Qasım Ənvar
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بسیار سعی کردم و بسیار اجتهادعشقست هر چه هست،دگر هرچه هست باد
Qəzəl 230حدم آن کس زند که بادم دادباده جام دل گشادم داد
Qəzəl 231ساقیم باده داد و بادم دادباده این بار مستزادم داد
Qəzəl 236دلم از جور تو بسیار شکایت داردوقت آن شد که شکایت بحکایت آرد
Qəzəl 245جانم از نرگس مخمور تو جاهی داردوز عنایات تو دل پشت و پناهی دارد
Qəzəl 246جانم از دولت درد تو دوایی دارددلم از صیقل ذکر تو صفایی دارد
Qəzəl 247در ولای تو دلم حسن وفایی داردروی زیبای تو هر لحظه صفایی دارد
Qəzəl 255گر همه میل دلت جانب سلما باشدخاطر آشفته آن زلف چلیپا باشد
Qəzəl 273باز دست عشق عقلم را گریبان میکشدباز جان سوی حریم عز سلطان میکشد
Qəzəl 277بر دلم بار غم عشق بغایت آمدآخر،ای جان جهان،وقت عنایت آمد
Qəzəl 278آن ماه دل افروز که رشک قمر آمددر پرده نهانست ولی پرده در آمد
Qəzəl 281نهال دولتم را گل بر آمدقیامت شد،که گل بر منبر آمد
Qəzəl 283شاد باش،ای دل من،نوبت دیدار آمدسرنگهدار،که آن مونس دلدار آمد
Qəzəl 285یار ببازار کاینات برآمدنعره هیهات از جهات برآمد
Qəzəl 287چون ماه من از مشرق انوار بر آمدکام دلم از لمعه دیدار برآمد
Qəzəl 294چنانکه چشم تو در غمزه دلبری داندسواد زلف سیاهت ستمگری داند
Qəzəl 295مرا اگر تو ندانی حبیب می دانددوای درد دلم را طبیب میداند
Qəzəl 299در هیچ زمان غیر بدل راه ندادندقومی که مریدند و گروهی که مرادند
Qəzəl 302اندرین دور، که مستان طریقت خوارندگرچه خوارند ولی خوشدل و برخوردارند
Qəzəl 310تویی،که مرهم ریشی و غایت مقصودجناب حضرت محبوب عاقبت محمود
Qəzəl 317صدبار فکر کردم و صد راه آزمودبیچارگیست چاره،زیانست عین سود
Qəzəl 318عشقش بخاک بردم و گفتم که: یا ودود«ارحم لنا» که غیر تو کس نیست در وجود
Qəzəl 320فتنه در خواب قیامت خفته بودچشم بیدار تو خوابش در ربود
Qəzəl 322کسی که شیوه حکمت گرفت گوی ربودبه حکمتست حکایت،نه کار سعی و جهود
Qəzəl 323«یحبه و یحبونم » چنین فرمود:که انعقاد محبت ز جانب ما بود
Qəzəl 327مقام ما بسر کوی یار خواهد بودکه بر بهشت برین اختیار خواهد بود
Qəzəl 329هرکجا می گذرد دوست، فغان خواهد بودخاطر اندر پی آن سرو روان خواهد بود
Qəzəl 336تعینات جهان در میان بیم و امیدز آسمان بزمین وز ذره تا خورشید
Qəzəl 337دل ما باده طلب کرد و شرابش برسیدبرسد چون برسد سابقه حبل ورید
Qəzəl 353صفیر مرغ جان اسرار گویدو لیکن با دل بیدار گوید