آفتابیست جمالت که جهان پرتو اوستهمه را از همه رو روی بدان روی نکوست

تا جمال تو بدیدم خوش و خندان گشتمهمه شب ذکر دلم تا بسحر یا من هوست

بنده از دیدن دیدار تو گشتم فربههر که دیدار ترا دید نگنجد در پوست

تنم از درد بجان آمد و دل حیران شدساقیا باده بپیما که همه جا همه اوست

گر ترا دیده تحقیق خدا بین باشدگل و گلزار همو، دیده و دیدار هموست

هرکجا عربده دایم و قایم بینیبیقین دان که همو عربده و عربده جوست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. قاسمی، رو بخدا آر و رقیبان بگذاردشمنانند بهم تا نرسد دوست بدوست

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · İlahi eşq