Qəzəllər

Qasım Ənvar
  • Şeir
  • XIV-XV əsr
  • Farsca
  • 683 əsər
  • Oxu müddəti: 11 saat
Kitabın başlanğıcı
ای آسیا، ای آسیا، سرگشته‌ای چون ما چرا؟ از ما مپوشان راز خود، با ما بیان کن ماجرا در چرخ خود مستانه‌ای در دور خود فرزانه‌ای از ما چه‌ها داری خبر؟ کز ما برقصی دایما
Oxumağa başla
YükləEPUBTXTOrijinal mətn · ictimai mülkiyyət

Məzmun

  1. Qəzəl 1ای آسیا، ای آسیا، سرگشته‌ای چون ما چرا؟1 dəq
  2. Qəzəl 2ای دل و جان عاشقان خسته تیغ مرحبا1 dəq
  3. Qəzəl 3ای صبح سعادت ز جبین تو هویدا1 dəq
  4. Qəzəl 4ایهاالصابرون فی البلوا1 dəq
  5. Qəzəl 5برافشان زلف مشکین را، که خوش حالیم ازین سودا1 dəq
  6. Qəzəl 6بس بمساجد شدیم بهر تولا1 dəq
  7. Qəzəl 7بلبل بوقت صبح بدرگاه کبریا1 dəq
  8. Qəzəl 8تا پریشان نکند زلف ترا باد صبا1 dəq
  9. Qəzəl 9جگر پردرد و دل پرخون و جان سرمست و ناپروا5 dəq
  10. Qəzəl 10چند پرسی ز کجایی و کجایی و کجا؟1 dəq
  11. Qəzəl 11خدا را، ای مذکر، رحم فرما1 dəq
  12. Qəzəl 12خوش خاطرم که یار مرا گفت: مرحبا1 dəq
  13. Qəzəl 13زهی شوق و زهی شوق، زهی عشق و تمنا!1 dəq
  14. Qəzəl 14شراب آتشین آمد ز دست ساقی جان‌ها1 dəq
  15. Qəzəl 15طلوع پرتو حسنست در جهان، اما1 dəq
  16. Qəzəl 16عقل از عقیله خیزد، عشق از جنون و سودا1 dəq
  17. Qəzəl 17«کل من رام تف بوجه سما»1 dəq
  18. Qəzəl 18گر صفات خدا کنی بسزا1 dəq
  19. Qəzəl 19گر عشق نباشد نرسد قطره بدریا1 dəq
  20. Qəzəl 20گریبان می‌درم هردم که: دامان درمکش از ما1 dəq
  21. Qəzəl 21«نون گفت » و «قلم » گفت تقدس و تعالا1 dəq
  22. Qəzəl 22هرچه آن می رود از حد سمک تا بسما1 dəq
  23. Qəzəl 23ساقی، ز کرم پر کن این جام مصفا را1 dəq
  24. Qəzəl 24نمی دانم چه افتادست قسمت از قدر ما را1 dəq
  25. Qəzəl 25هر صبح‌دم پیغام خود گویم به زاری باد را1 dəq
  26. Qəzəl 26ساقی بیار باده و بنواز عود را1 dəq
  27. Qəzəl 27مست از شراب عشق کن این عقل دوراندیش را1 dəq
  28. Qəzəl 28دمادم می‌دهد ساقی لبالب ساغر جان را2 dəq
  29. Qəzəl 29ساقی به من آور قدح پیر مغان را1 dəq
  30. Qəzəl 30وقت آن شد که می ناب دهی مستان را1 dəq
  31. Qəzəl 31بسوخت آتش عشق تو زهد و تقوی را1 dəq
  32. Qəzəl 32هزار بار نمک ریخت بر جراحت ما1 dəq
  33. Qəzəl 33باده می ریزند صافی دم بدم در جام ما1 dəq
  34. Qəzəl 34از حد گذشت قصه درد نهان ما1 dəq
  35. Qəzəl 35ای چشم تو در شوخی سرفتنه دوران‌ها1 dəq
  36. Qəzəl 36بیادت زنده ام، اینست مشرب1 dəq
  37. Qəzəl 37لب عالم منم،چه لب؟لب لب1 dəq
  38. Qəzəl 38«اسمعوا منی، یا اولی الالباب »:1 dəq
  39. Qəzəl 39ای از جمال روی تو تابنده آفتاب1 dəq
  40. Qəzəl 40ای رخ زیبای تو رشک مه و آفتاب1 dəq
  41. Qəzəl 41باده ارزان شد و زهاد خرابند و یباب1 dəq
  42. Qəzəl 42چند ازین افسانهای خاک و آب؟1 dəq
  43. Qəzəl 43سخنی می رود به صدق و صواب1 dəq
  44. Qəzəl 44سخنی می رود بوجه صواب1 dəq
  45. Qəzəl 45شب، همه شب به هوای تو چنین مست خراب1 dəq
  46. Qəzəl 46عاشقم، خسته ام، خراب و یباب1 dəq
  47. Qəzəl 47«لن ترانی » می رسد از طور موسی را جواب1 dəq
  48. Qəzəl 48یار همسایه تو شد، دریاب1 dəq
  49. Qəzəl 49ای از جمال روی تو تابنده آفتاب1 dəq
  50. Qəzəl 50ای پرتو جمال ترا بنده آفتاب1 dəq
  51. Qəzəl 51عدیل نیست ترا در جهان حسن و ملاحت1 dəq
  52. Qəzəl 52ای مظهر جمال تو مرآت کاینات1 dəq
  53. Qəzəl 53پیش از بنای مدرسه و دیر سومنات1 dəq
  54. Qəzəl 54دلم رابرد عشقت، «فات مافات »1 dəq
  55. Qəzəl 55«ستة ایام » گفت و «سبع سماوات »1 dəq
  56. Qəzəl 56مرآت اوست جمله ذرات کاینات1 dəq
  57. Qəzəl 57عشق ما را هزار فن آموخت1 dəq
  58. Qəzəl 58از ما خبر برید بدان عاشقان مست :1 dəq
  59. Qəzəl 59گر زاهدست جانم، اگر رند می پرست1 dəq
  60. Qəzəl 60ما پیش شمع روی تو پروانه وار مست1 dəq
  61. Qəzəl 61ای دوست، دلم راهوس باده حمراست1 dəq
  62. Qəzəl 62این همه موج بی کران ز چه خاست؟1 dəq
  63. Qəzəl 63بآفتاب جمالت، که نور دیده ماست1 dəq
  64. Qəzəl 64جان عالم تو و این قصه ز جانت پیداست1 dəq
  65. Qəzəl 65چون صبح سعادت ز جبین تو هویداست1 dəq
  66. Qəzəl 66چون نور رخت از همه سو ظاهر و پیداست1 dəq
  67. Qəzəl 67خورشید منور ز جمال تو هویداست1 dəq
  68. Qəzəl 68دوست در مجلس جان آمد و محفل آراست1 dəq
  69. Qəzəl 69دین هر کس بقدر صدق و صفاست1 dəq
  70. Qəzəl 70رنگ رز رنگ خمی کرد و نیامد خم راست1 dəq
  71. Qəzəl 71ز درد عشق اگر جان غریق بحر بلاست1 dəq
  72. Qəzəl 72عشق و مستوری و مستی چو نمی آید راست1 dəq
  73. Qəzəl 73معراج عاشقی، که فنا در پی فناست1 dəq
  74. Qəzəl 74مهربان یار وفاپیشه کجا رفت و کجاست؟1 dəq
  75. Qəzəl 75«و هُوَ مَعَکُم» گفت از این معنی چه خواست؟1 dəq
  76. Qəzəl 76یک سخن از قول اخوان الصفاست:1 dəq
  77. Qəzəl 77در همه روی زمین یک دل هشیار کجاست؟1 dəq
  78. Qəzəl 78جان گنه کار است و مجرم، رحمت جانان کجاست؟1 dəq
  79. Qəzəl 79در خاکدان دهر دلی شادمان کجاست؟1 dəq
  80. Qəzəl 80دلدار یار ماست، غمش غمگسار ماست1 dəq
  81. Qəzəl 81مقصود ما ز ملک جهان وصل یار ماست2 dəq
  82. Qəzəl 82از لطف دوست سکه دولت بنام ماست1 dəq
  83. Qəzəl 83شور جهان ز شکر آن دلستان ماست1 dəq
