هزار بار نمک ریخت بر جراحت مابشیوهای ملاحت، زهی ملاحت ما!

ز دست جور جهان دل خلاص گشت تمامز سعیها که غمش کرد در حمایت ما

هزار تیغ جفا از تو بر جگر خوردیمخلل پذیر نشد ذره ای ارادت ما

بیا، که با تو چو آب حیات شیرینستهزار تیغ ستم گر شود حوالت ما

اگر سؤال کند: آفت دل و دین کیست؟بچشم مست تو باشد همه اشارت ما

تویی که شاهد جانی باول و آخرهمین بود نفس آخرین شهادت ما

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چو سر حسن تو شد کشف جان قاسم گفتکه: فاش شد به جهان قصه ارادت ما

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri