Qasım Ənvar · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بازم نمکی بر جگر ریش رسیدستصد گونه بلا بر من درویش رسیدست
Qəzəl 114ملامت را بمان، چه جای بیمست؟که روح القدس جانت را ندیمست
Qəzəl 127فروغ نور رخت آفتاب تابانستولی چه سود؟ که از چشم خلق پنهانست
Qəzəl 128مرا پیوند او پیوند جانستدریغست آن جمال از ما نهانست
Qəzəl 129مرا چون عاشقی دارالامانستدلم با دوست سر بر آستانت
Qəzəl 130مرا نور یقین همراه جانستسرم با دوست سر بر آستانست
Qəzəl 131مرا هوای تو اندر میانه جانستمگو حکایت سامان، چه جای سامانست؟
Qəzəl 132همه صحرا گلست و ارغوانستبهرجایی از آن جانان نشانست
Qəzəl 134شریعت در طریقت مستعینستشریعت راه فخرالمرسلینست
Qəzəl 135آفتابیست جمالت که جهان پرتو اوستهمه را از همه رو روی بدان روی نکوست
Qəzəl 139بیار جان طلب کار را بحضرت دوستببین که با همه ذرات کون رو در روست
Qəzəl 144نمیتوان خبری دادن از حقیقت دوستولی ز روی حقیقت حقیقت همه اوست
Qəzəl 148سر بلندی بین، که دایم در سرم سودای اوستقیمت هرکس بقدر همت والای اوست
Qəzəl 178همه کار و بار جهان هیچ نیستمدار زمین و زمان هیچ نیست
Qəzəl 182بیجمالت بوستان عیش ما را نور نیستبیوصالت خاطر مهجور ما مسرور نیست
Qəzəl 199چراغ مرد معنی آشناییستبقدر آشنایی روشناییست
Qəzəl 216ای رهنمای ملک معانی، چه گویمت؟دردین حق مساعد جانی چه گویمت؟
Qəzəl 243دلم از شیوه شیرین تو شوری دارددیده از طلعت زیبای تو نوری دارد
Qəzəl 259ارنی و لن ترانی راز و نیاز باشدنزدیک مرد عارف این هر دو باز باشد
Qəzəl 264گرترا میل دلی سوی دل و جان باشدجان فدای تو کنم،قصه آسان باشد
Qəzəl 271آیینه سبب گشت که روی تو عیان شدروی تو سبب بود که آیینه نهان شد
Qəzəl 274شوری از شیوه شیرین تو پیدا آمدآدم از خلوت عزت بتماشا آمد
Qəzəl 275روی هرکس که باندازه مرآت آمدبعد ازین نوبت موسی و مناجات آمد
Qəzəl 280باز آفتاب دولت از بام ما بر آمدعکس جمال ساقی در جام ما درآمد
Qəzəl 292آخر،ای شوخ جهان،عشوه گری با ما چند؟ما بسودای تو مردیم، خدا را مپسند
Qəzəl 296حالت جان مرا پیر مغان میداندآنکه پیوسته ز پیدا و نهان میداند
Qəzəl 306آب حیوان،که سکندر طلبش میفرمودروزی جان خضر گشت و خضر شد خشنود
Qəzəl 316سرمایه سعادت ما در دیار بودورنه بسعی ما گره از کار کی گشود؟
Qəzəl 325گیسوی تو هر چند کمندی زبلا بودخوش سلسله ای بود، که در گردن ما بود
Qəzəl 330بعد ازین دلبر ما عربده جو خواهد بودهمه از همه رو، روی بدو خواهد بود