  84. Qəzəl 84دیده ام تا بر رخ آن گل عذار افتاده است1 dəq
  85. Qəzəl 85بر ما بناز می گذری، این چه عادتست؟1 dəq
  86. Qəzəl 86دستم بدست گیر، که دل توبه کارتست1 dəq
  87. Qəzəl 87گر دل برفت، مسکن جانها بکوی تست1 dəq
  88. Qəzəl 88جاودان، هرکه ترا دید بعالم شادست1 dəq
  89. Qəzəl 89شفای جان مرا چیست؟ کز من آزردست1 dəq
  90. Qəzəl 90دل چه دیدست؟ که دیوانه آن یار شدست1 dəq
  91. Qəzəl 91روی زمین لعل بدخشان شدست1 dəq
  92. Qəzəl 92ای خواجه، درین کوی چه عیشست و چه بودست؟1 dəq
  93. Qəzəl 93بازم نمکی بر جگر ریش رسیدست1 dəq
  94. Qəzəl 94آن را که قبله اش رخ خورشید انورست1 dəq
  95. Qəzəl 95از هرچه هست ذکر جمال تو خوشترست1 dəq
  96. Qəzəl 96اگر در مغز، اگر در پوست یارست1 dəq
  97. Qəzəl 97هلاک عاشقان در انتظارست1 dəq
  98. Qəzəl 98یحبهم و یحبونه چه اقرارست؟1 dəq
  99. Qəzəl 99دلم از غصه هجران تو اندر شورست1 dəq
  100. Qəzəl 100من اگر توبه شکستم کرمش موفورست1 dəq
  101. Qəzəl 101امروز بهرحال به از دی و پریرست1 dəq
  102. Qəzəl 102بگذار ره صومعه، کان دور و درازست1 dəq
  103. Qəzəl 103گر دیر سومنات بود، گر صوامعست1 dəq
  104. Qəzəl 104ره بیابانست و شب تاریک و پایم در گلست1 dəq
  105. Qəzəl 105در مذهب ما باده مباحست و حلالست1 dəq
  106. Qəzəl 106بهر کجا که رسد عشق شاه محترمست1 dəq
  107. Qəzəl 107جگرم گرم و دل خسته ندیم ندمست1 dəq
  108. Qəzəl 108غم تو بر دل و بر جان امیر و محتشمست1 dəq
  109. Qəzəl 109تو ساقی جان بخشی و عالم همه جامست1 dəq
  110. Qəzəl 110موسی صفتان را، که درین طور مقامست1 dəq
  111. Qəzəl 111خرد مستست و دل مستست و جان مست1 dəq
  112. Qəzəl 112دلم از عشق تو مست است و جان مست1 dəq
  113. Qəzəl 113گر دردمند گردد دل، دولتی عظیمست1 dəq
  114. Qəzəl 114ملامت را بمان، چه جای بیمست؟1 dəq
  115. Qəzəl 115بنده را هست سؤالی و نه آن حد منست1 dəq
  116. Qəzəl 116آن ماه دل افروز، که محبوب جهانست1 dəq
  117. Qəzəl 117آن ماه شب افروز، که در پرده نهانست1 dəq
  118. Qəzəl 118امشب شب آدینه و فردا رمضانست1 dəq
  119. Qəzəl 119ای بی خبران، مصلحت کار در آنست1 dəq
  120. Qəzəl 120ای ساقی جان بخش، که در جام تو جانست1 dəq
  121. Qəzəl 121بگوش سرو چه گفتی؟ که پای کوبانست1 dəq
  122. Qəzəl 122درد تو، که سرمایه ملک دو جهانست1 dəq
  123. Qəzəl 123در دیده صاحب نظران کشف عیانست :1 dəq
  124. Qəzəl 124در نهان خانه وحدت قمری پنهان است1 dəq
  125. Qəzəl 125دلم از زلف تو آشفته و سرگردانست1 dəq
  126. Qəzəl 126صبا چه گفت بگوش چمن که خندانست؟1 dəq
  127. Qəzəl 127فروغ نور رخت آفتاب تابانست1 dəq
  128. Qəzəl 128مرا پیوند او پیوند جانست1 dəq
  129. Qəzəl 129مرا چون عاشقی دارالامانست1 dəq
  130. Qəzəl 130مرا نور یقین همراه جانست1 dəq
  131. Qəzəl 131مرا هوای تو اندر میانه جانست1 dəq
  132. Qəzəl 132همه صحرا گلست و ارغوانست1 dəq
  133. Qəzəl 133دلم از شوق تو خونست و ندانم چونست1 dəq
  134. Qəzəl 134شریعت در طریقت مستعینست1 dəq
  135. Qəzəl 135آفتابیست جمالت که جهان پرتو اوست1 dəq
  136. Qəzəl 136باد صبا برگرفت پرده ز رخسار دوست1 dəq
  137. Qəzəl 137برآمد آفتاب طلعت دوست1 dəq
  138. Qəzəl 138بوی جان میآید از باد صبا، این بو چه بوست؟1 dəq
  139. Qəzəl 139بیار جان طلب کار را بحضرت دوست1 dəq
  140. Qəzəl 140دل من شیوه شیرین ترا دارد دوست1 dəq
  141. Qəzəl 141ز پیدایی چو پنهانست آن دوست1 dəq
  142. Qəzəl 142عاشق بمرگ مایل و عاقل بهانه جوست1 dəq
  143. Qəzəl 143عرصه عالم بما پیداست، ما پیدا بدوست1 dəq
  144. Qəzəl 144نمی‌توان خبری دادن از حقیقت دوست1 dəq
  145. Qəzəl 145دل ما بصد جان طلب کار اوست1 dəq
  146. Qəzəl 146قمری دارم کین چشم نهان خانه اوست1 dəq
  147. Qəzəl 147در سویدای دلم سودای اوست1 dəq
  148. Qəzəl 148سر بلندی بین، که دایم در سرم سودای اوست1 dəq
  149. Qəzəl 149ای دل و دلدار من، راه بوصل از چه روست؟2 dəq
  150. Qəzəl 150آن یار جفا پیشه، که پشتست و پناهست1 dəq
  151. Qəzəl 151برون ز راه خدا راهرو نه در راهست1 dəq
  152. Qəzəl 152در فهم همین نکته بسی عزت و جاهست1 dəq
  153. Qəzəl 153زان یار جفا پیشه، که پشتست و پناهست1 dəq
  154. Qəzəl 154مگو ز سختی این ره، چو دوست همراهست1 dəq
  155. Qəzəl 155هرچند اگر سرخ و سفیدست و سیاهست1 dəq
  156. Qəzəl 156همچو خورشید، که او را نظری با ما هست1 dəq
  157. Qəzəl 157عاشق قرین مهر و وفا هرکجا که هست1 dəq
  158. Qəzəl 158بکوی عاشقان بت خانه ای هست1 dəq
  159. Qəzəl 159زان یار سفر کرده کسی را خبری هست؟1 dəq
  160. Qəzəl 160براه پیر مغان رو، که راه سرمستیست1 dəq
  161. Qəzəl 161در جمله ذرات جهان لمعه حسنیست1 dəq
  162. Qəzəl 162رخسار تو چون آینه صورت و معنیست1 dəq
  163. Qəzəl 163رخسار تو چون آینه صورت و معنیست1 dəq
  164. Qəzəl 164طریق عشق سپردن طریق بوالعجبیست1 dəq
  165. Qəzəl 165چون روی تو ز مصحف تنزیه آیتیست1 dəq
  166. Qəzəl 166گر جمله تویی تو، نیک و بد چیست؟1 dəq
  167. Qəzəl 167ای بت عیار من، نام تو امروز چیست؟1 dəq
  168. Qəzəl 168ای دوست، حکایت نهان چیست؟1 dəq
  169. Qəzəl 169همه دردست درین واقعه، پس درمان چیست؟1 dəq
  170. Qəzəl 170بخون آغشته ام، درمان من چیست؟1 dəq
  171. Qəzəl 171آنکه دل بر دست و دارد قصد جان پیداست کیست1 dəq
  172. Qəzəl 172عاشق روی ترا خرقه و زنار یکیست1 dəq
  173. Qəzəl 173پیوسته دلم در غم آن یار گرامیست1 dəq
  174. Qəzəl 174میان مجلس رندان حدیث فردا نیست1 dəq
  175. Qəzəl 175بیا، بیا، که مرا با تو نسبت جا نیست1 dəq
  176. Qəzəl 176حلقه بر در مزن، که بارت نیست1 dəq
  177. Qəzəl 177حلقه بر در مزن، که راهت نیست1 dəq
  178. Qəzəl 178همه کار و بار جهان هیچ نیست1 dəq
  179. Qəzəl 179تا با خودم از خودم خبر نیست1 dəq
  180. Qəzəl 180در بزم یار بادهٔ ناخوشگوار نیست1 dəq
  181. Qəzəl 181از تو به مقصود ره دور نیست1 dəq
  182. Qəzəl 182بی‌جمالت بوستان عیش ما را نور نیست1 dəq
  183. Qəzəl 183بی یاد دوست در دل مستان سرور نیست1 dəq
  184. Qəzəl 184عاشقان در جمع با یارند و این بس دور نیست1 dəq
  185. Qəzəl 185دل را ز جان گزیر وز جانان گزیر نیست1 dəq
  186. Qəzəl 186جان ما را دولت عشق رخت امروز نیست1 dəq
  187. Qəzəl 187شکی نماند که جز دوست در جهان کس نیست1 dəq
  188. Qəzəl 188بی جام عشق عیش دل ما تمام نیست1 dəq
  189. Qəzəl 189پیر ما جامیست، اما در خور این جام نیست1 dəq
  190. Qəzəl 190از دولت دیدار تو دل را غم جان نیست1 dəq
  191. Qəzəl 191بجز وصلت حیات جاودان نیست1 dəq
  192. Qəzəl 192چو رویت تازه گل در بوستان نیست1 dəq
  193. Qəzəl 193بپیش مردم نادیده این سخن شینیست1 dəq
  194. Qəzəl 194خلق گویند که: در عشق بلیاتی نیست1 dəq
  195. Qəzəl 195هرکه را نفی فراوان شد و اثباتی نیست1 dəq
  196. Qəzəl 196از یار سفر کرده کسی را خبری نیست1 dəq
  197. Qəzəl 197در صومعه و دیر مغان هیچ سری نیست1 dəq
  198. Qəzəl 198ز بحر عشق تو هر قطره ای چو دریاییست1 dəq
  199. Qəzəl 199چراغ مرد معنی آشناییست1 dəq
  200. Qəzəl 200هرکجا در دو جهان عاشق روشن راییست1 dəq
  201. Qəzəl 201مرا با روی تو پیوسته روییست1 dəq
  202. Qəzəl 202باغبانا، به جهان تخم نکو باید کاشت1 dəq
  203. Qəzəl 203باز شوری بمحلت زد، ازین کو بگذشت1 dəq
  204. Qəzəl 204در شرح آن جمال بیان‌ها ز حد گذشت1 dəq
  205. Qəzəl 205دردم ز اشتیاق تو ز اندازه در گذشت1 dəq
  206. Qəzəl 206چشم سرمست تو ما را بستم کاری کشت1 dəq
  207. Qəzəl 207ناگهان در تاخت عشقت، ملک جان یغما گرفت1 dəq
  208. Qəzəl 208ذکر جمیل یار جهان را فرو گرفت1 dəq
  209. Qəzəl 209هرگز هوای وصل تو از جان ما نرفت1 dəq
  210. Qəzəl 210جان ببوی وصل یار از کعبه تا بتخانه رفت1 dəq
  211. Qəzəl 211دیدمش دوش که سرمست و خرامان می‌رفت1 dəq
  212. Qəzəl 212اسرار تو با خاطر هشیار توان گفت1 dəq
  213. Qəzəl 213با عشق ز تسبیح و مصلا نتوان گفت1 dəq
  214. Qəzəl 214در حسن و جمالی که تو داری چه توان گفت؟1 dəq
  215. Qəzəl 215بحق صحبت دیرین مرا مران بخجالت1 dəq
  216. Qəzəl 216ای رهنمای ملک معانی، چه گویمت؟1 dəq
  217. Qəzəl 217ای پرتو جمال الهی،چه گویمت؟1 dəq
  218. Qəzəl 218ای دل، چو پیش آمد غمی، آن را فرج دان، نه حرج1 dəq
  219. Qəzəl 219من و معشوق و جام ناب صباح1 dəq
  220. Qəzəl 220عشق تو مرا از هر دو جهان ساخت مجرد1 dəq
  221. Qəzəl 221ای دل و جان گرامی به تمنای تو شاد1 dəq
  222. Qəzəl 222بسودای تو خوش حالیم و دلشاد1 dəq
  223. Qəzəl 223بسیار سعی کردم و بسیار اجتهاد1 dəq
  224. Qəzəl 224جام در پای صراحی سر نهاد1 dəq
  225. Qəzəl 225دریغ باشد ازین چار سوی کون و فساد1 dəq
  226. Qəzəl 226سفر گزیدم ازین آستان کون و فساد1 dəq
  227. Qəzəl 227ما همه شیداییان بودیم و مستان وداد1 dəq
  228. Qəzəl 228هزار شکر که سلطان عشق جان را داد1 dəq
  229. Qəzəl 229بنده پیر مغانیم، که جاویدان باد1 dəq
  230. Qəzəl 230حدم آن کس زند که بادم داد1 dəq
  231. Qəzəl 231ساقیم باده داد و بادم داد1 dəq
  232. Qəzəl 232نگین سلیمان بدیوان که داد؟1 dəq
  233. Qəzəl 233ساقی مرا ز باده ناب مغانه داد1 dəq
  234. Qəzəl 234تو آن دری که در عمان نگنجد1 dəq
  235. Qəzəl 235ابر سودای تو آن لحظه که توفان بارد1 dəq
  236. Qəzəl 236دلم از جور تو بسیار شکایت دارد1 dəq
  237. Qəzəl 237ز ذوق عالم عرفان کجا خبر دارد1 dəq
  238. Qəzəl 238دیده مشتاق و دلم میل فراوان دارد1 dəq
  239. Qəzəl 239نقاره سحری قصه‌ای نهان دارد1 dəq
  240. Qəzəl 240آن خواجه سر بشر ندارد1 dəq
  241. Qəzəl 241مرا سودای او دیوانه دارد1 dəq
  242. Qəzəl 242بپیش اهل سیادت سعادتی دارد1 dəq
  243. Qəzəl 243دلم از شیوه شیرین تو شوری دارد1 dəq
  244. Qəzəl 244هر دلی در دو جهان چشم و چراغی دارد1 dəq
  245. Qəzəl 245جانم از نرگس مخمور تو جاهی دارد1 dəq
  246. Qəzəl 246جانم از دولت درد تو دوایی دارد1 dəq
  247. Qəzəl 247در ولای تو دلم حسن وفایی دارد1 dəq
  248. Qəzəl 248من رند خرابات مغانم چه توان کرد؟1 dəq
  249. Qəzəl 249تا که از جور زمان بر جگرم ریش رسد؟1 dəq
  250. Qəzəl 250چو عکس مشرق صبح ازل هویدا شد1 dəq
  251. Qəzəl 251تا به کی این دل من واله و شیدا باشد؟2 dəq
  252. Qəzəl 252تا به کی خاطر من واله و شیدا باشد؟1 dəq
  253. Qəzəl 253در قیامت همه کس طالب و جویا باشد1 dəq
  254. Qəzəl 254طور سینا چه بود؟ سینه دانا باشد1 dəq
  255. Qəzəl 255گر همه میل دلت جانب سلما باشد1 dəq
  256. Qəzəl 256هر کرا در دل و جان عشق و تولا باشد1 dəq
  257. Qəzəl 257هر که او را هوس منصب اعلا باشد1 dəq
  258. Qəzəl 258مرا گر اندرون پر نار باشد1 dəq
  259. Qəzəl 259ارنی و لن ترانی راز و نیاز باشد1 dəq
  260. Qəzəl 260مست و مستور ندیدیم و گر هم باشد1 dəq
  261. Qəzəl 261مظهر ذات و صفت آدم و عالم باشد1 dəq
  262. Qəzəl 262تا دل آشفته آن زلف پریشان باشد1 dəq
  263. Qəzəl 263عاشقی را،که دل از عشق پریشان باشد1 dəq
  264. Qəzəl 264گرترا میل دلی سوی دل و جان باشد1 dəq
  265. Qəzəl 265گر دلم عید ترا لایق قربان باشد1 dəq
  266. Qəzəl 266کسی که روی تو بیند چگونه شاد نباشد؟1 dəq
  267. Qəzəl 267نه از خطاست که در ابروی تو چین باشد1 dəq
  268. Qəzəl 268بپیش درد من درمان چه باشد؟1 dəq
  269. Qəzəl 269رنگرز و رنگرزی دیر شد1 dəq
  270. Qəzəl 270از دولت وصال تو کارم بکام شد1 dəq
  271. Qəzəl 271آیینه سبب گشت که روی تو عیان شد1 dəq
  272. Qəzəl 272درمان طلب کردم بسی،این درد را درمان نشد1 dəq
  273. Qəzəl 273باز دست عشق عقلم را گریبان میکشد1 dəq
  274. Qəzəl 274شوری از شیوه شیرین تو پیدا آمد1 dəq
  275. Qəzəl 275روی هرکس که باندازه مرآت آمد1 dəq
  276. Qəzəl 276باده از خم ارادت بسعادت آمد1 dəq
  277. Qəzəl 277بر دلم بار غم عشق بغایت آمد1 dəq
  278. Qəzəl 278آن ماه دل افروز که رشک قمر آمد1 dəq
  279. Qəzəl 279امروز بار دیگر آن ماه دلبر آمد1 dəq
  280. Qəzəl 280باز آفتاب دولت از بام ما بر آمد1 dəq
  281. Qəzəl 281نهال دولتم را گل بر آمد1 dəq
  282. Qəzəl 282چشم بیدار مرا نوبت دیدار آمد1 dəq
  283. Qəzəl 283شاد باش،ای دل من،نوبت دیدار آمد1 dəq
  284. Qəzəl 284باز، ز خم باده های ناب بر آمد1 dəq
  285. Qəzəl 285یار ببازار کاینات برآمد1 dəq
  286. Qəzəl 286آن یار چو ناگاه ببازار برآمد1 dəq
  287. Qəzəl 287چون ماه من از مشرق انوار بر آمد1 dəq
  288. Qəzəl 288چون ماه نو از مشرق انوار برآمد1 dəq
  289. Qəzəl 289دلدار من از خانه ببازار برآمد1 dəq
  290. Qəzəl 290دمید صبح سعادت،که یار باز آمد1 dəq
  291. Qəzəl 291ازکف ساقی جان باده چو در جام آمد1 dəq
  292. Qəzəl 292آخر،ای شوخ جهان،عشوه گری با ما چند؟1 dəq
  293. Qəzəl 293در هوایت عاشقان مستمند1 dəq
  294. Qəzəl 294چنانکه چشم تو در غمزه دلبری داند1 dəq
  295. Qəzəl 295مرا اگر تو ندانی حبیب می داند1 dəq
  296. Qəzəl 296حالت جان مرا پیر مغان می‌داند1 dəq
  297. Qəzəl 297در آن چمن که تو دیدی گلی ببار نماند1 dəq
  298. Qəzəl 298منگر بعاشقان،که ز صد یک نشان نماند1 dəq
  299. Qəzəl 299در هیچ زمان غیر بدل راه ندادند1 dəq
  300. Qəzəl 300چند در مسجد و در صومعه غارت کردند1 dəq