون تو نهی بار کشم
Qəzəl 538یارب، تو حاضری که ز دستش چه میکشم؟وز عشوههای نرگس مستش چه میکشم؟
Qəzəl 540عشقت چو ستم کرد و جفا بر تن و توشماز ناله و زاری نتوان کرد خموشم
Qəzəl 542به تازه باد جدایی گلی ببرد ز باغمکه همچو بلبل مسکین از آن به درد و به داغم
Qəzəl 555تو گلشن حسنی و ما چون خار و خاشاک، ای صنماز ما چرا رنجیدهای؟ حاشاک، حاشاک! ای صنم
Qəzəl 560آمدهام که صف این صفهٔ بار بشکنمصدرنشین صفه را رونق کار بشکنم
Qəzəl 561شد زنده جان من به می، زان یاد بسیارش کنمانگور اگر منت نهد، من زنده بر دارش کنم
Qəzəl 563فراق روی تو میسوزدم جگر، چه کنم؟ز کوی عافیت افتادهام بدر، چه کنم؟
Qəzəl 567ای نرگست به شوخی صدبار خورده خونمبر من ترحمی کن،بنگر: که بیتو چونم؟
Qəzəl 569دشمن از بهر تو گر طعنه زند بر دل و دینمدل من دوست ندارد که کسی بر تو گزینم
Qəzəl 573مشتاق یارم و به در یار میرومدلدارم اوست، در پی دلدار میروم
Qəzəl 575گر ز من جان طلبد دوست، روانی بدهمپیش جانان نبود حیف که جانی بدهم
Qəzəl 586ما چشم جهانیم، که این راز بدیدیمپوشیده رخ آن بت طناز بدیدیم
Qəzəl 590عقل صوفی را مهار اندر کشیمعشق صافی را به کار اندر کشیم
Qəzəl 592مرا با دوست میباید که رویارو سخن گویمنه با او دیگری مشغول و من با او سخن گویم
Qəzəl 596چو آتشست به گرمی هوای تابستانبده دو کاسه ازان آب لعل، یا بستان
Qəzəl 598یاران و دوستداران جمعند و جام گردانمطرب همیشه گویا، ساقی مدام گردان
Qəzəl 599دلا،خوش کرده ای منزل به کوی وصل دلداراندگر با یادم آوردی قدیمی صحبت یاران
Qəzəl 600دلها بربودند و برفتند سوارانما پای به گل در شده زین اشک چو باران
Qəzəl 606ای صبا، حال من بدو برساننه چنان سرسری، نکو برسان
Qəzəl 607این دلبران که میکشدم چشم مستشانکس را خبر نشد که، چه دیدم ز دستشان؟
Qəzəl 608شب قدرست و روز عید زلف و روی این ترکاننمیباشد دل ما را شکیب از روی این ترکان
Qəzəl 614تا به کی این بستن و بگسیختن؟سیر نگشتی تو ز خون ریختن؟
Qəzəl 618چو دل نمیدهد از کوی دوست برگشتنضرورتست در آن آستان به سر گشتن
Qəzəl 622بار بربستیم، ازین منزل به در باید شدنآب این جا تیره شد، جای دگر باید شدن
Qəzəl 623مشنو که: از کوی تو من هرگز به در دانم شدنیا خود به جور از پیش تو جایی دگر دانم شدن
Qəzəl 626دوستی با دشمنان ما مکنسود ایشان و زیان ما مکن