Qasım Ənvar · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خانه ما روضه شد،چون مقدم رضوان رسیددیده روشن شد،چو بوی یوسف کنعان رسید
Qəzəl 473ما عاشق و رند و پاکبازیمدر قبله عشق در نمازیم
Qəzəl 163رخسار تو چون آینه صورت و معنیستدر صبح جبینت همه انوار تجلیست
Qəzəl 449خیالست این که: من بی یار باشممحالست این که: بی دلدار باشم
Qəzəl 80دلدار یار ماست، غمش غمگسار ماستدر غار وحدتیم و همو یار غار ماست
Qəzəl 157عاشق قرین مهر و وفا هرکجا که هستعارف قرین صدق و صفا هر کجا که هست
Qəzəl 160براه پیر مغان رو، که راه سرمستیستخلاف پیر مغان ره مرو، که سرپستیست
Qəzəl 170بخون آغشته ام، درمان من چیست؟عجب آشفته ام، سامان من چیست؟
Qəzəl 55«ستة ایام » گفت و «سبع سماوات »«ثم علی العرش استوا» است نهایات
Qəzəl 138بوی جان میآید از باد صبا، این بو چه بوست؟مشک را این حد نباشد، نکهت گیسوی اوست
Qəzəl 158بکوی عاشقان بت خانه ای هستدر آنجا دلبر جانانه ای هست
Qəzəl 161در جمله ذرات جهان لمعه حسنیستمن با تو بگویم، که ترا پرتو حس نیست
Qəzəl 176حلقه بر در مزن، که بارت نیستخانه کمتر طلب، که جارت نیست
Qəzəl 177حلقه بر در مزن، که راهت نیستجان تسلیم عذر خواهت نیست
Qəzəl 183بی یاد دوست در دل مستان سرور نیستبی روی او بکعبه و بت خانه نور نیست
Qəzəl 184عاشقان در جمع با یارند و این بس دور نیستپیش دوران طریقت این سخن مشهور نیست
Qəzəl 291ازکف ساقی جان باده چو در جام آمدجان بیمار مرا وقت سر انجام آمد
Qəzəl 315ساقیا،نور صبح روی نمودباده در جام کن به نغمه عود
Qəzəl 364بیا، بیا، که غریبیم و عاشقیم و نزاربیا، بیا، که نداریم بی تو صبر و قرار
Qəzəl 451بحمدالله من از دردی کشانمز ذوق درد دردش جان فشانم
Qəzəl 641هله! ای جان گرامی، ز کجایی و چه نامی؟مُحْیی جان و جهان، ماحی آثار ظلامی
Qəzəl 120ای ساقی جان بخش، که در جام تو جانستپر کن قدح باده، که دل در خفقانست
Qəzəl 136باد صبا برگرفت پرده ز رخسار دوستجمله ذرات را عربده و های و هوست
Qəzəl 140دل من شیوه شیرین ترا دارد دوستهر کجا شیوه شیرین، دل من بنده اوست
Qəzəl 164طریق عشق سپردن طریق بوالعجبیستنشان عشق نجستن نشان بی طلبیست
Qəzəl 166گر جمله تویی تو، نیک و بد چیست؟ور جمله منم، پس این عدد چیست؟
Qəzəl 169همه دردست درین واقعه، پس درمان چیست؟چاره کار من بیدل سرگردان چیست؟
Qəzəl 171آنکه دل بر دست و دارد قصد جان پیداست کیستوآنکه رو بنمود و دل برد از میان پیداست کیست
Qəzəl 172عاشق روی ترا خرقه و زنار یکیستساکن کوی ترا کعبه و خمار یکیست
Qəzəl 173پیوسته دلم در غم آن یار گرامیستجان و دل ما مایل آن مجلس سامیست