دلدار من از خانه ببازار برآمدناگه بسر کوچه خمار برآمد

گلبانگ «تعالی » بشنیدند روانهاصد نعره ز تسبیح و ز زنار برآمد

دعوی بچه تیره فرو رفت بخواریمعنی ز ته که گل فخار برآمد

عالم همه روشن شد از آن نور بیکبارگفتند که: آن دلبر عیار برآمد

گفتیم: چو خورشید جمال تو عیانست«صدق » ز دل مؤمن وکفار برآمد

گفتم که: تویی، غیر تو کس نیست بعالماین نعره هم از طبله عطار برآمد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. خورشید رسیدست ز ایمن بدل منتا از دل قاسم دم اقرار برآمد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq