Qəzəllər
Qasım Ənvar- Şeir
- XIV-XV əsr
- Farsca
- 683 əsər
- Oxu müddəti: 11 saat
ای آسیا، ای آسیا، سرگشتهای چون ما چرا؟
از ما مپوشان راز خود، با ما بیان کن ماجرا
در چرخ خود مستانهای در دور خود فرزانهای
از ما چهها داری خبر؟ کز ما برقصی دایماMəzmun
- Qəzəl 1ای آسیا، ای آسیا، سرگشتهای چون ما چرا؟1 dəq
- Qəzəl 2ای دل و جان عاشقان خسته تیغ مرحبا1 dəq
- Qəzəl 3ای صبح سعادت ز جبین تو هویدا1 dəq
- Qəzəl 4ایهاالصابرون فی البلوا1 dəq
- Qəzəl 5برافشان زلف مشکین را، که خوش حالیم ازین سودا1 dəq
- Qəzəl 6بس بمساجد شدیم بهر تولا1 dəq
- Qəzəl 7بلبل بوقت صبح بدرگاه کبریا1 dəq
- Qəzəl 8تا پریشان نکند زلف ترا باد صبا1 dəq
- Qəzəl 9جگر پردرد و دل پرخون و جان سرمست و ناپروا5 dəq
- Qəzəl 10چند پرسی ز کجایی و کجایی و کجا؟1 dəq
- Qəzəl 11خدا را، ای مذکر، رحم فرما1 dəq
- Qəzəl 12خوش خاطرم که یار مرا گفت: مرحبا1 dəq
- Qəzəl 13زهی شوق و زهی شوق، زهی عشق و تمنا!1 dəq
- Qəzəl 14شراب آتشین آمد ز دست ساقی جانها1 dəq
- Qəzəl 15طلوع پرتو حسنست در جهان، اما1 dəq
- Qəzəl 16عقل از عقیله خیزد، عشق از جنون و سودا1 dəq
- Qəzəl 17«کل من رام تف بوجه سما»1 dəq
- Qəzəl 18گر صفات خدا کنی بسزا1 dəq
- Qəzəl 19گر عشق نباشد نرسد قطره بدریا1 dəq
- Qəzəl 20گریبان میدرم هردم که: دامان درمکش از ما1 dəq
- Qəzəl 21«نون گفت » و «قلم » گفت تقدس و تعالا1 dəq
- Qəzəl 22هرچه آن می رود از حد سمک تا بسما1 dəq
- Qəzəl 23ساقی، ز کرم پر کن این جام مصفا را1 dəq
- Qəzəl 24نمی دانم چه افتادست قسمت از قدر ما را1 dəq
- Qəzəl 25هر صبحدم پیغام خود گویم به زاری باد را1 dəq
- Qəzəl 26ساقی بیار باده و بنواز عود را1 dəq
- Qəzəl 27مست از شراب عشق کن این عقل دوراندیش را1 dəq
- Qəzəl 28دمادم میدهد ساقی لبالب ساغر جان را2 dəq
- Qəzəl 29ساقی به من آور قدح پیر مغان را1 dəq
- Qəzəl 30وقت آن شد که می ناب دهی مستان را1 dəq
- Qəzəl 31بسوخت آتش عشق تو زهد و تقوی را1 dəq
- Qəzəl 32هزار بار نمک ریخت بر جراحت ما1 dəq
- Qəzəl 33باده می ریزند صافی دم بدم در جام ما1 dəq
- Qəzəl 34از حد گذشت قصه درد نهان ما1 dəq
- Qəzəl 35ای چشم تو در شوخی سرفتنه دورانها1 dəq
- Qəzəl 36بیادت زنده ام، اینست مشرب1 dəq
- Qəzəl 37لب عالم منم،چه لب؟لب لب1 dəq
- Qəzəl 38«اسمعوا منی، یا اولی الالباب »:1 dəq
- Qəzəl 39ای از جمال روی تو تابنده آفتاب1 dəq
- Qəzəl 40ای رخ زیبای تو رشک مه و آفتاب1 dəq
- Qəzəl 41باده ارزان شد و زهاد خرابند و یباب1 dəq
- Qəzəl 42چند ازین افسانهای خاک و آب؟1 dəq
- Qəzəl 43سخنی می رود به صدق و صواب1 dəq
- Qəzəl 44سخنی می رود بوجه صواب1 dəq
- Qəzəl 45شب، همه شب به هوای تو چنین مست خراب1 dəq
- Qəzəl 46عاشقم، خسته ام، خراب و یباب1 dəq
- Qəzəl 47«لن ترانی » می رسد از طور موسی را جواب1 dəq
- Qəzəl 48یار همسایه تو شد، دریاب1 dəq
- Qəzəl 49ای از جمال روی تو تابنده آفتاب1 dəq
- Qəzəl 50ای پرتو جمال ترا بنده آفتاب1 dəq
- Qəzəl 51عدیل نیست ترا در جهان حسن و ملاحت1 dəq
- Qəzəl 52ای مظهر جمال تو مرآت کاینات1 dəq
- Qəzəl 53پیش از بنای مدرسه و دیر سومنات1 dəq
- Qəzəl 54دلم رابرد عشقت، «فات مافات »1 dəq
- Qəzəl 55«ستة ایام » گفت و «سبع سماوات »1 dəq
- Qəzəl 56مرآت اوست جمله ذرات کاینات1 dəq
- Qəzəl 57عشق ما را هزار فن آموخت1 dəq
- Qəzəl 58از ما خبر برید بدان عاشقان مست :1 dəq
- Qəzəl 59گر زاهدست جانم، اگر رند می پرست1 dəq
- Qəzəl 60ما پیش شمع روی تو پروانه وار مست1 dəq
- Qəzəl 61ای دوست، دلم راهوس باده حمراست1 dəq
- Qəzəl 62این همه موج بی کران ز چه خاست؟1 dəq
- Qəzəl 63بآفتاب جمالت، که نور دیده ماست1 dəq
- Qəzəl 64جان عالم تو و این قصه ز جانت پیداست1 dəq
- Qəzəl 65چون صبح سعادت ز جبین تو هویداست1 dəq
- Qəzəl 66چون نور رخت از همه سو ظاهر و پیداست1 dəq
- Qəzəl 67خورشید منور ز جمال تو هویداست1 dəq
- Qəzəl 68دوست در مجلس جان آمد و محفل آراست1 dəq
- Qəzəl 69دین هر کس بقدر صدق و صفاست1 dəq
- Qəzəl 70رنگ رز رنگ خمی کرد و نیامد خم راست1 dəq
- Qəzəl 71ز درد عشق اگر جان غریق بحر بلاست1 dəq
- Qəzəl 72عشق و مستوری و مستی چو نمی آید راست1 dəq
- Qəzəl 73معراج عاشقی، که فنا در پی فناست1 dəq
- Qəzəl 74مهربان یار وفاپیشه کجا رفت و کجاست؟1 dəq
- Qəzəl 75«و هُوَ مَعَکُم» گفت از این معنی چه خواست؟1 dəq
- Qəzəl 76یک سخن از قول اخوان الصفاست:1 dəq
- Qəzəl 77در همه روی زمین یک دل هشیار کجاست؟1 dəq
- Qəzəl 78جان گنه کار است و مجرم، رحمت جانان کجاست؟1 dəq
- Qəzəl 79در خاکدان دهر دلی شادمان کجاست؟1 dəq
- Qəzəl 80دلدار یار ماست، غمش غمگسار ماست1 dəq
- Qəzəl 81مقصود ما ز ملک جهان وصل یار ماست2 dəq
- Qəzəl 82از لطف دوست سکه دولت بنام ماست1 dəq
- Qəzəl 83شور جهان ز شکر آن دلستان ماست1 dəq
- Qəzəl 84دیده ام تا بر رخ آن گل عذار افتاده است1 dəq
- Qəzəl 85بر ما بناز می گذری، این چه عادتست؟1 dəq
- Qəzəl 86دستم بدست گیر، که دل توبه کارتست1 dəq
- Qəzəl 87گر دل برفت، مسکن جانها بکوی تست1 dəq
- Qəzəl 88جاودان، هرکه ترا دید بعالم شادست1 dəq
- Qəzəl 89شفای جان مرا چیست؟ کز من آزردست1 dəq
- Qəzəl 90دل چه دیدست؟ که دیوانه آن یار شدست1 dəq
- Qəzəl 91روی زمین لعل بدخشان شدست1 dəq
- Qəzəl 92ای خواجه، درین کوی چه عیشست و چه بودست؟1 dəq
- Qəzəl 93بازم نمکی بر جگر ریش رسیدست1 dəq
- Qəzəl 94آن را که قبله اش رخ خورشید انورست1 dəq
- Qəzəl 95از هرچه هست ذکر جمال تو خوشترست1 dəq
- Qəzəl 96اگر در مغز، اگر در پوست یارست1 dəq
- Qəzəl 97هلاک عاشقان در انتظارست1 dəq
- Qəzəl 98یحبهم و یحبونه چه اقرارست؟1 dəq
- Qəzəl 99دلم از غصه هجران تو اندر شورست1 dəq
- Qəzəl 100من اگر توبه شکستم کرمش موفورست1 dəq
- Qəzəl 101امروز بهرحال به از دی و پریرست1 dəq
- Qəzəl 102بگذار ره صومعه، کان دور و درازست1 dəq
- Qəzəl 103گر دیر سومنات بود، گر صوامعست1 dəq
- Qəzəl 104ره بیابانست و شب تاریک و پایم در گلست1 dəq
- Qəzəl 105در مذهب ما باده مباحست و حلالست1 dəq
- Qəzəl 106بهر کجا که رسد عشق شاه محترمست1 dəq
- Qəzəl 107جگرم گرم و دل خسته ندیم ندمست1 dəq
- Qəzəl 108غم تو بر دل و بر جان امیر و محتشمست1 dəq
- Qəzəl 109تو ساقی جان بخشی و عالم همه جامست1 dəq
- Qəzəl 110موسی صفتان را، که درین طور مقامست1 dəq
- Qəzəl 111خرد مستست و دل مستست و جان مست1 dəq
- Qəzəl 112دلم از عشق تو مست است و جان مست1 dəq
- Qəzəl 113گر دردمند گردد دل، دولتی عظیمست1 dəq
- Qəzəl 114ملامت را بمان، چه جای بیمست؟1 dəq
- Qəzəl 115بنده را هست سؤالی و نه آن حد منست1 dəq
- Qəzəl 116آن ماه دل افروز، که محبوب جهانست1 dəq
- Qəzəl 117آن ماه شب افروز، که در پرده نهانست1 dəq
- Qəzəl 118امشب شب آدینه و فردا رمضانست1 dəq
- Qəzəl 119ای بی خبران، مصلحت کار در آنست1 dəq
- Qəzəl 120ای ساقی جان بخش، که در جام تو جانست1 dəq
- Qəzəl 121بگوش سرو چه گفتی؟ که پای کوبانست1 dəq
- Qəzəl 122درد تو، که سرمایه ملک دو جهانست1 dəq
- Qəzəl 123در دیده صاحب نظران کشف عیانست :1 dəq
- Qəzəl 124در نهان خانه وحدت قمری پنهان است1 dəq
- Qəzəl 125دلم از زلف تو آشفته و سرگردانست1 dəq
- Qəzəl 126صبا چه گفت بگوش چمن که خندانست؟1 dəq
- Qəzəl 127فروغ نور رخت آفتاب تابانست1 dəq
- Qəzəl 128مرا پیوند او پیوند جانست1 dəq
- Qəzəl 129مرا چون عاشقی دارالامانست1 dəq
- Qəzəl 130مرا نور یقین همراه جانست1 dəq
- Qəzəl 131مرا هوای تو اندر میانه جانست1 dəq
- Qəzəl 132همه صحرا گلست و ارغوانست1 dəq
- Qəzəl 133دلم از شوق تو خونست و ندانم چونست1 dəq
- Qəzəl 134شریعت در طریقت مستعینست1 dəq
- Qəzəl 135آفتابیست جمالت که جهان پرتو اوست1 dəq
- Qəzəl 136باد صبا برگرفت پرده ز رخسار دوست1 dəq
- Qəzəl 137برآمد آفتاب طلعت دوست1 dəq
- Qəzəl 138بوی جان میآید از باد صبا، این بو چه بوست؟1 dəq
- Qəzəl 139بیار جان طلب کار را بحضرت دوست1 dəq
- Qəzəl 140دل من شیوه شیرین ترا دارد دوست1 dəq
- Qəzəl 141ز پیدایی چو پنهانست آن دوست1 dəq
- Qəzəl 142عاشق بمرگ مایل و عاقل بهانه جوست1 dəq
- Qəzəl 143عرصه عالم بما پیداست، ما پیدا بدوست1 dəq
- Qəzəl 144نمیتوان خبری دادن از حقیقت دوست1 dəq
- Qəzəl 145دل ما بصد جان طلب کار اوست1 dəq
- Qəzəl 146قمری دارم کین چشم نهان خانه اوست1 dəq
- Qəzəl 147در سویدای دلم سودای اوست1 dəq
- Qəzəl 148سر بلندی بین، که دایم در سرم سودای اوست1 dəq
- Qəzəl 149ای دل و دلدار من، راه بوصل از چه روست؟2 dəq
- Qəzəl 150آن یار جفا پیشه، که پشتست و پناهست1 dəq
- Qəzəl 151برون ز راه خدا راهرو نه در راهست1 dəq
- Qəzəl 152در فهم همین نکته بسی عزت و جاهست1 dəq
- Qəzəl 153زان یار جفا پیشه، که پشتست و پناهست1 dəq
- Qəzəl 154مگو ز سختی این ره، چو دوست همراهست1 dəq
- Qəzəl 155هرچند اگر سرخ و سفیدست و سیاهست1 dəq
- Qəzəl 156همچو خورشید، که او را نظری با ما هست1 dəq
- Qəzəl 157عاشق قرین مهر و وفا هرکجا که هست1 dəq
- Qəzəl 158بکوی عاشقان بت خانه ای هست1 dəq
- Qəzəl 159زان یار سفر کرده کسی را خبری هست؟1 dəq
- Qəzəl 160براه پیر مغان رو، که راه سرمستیست1 dəq
- Qəzəl 161در جمله ذرات جهان لمعه حسنیست1 dəq
- Qəzəl 162رخسار تو چون آینه صورت و معنیست1 dəq
- Qəzəl 163رخسار تو چون آینه صورت و معنیست1 dəq
- Qəzəl 164طریق عشق سپردن طریق بوالعجبیست1 dəq
- Qəzəl 165چون روی تو ز مصحف تنزیه آیتیست1 dəq
- Qəzəl 166گر جمله تویی تو، نیک و بد چیست؟1 dəq
- Qəzəl 167ای بت عیار من، نام تو امروز چیست؟1 dəq
- Qəzəl 168ای دوست، حکایت نهان چیست؟1 dəq
- Qəzəl 169همه دردست درین واقعه، پس درمان چیست؟1 dəq
- Qəzəl 170بخون آغشته ام، درمان من چیست؟1 dəq
- Qəzəl 171آنکه دل بر دست و دارد قصد جان پیداست کیست1 dəq
- Qəzəl 172عاشق روی ترا خرقه و زنار یکیست1 dəq
- Qəzəl 173پیوسته دلم در غم آن یار گرامیست1 dəq
- Qəzəl 174میان مجلس رندان حدیث فردا نیست1 dəq
- Qəzəl 175بیا، بیا، که مرا با تو نسبت جا نیست1 dəq
- Qəzəl 176حلقه بر در مزن، که بارت نیست1 dəq
- Qəzəl 177حلقه بر در مزن، که راهت نیست1 dəq
- Qəzəl 178همه کار و بار جهان هیچ نیست1 dəq
- Qəzəl 179تا با خودم از خودم خبر نیست1 dəq
- Qəzəl 180در بزم یار بادهٔ ناخوشگوار نیست1 dəq
- Qəzəl 181از تو به مقصود ره دور نیست1 dəq
- Qəzəl 182بیجمالت بوستان عیش ما را نور نیست1 dəq
- Qəzəl 183بی یاد دوست در دل مستان سرور نیست1 dəq
- Qəzəl 184عاشقان در جمع با یارند و این بس دور نیست1 dəq
- Qəzəl 185دل را ز جان گزیر وز جانان گزیر نیست1 dəq
- Qəzəl 186جان ما را دولت عشق رخت امروز نیست1 dəq
- Qəzəl 187شکی نماند که جز دوست در جهان کس نیست1 dəq
- Qəzəl 188بی جام عشق عیش دل ما تمام نیست1 dəq
- Qəzəl 189پیر ما جامیست، اما در خور این جام نیست1 dəq
- Qəzəl 190از دولت دیدار تو دل را غم جان نیست1 dəq
- Qəzəl 191بجز وصلت حیات جاودان نیست1 dəq
- Qəzəl 192چو رویت تازه گل در بوستان نیست1 dəq
- Qəzəl 193بپیش مردم نادیده این سخن شینیست1 dəq
- Qəzəl 194خلق گویند که: در عشق بلیاتی نیست1 dəq
- Qəzəl 195هرکه را نفی فراوان شد و اثباتی نیست1 dəq
- Qəzəl 196از یار سفر کرده کسی را خبری نیست1 dəq
- Qəzəl 197در صومعه و دیر مغان هیچ سری نیست1 dəq
- Qəzəl 198ز بحر عشق تو هر قطره ای چو دریاییست1 dəq
- Qəzəl 199چراغ مرد معنی آشناییست1 dəq
- Qəzəl 200هرکجا در دو جهان عاشق روشن راییست1 dəq
- Qəzəl 201مرا با روی تو پیوسته روییست1 dəq
- Qəzəl 202باغبانا، به جهان تخم نکو باید کاشت1 dəq
- Qəzəl 203باز شوری بمحلت زد، ازین کو بگذشت1 dəq
- Qəzəl 204در شرح آن جمال بیانها ز حد گذشت1 dəq
- Qəzəl 205دردم ز اشتیاق تو ز اندازه در گذشت1 dəq
- Qəzəl 206چشم سرمست تو ما را بستم کاری کشت1 dəq
- Qəzəl 207ناگهان در تاخت عشقت، ملک جان یغما گرفت1 dəq
- Qəzəl 208ذکر جمیل یار جهان را فرو گرفت1 dəq
- Qəzəl 209هرگز هوای وصل تو از جان ما نرفت1 dəq
- Qəzəl 210جان ببوی وصل یار از کعبه تا بتخانه رفت1 dəq
- Qəzəl 211دیدمش دوش که سرمست و خرامان میرفت1 dəq
- Qəzəl 212اسرار تو با خاطر هشیار توان گفت1 dəq
- Qəzəl 213با عشق ز تسبیح و مصلا نتوان گفت1 dəq
- Qəzəl 214در حسن و جمالی که تو داری چه توان گفت؟1 dəq
- Qəzəl 215بحق صحبت دیرین مرا مران بخجالت1 dəq
- Qəzəl 216ای رهنمای ملک معانی، چه گویمت؟1 dəq
- Qəzəl 217ای پرتو جمال الهی،چه گویمت؟1 dəq
- Qəzəl 218ای دل، چو پیش آمد غمی، آن را فرج دان، نه حرج1 dəq
- Qəzəl 219من و معشوق و جام ناب صباح1 dəq
- Qəzəl 220عشق تو مرا از هر دو جهان ساخت مجرد1 dəq
- Qəzəl 221ای دل و جان گرامی به تمنای تو شاد1 dəq
- Qəzəl 222بسودای تو خوش حالیم و دلشاد1 dəq
- Qəzəl 223بسیار سعی کردم و بسیار اجتهاد1 dəq
- Qəzəl 224جام در پای صراحی سر نهاد1 dəq
- Qəzəl 225دریغ باشد ازین چار سوی کون و فساد1 dəq
- Qəzəl 226سفر گزیدم ازین آستان کون و فساد1 dəq
- Qəzəl 227ما همه شیداییان بودیم و مستان وداد1 dəq
- Qəzəl 228هزار شکر که سلطان عشق جان را داد1 dəq
- Qəzəl 229بنده پیر مغانیم، که جاویدان باد1 dəq
- Qəzəl 230حدم آن کس زند که بادم داد1 dəq
- Qəzəl 231ساقیم باده داد و بادم داد1 dəq
- Qəzəl 232نگین سلیمان بدیوان که داد؟1 dəq
- Qəzəl 233ساقی مرا ز باده ناب مغانه داد1 dəq
- Qəzəl 234تو آن دری که در عمان نگنجد1 dəq
- Qəzəl 235ابر سودای تو آن لحظه که توفان بارد1 dəq
- Qəzəl 236دلم از جور تو بسیار شکایت دارد1 dəq
- Qəzəl 237ز ذوق عالم عرفان کجا خبر دارد1 dəq
- Qəzəl 238دیده مشتاق و دلم میل فراوان دارد1 dəq
- Qəzəl 239نقاره سحری قصهای نهان دارد1 dəq
- Qəzəl 240آن خواجه سر بشر ندارد1 dəq
- Qəzəl 241مرا سودای او دیوانه دارد1 dəq
- Qəzəl 242بپیش اهل سیادت سعادتی دارد1 dəq
- Qəzəl 243دلم از شیوه شیرین تو شوری دارد1 dəq
- Qəzəl 244هر دلی در دو جهان چشم و چراغی دارد1 dəq
- Qəzəl 245جانم از نرگس مخمور تو جاهی دارد1 dəq
- Qəzəl 246جانم از دولت درد تو دوایی دارد1 dəq
- Qəzəl 247در ولای تو دلم حسن وفایی دارد1 dəq
- Qəzəl 248من رند خرابات مغانم چه توان کرد؟1 dəq
- Qəzəl 249تا که از جور زمان بر جگرم ریش رسد؟1 dəq
- Qəzəl 250چو عکس مشرق صبح ازل هویدا شد1 dəq
- Qəzəl 251تا به کی این دل من واله و شیدا باشد؟2 dəq
- Qəzəl 252تا به کی خاطر من واله و شیدا باشد؟1 dəq
- Qəzəl 253در قیامت همه کس طالب و جویا باشد1 dəq
- Qəzəl 254طور سینا چه بود؟ سینه دانا باشد1 dəq
- Qəzəl 255گر همه میل دلت جانب سلما باشد1 dəq
- Qəzəl 256هر کرا در دل و جان عشق و تولا باشد1 dəq
- Qəzəl 257هر که او را هوس منصب اعلا باشد1 dəq
- Qəzəl 258مرا گر اندرون پر نار باشد1 dəq
- Qəzəl 259ارنی و لن ترانی راز و نیاز باشد1 dəq
- Qəzəl 260مست و مستور ندیدیم و گر هم باشد1 dəq
- Qəzəl 261مظهر ذات و صفت آدم و عالم باشد1 dəq
- Qəzəl 262تا دل آشفته آن زلف پریشان باشد1 dəq
- Qəzəl 263عاشقی را،که دل از عشق پریشان باشد1 dəq
- Qəzəl 264گرترا میل دلی سوی دل و جان باشد1 dəq
- Qəzəl 265گر دلم عید ترا لایق قربان باشد1 dəq
- Qəzəl 266کسی که روی تو بیند چگونه شاد نباشد؟1 dəq
- Qəzəl 267نه از خطاست که در ابروی تو چین باشد1 dəq
- Qəzəl 268بپیش درد من درمان چه باشد؟1 dəq
- Qəzəl 269رنگرز و رنگرزی دیر شد1 dəq
- Qəzəl 270از دولت وصال تو کارم بکام شد1 dəq
- Qəzəl 271آیینه سبب گشت که روی تو عیان شد1 dəq
- Qəzəl 272درمان طلب کردم بسی،این درد را درمان نشد1 dəq
- Qəzəl 273باز دست عشق عقلم را گریبان میکشد1 dəq
- Qəzəl 274شوری از شیوه شیرین تو پیدا آمد1 dəq
- Qəzəl 275روی هرکس که باندازه مرآت آمد1 dəq
- Qəzəl 276باده از خم ارادت بسعادت آمد1 dəq
- Qəzəl 277بر دلم بار غم عشق بغایت آمد1 dəq
- Qəzəl 278آن ماه دل افروز که رشک قمر آمد1 dəq
- Qəzəl 279امروز بار دیگر آن ماه دلبر آمد1 dəq
- Qəzəl 280باز آفتاب دولت از بام ما بر آمد1 dəq
- Qəzəl 281نهال دولتم را گل بر آمد1 dəq
- Qəzəl 282چشم بیدار مرا نوبت دیدار آمد1 dəq
- Qəzəl 283شاد باش،ای دل من،نوبت دیدار آمد1 dəq
- Qəzəl 284باز، ز خم باده های ناب بر آمد1 dəq
- Qəzəl 285یار ببازار کاینات برآمد1 dəq
- Qəzəl 286آن یار چو ناگاه ببازار برآمد1 dəq
- Qəzəl 287چون ماه من از مشرق انوار بر آمد1 dəq
- Qəzəl 288چون ماه نو از مشرق انوار برآمد1 dəq
- Qəzəl 289دلدار من از خانه ببازار برآمد1 dəq
- Qəzəl 290دمید صبح سعادت،که یار باز آمد1 dəq
- Qəzəl 291ازکف ساقی جان باده چو در جام آمد1 dəq
- Qəzəl 292آخر،ای شوخ جهان،عشوه گری با ما چند؟1 dəq
- Qəzəl 293در هوایت عاشقان مستمند1 dəq
- Qəzəl 294چنانکه چشم تو در غمزه دلبری داند1 dəq
- Qəzəl 295مرا اگر تو ندانی حبیب می داند1 dəq
- Qəzəl 296حالت جان مرا پیر مغان میداند1 dəq
- Qəzəl 297در آن چمن که تو دیدی گلی ببار نماند1 dəq
- Qəzəl 298منگر بعاشقان،که ز صد یک نشان نماند1 dəq
- Qəzəl 299در هیچ زمان غیر بدل راه ندادند1 dəq
- Qəzəl 300چند در مسجد و در صومعه غارت کردند1 dəq