Qəzəl 348

خانه ما روضه شد،چون مقدم رضوان رسیددیده روشن شد،چو بوی یوسف کنعان رسید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 473

ما عاشق و رند و پاکبازیمدر قبله عشق در نمازیم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 80

دلدار یار ماست، غمش غمگسار ماستدر غار وحدتیم و همو یار غار ماست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 449

خیالست این که: من بی یار باشممحالست این که: بی دلدار باشم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 55

«ستة ایام » گفت و «سبع سماوات »«ثم علی العرش استوا» است نهایات

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 170

بخون آغشته ام، درمان من چیست؟عجب آشفته ام، سامان من چیست؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 451

بحمدالله من از دردی کشانمز ذوق درد دردش جان فشانم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 138

بوی جان میآید از باد صبا، این بو چه بوست؟مشک را این حد نباشد، نکهت گیسوی اوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 157

عاشق قرین مهر و وفا هرکجا که هستعارف قرین صدق و صفا هر کجا که هست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 158

بکوی عاشقان بت خانه ای هستدر آنجا دلبر جانانه ای هست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 160

براه پیر مغان رو، که راه سرمستیستخلاف پیر مغان ره مرو، که سرپستیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 161

در جمله ذرات جهان لمعه حسنیستمن با تو بگویم، که ترا پرتو حس نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 163

رخسار تو چون آینه صورت و معنیستدر صبح جبینت همه انوار تجلیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 166

گر جمله تویی تو، نیک و بد چیست؟ور جمله منم، پس این عدد چیست؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 176

حلقه بر در مزن، که بارت نیستخانه کمتر طلب، که جارت نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 177

حلقه بر در مزن، که راهت نیستجان تسلیم عذر خواهت نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 183

بی یاد دوست در دل مستان سرور نیستبی روی او بکعبه و بت خانه نور نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 291

ازکف ساقی جان باده چو در جام آمدجان بیمار مرا وقت سر انجام آمد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 5

برافشان زلف مشکین را، که خوش حالیم ازین سوداکه می یابم ز بوی او نسیم جنت الماوا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 140

دل من شیوه شیرین ترا دارد دوستهر کجا شیوه شیرین، دل من بنده اوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 164

طریق عشق سپردن طریق بوالعجبیستنشان عشق نجستن نشان بی طلبیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 172

عاشق روی ترا خرقه و زنار یکیستساکن کوی ترا کعبه و خمار یکیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 184

عاشقان در جمع با یارند و این بس دور نیستپیش دوران طریقت این سخن مشهور نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 315

ساقیا،نور صبح روی نمودباده در جام کن به نغمه عود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 335

از افق مکرمت صبح سعادت دمیدمحو مجازات شد،شاه حقیقت رسید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 356

با ما سخن از خرقه و سجاده مگوییداز ما بجز از شیوه مستانه مجویید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 364

بیا، بیا، که غریبیم و عاشقیم و نزاربیا، بیا، که نداریم بی تو صبر و قرار

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 425

طلب‌کاری ز حد بگذشت و ما محروم و نامحرمدریغ این جان محروم از جراحت‌های بی‌مرهم!

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 448

عیسی بظهور آمد، من مرده چرا باشم؟ایام بهار آمد، پژمرده چرا باشم؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 460

مست بودیم بگلبانگ تو هشیار شدیمخفته بودیم بآواز تو بیدار شدیم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq