بهر کجا که رسد عشق شاه محترمستصفات عشق تو گفتن نشانه کرمست

مرو بپیش، که ترسم که باز گردانندکه علت حدثان نفی معنی قدمست

بدان که: جان تهی همچو جسم بی جانستنخواهمش بکف آرم، اگرچه جام جمست

رقیب خواست که آزار من کند ز حسدحبیب گفت: مرنجان، که آهوی حرمست

ندای دوست بجانها نمیرسد دایمندای او نشنیدن نشانه صممست

میان صومعه دیدیم طاعتست و نمازبکوی عشق رسیدیم عاشقان همه مست

شراب عشق بمی خوارگان مجلس دهحدیث زاهد خودبین مگو، که کم ز کمست

رقیب واقعه عشق را نمی داندبپیش مردم عارف رقیب کالعدمست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. قلم برندی قاسم زدند روز ازلهمه حکایت دل مقتضای آن رقمست

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq