Qasım Ənvar · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خانه ما روضه شد،چون مقدم رضوان رسیددیده روشن شد،چو بوی یوسف کنعان رسید
Qəzəl 473ما عاشق و رند و پاکبازیمدر قبله عشق در نمازیم
Qəzəl 80دلدار یار ماست، غمش غمگسار ماستدر غار وحدتیم و همو یار غار ماست
Qəzəl 449خیالست این که: من بی یار باشممحالست این که: بی دلدار باشم
Qəzəl 55«ستة ایام » گفت و «سبع سماوات »«ثم علی العرش استوا» است نهایات
Qəzəl 170بخون آغشته ام، درمان من چیست؟عجب آشفته ام، سامان من چیست؟
Qəzəl 451بحمدالله من از دردی کشانمز ذوق درد دردش جان فشانم
Qəzəl 138بوی جان میآید از باد صبا، این بو چه بوست؟مشک را این حد نباشد، نکهت گیسوی اوست
Qəzəl 157عاشق قرین مهر و وفا هرکجا که هستعارف قرین صدق و صفا هر کجا که هست
Qəzəl 158بکوی عاشقان بت خانه ای هستدر آنجا دلبر جانانه ای هست
Qəzəl 160براه پیر مغان رو، که راه سرمستیستخلاف پیر مغان ره مرو، که سرپستیست
Qəzəl 161در جمله ذرات جهان لمعه حسنیستمن با تو بگویم، که ترا پرتو حس نیست
Qəzəl 163رخسار تو چون آینه صورت و معنیستدر صبح جبینت همه انوار تجلیست
Qəzəl 166گر جمله تویی تو، نیک و بد چیست؟ور جمله منم، پس این عدد چیست؟
Qəzəl 176حلقه بر در مزن، که بارت نیستخانه کمتر طلب، که جارت نیست
Qəzəl 177حلقه بر در مزن، که راهت نیستجان تسلیم عذر خواهت نیست
Qəzəl 183بی یاد دوست در دل مستان سرور نیستبی روی او بکعبه و بت خانه نور نیست
Qəzəl 291ازکف ساقی جان باده چو در جام آمدجان بیمار مرا وقت سر انجام آمد
Qəzəl 5برافشان زلف مشکین را، که خوش حالیم ازین سوداکه می یابم ز بوی او نسیم جنت الماوا
Qəzəl 140دل من شیوه شیرین ترا دارد دوستهر کجا شیوه شیرین، دل من بنده اوست
Qəzəl 164طریق عشق سپردن طریق بوالعجبیستنشان عشق نجستن نشان بی طلبیست
Qəzəl 172عاشق روی ترا خرقه و زنار یکیستساکن کوی ترا کعبه و خمار یکیست
Qəzəl 184عاشقان در جمع با یارند و این بس دور نیستپیش دوران طریقت این سخن مشهور نیست
Qəzəl 315ساقیا،نور صبح روی نمودباده در جام کن به نغمه عود
Qəzəl 335از افق مکرمت صبح سعادت دمیدمحو مجازات شد،شاه حقیقت رسید
Qəzəl 356با ما سخن از خرقه و سجاده مگوییداز ما بجز از شیوه مستانه مجویید
Qəzəl 364بیا، بیا، که غریبیم و عاشقیم و نزاربیا، بیا، که نداریم بی تو صبر و قرار
Qəzəl 425طلبکاری ز حد بگذشت و ما محروم و نامحرمدریغ این جان محروم از جراحتهای بیمرهم!
Qəzəl 448عیسی بظهور آمد، من مرده چرا باشم؟ایام بهار آمد، پژمرده چرا باشم؟
Qəzəl 460مست بودیم بگلبانگ تو هشیار شدیمخفته بودیم بآواز تو بیدار شدیم