Qəzəl 688

دل سرای خاص شد، از مجلس عامش مگوجان چو بر جانان رسید، از پیک و پیغامش مگو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 703

ساقیا، خیز و یک دو جام بدهمی گلرنگ لاله فام بده

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 741

بر گل از عنبر کمندی بسته‌ایگرد ماه از مشک بندی بسته‌ای

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 743

آن خط عنبرین که چو آبش نبشته‌ایمشک ختاست، گر چه صوابش نبشته‌ای

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 747

دلبرا، روز جدایی یاد ما می‌کرده‌اییا چو از ما دور گشتی دل جدا می‌کرده‌ای

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 757

دولت ز در باز آمدی ما را پس از بی‌دولتیگر رخ نمودی ترک ما «بعداللتیا واللتی»

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 765

میی کو ترا میرهاند ز مستیحلالت از آن می خرابی و مستی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 774

ای از تو مرا هر نفسی بادی و دردیدورم به فراق تو ز هر خوابی و خوردی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 789

ساقی، بده شرابم، کندر چنین بهارینتوان شراب خوردن بی‌مطربی و یاری

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 814

با چنان شیوه و شیرینی و دلبندی و شنگینتوان دل به تو دادن، که به جوری و به جنگی

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 871

ای آنکه ز هجر تو ندیدیم رهاییباز آی، که دل خسته شد از بار جدایی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəsidə 4

ای دل، تویی و من، بنشین کژ، بگوی راستتا ز آفرینش تو جهان آفرین چه خواست؟

Əvhədi Marağalı4 dəq
Qəsidə 5

این آسمان صدق و درو اختر صفاست؟یا روضهٔ مقدس فرزند مصطفاست؟

Əvhədi Marağalı5 dəq
Qəsidə 7

چرخ گردان روشن از رای منستدور گردون کار فرمای منست

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəsidə 8

بر آستان در او کسی که راهش هستقبول و منزلت آفتاب و ماهش هست

Əvhədi Marağalı3 dəq
Qəsidə 42

چرا پنهان شدی از من؟ تو با چندین هویداییکجا پنهان توانی شد؟ که همچون روز پیدایی

Əvhədi Marağalı4 dəq
Rübai 3

هستیم به امید تو چون دوش امشببر آمدنت بسته دل و هوش امشب

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 4

ای میل دل من به جهان سوی لبتتنگ آمده دل ز تنگی خوی لبت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 13

کی دست رسد بدان بلندی که تراست؟یا فکر به آن چونی و چندی که تراست؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 14

جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟وان حقهٔ لعل خالی از خنده چراست؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 44

باد سحری چو غنچه را لب بشکافتنور رخ گل روی چو خورشید بتافت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 71

کی ماه به حسن چون تو والا باشد؟یا چون سخنت لل لالا باشد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 89

افسوس! که در عمر درازیم نبودخطی ز زمانهٔ مجازیم نبود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 91

آن خود که بود که در تو واله نشود؟از رنج که پرسی تو؟ که او به نشود؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 92

جان از سر زلف دلپذیریت نرهدعقل ار خطر خط خطیرت نرهد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 112

تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریشدل جای تو شد به غم چرا می‌داریش؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 125

بر گل چو نسیم سحری سود قدمپوشیده نقاب غنچه بربود بدم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 139

روی تو ز حسن لاف‌ها زد به جهانلعل تو ز لطف طعن‌ها زد در جان

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 151

ما را به سرای وصل خویش آری توبر ما ز لب لعل شکر باری تو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 152

ای گشتهٔ تن من چو خیالی بی‌توهجر تو مرا کرده به حالی بی‌تو

Əvhədi Marağalı1 dəq