Qəzəllər
Qasım Ənvar- Şeir
- XIV-XV əsr
- Farsca
- 683 əsər
- Oxu müddəti: 11 saat
ای آسیا، ای آسیا، سرگشتهای چون ما چرا؟
از ما مپوشان راز خود، با ما بیان کن ماجرا
در چرخ خود مستانهای در دور خود فرزانهای
از ما چهها داری خبر؟ کز ما برقصی دایماMəzmun
- Qəzəl 601«هدی للمتقین » گفتند: یعنی1 dəq
- Qəzəl 602هر لحظه مرا میرسد انوار تجلی1 dəq
- Qəzəl 603به جان تو، که خمارم به غایت، ای چلبی1 dəq
- Qəzəl 604دل ز من برداشت یار مهربان، واحسرتی1 dəq
- Qəzəl 605با یاد خدا باش به هر جای که هستی1 dəq
- Qəzəl 606چو با تست مقصود، هرجا که هستی1 dəq
- Qəzəl 607چه ذوق نیستی یابی؟ که هستی1 dəq
- Qəzəl 608السلام علیک، یا سندی1 dəq
- Qəzəl 609ای دل عشاق را بروی تو شادی1 dəq
- Qəzəl 610دلم از غصه هجران تو دارد دردی1 dəq
- Qəzəl 611گر گلی از گلشن حسنش ببازار آمدی1 dəq
- Qəzəl 612گر نسیم رحمتی از کوی جانان آمدی2 dəq
- Qəzəl 613فرودی باشد و ننگ و جودی1 dəq
- Qəzəl 614گر جان بهوای تو گرفتار نبودی1 dəq
- Qəzəl 615جان نوروز و جان صد عیدی1 dəq
- Qəzəl 616ای آفتاب روی ترا ماه مشتری1 dəq
- Qəzəl 617ای عشق دل فروز، که شاه مظفری1 dəq
- Qəzəl 618وصال یار بصد جان بخر، اگر نخری1 dəq
- Qəzəl 619مرا از پرتو روی تو هر لمعه است دیداری1 dəq
- Qəzəl 620ای دوست، بگو باری تا: عزم کجا داری؟1 dəq
- Qəzəl 621روی دل را بسوی جان داری1 dəq
- Qəzəl 622حکایتی دو سه دارم، به شرط دستوری1 dəq
- Qəzəl 623ز حد گذشت حکایت ز قصه دوری1 dəq
- Qəzəl 624شب عیدست و ما عاشق، چه گویم قصه دوری؟1 dəq
- Qəzəl 625من قبله بدل کردم، تا کی بود این کوری؟1 dəq
- Qəzəl 626میسرت نشود عاشقی و مستوری1 dəq
- Qəzəl 627نه مست جام خدایی، نه مرد مستوری1 dəq
- Qəzəl 628گر زانکه بگویند: گدایی و فقیری1 dəq
- Qəzəl 629اگر ز مصر جهانی و گر ز تبریزی1 dəq
- Qəzəl 630تو همچو عقل شریفی و همچو روح عزیزی1 dəq
- Qəzəl 631تا سر الهی ز ملاهی نشناسی1 dəq
- Qəzəl 632من عشقم و عشق من چه پرسی؟1 dəq
- Qəzəl 633دلا، ز باده و خُمخانهٔ که میپرسی؟1 dəq
- Qəzəl 634زمانی یار شو، گر یار باشی1 dəq
- Qəzəl 635چه غمست آخر از غم؟ چو تو در میانه باشی1 dəq
- Qəzəl 636امروز به جد دارم با تو سر دشنامی1 dəq
- Qəzəl 637ای قطب جامی، شاه انامی1 dəq
- Qəzəl 638ای ماه معربد، ز کجایی و چه نامی؟1 dəq
- Qəzəl 639زنهار! درین کوی بغفلت نخرامی1 dəq
- Qəzəl 640گر شمس منیر آمدی، ار بدر تمامی1 dəq
- Qəzəl 641هله! ای جان گرامی، ز کجایی و چه نامی؟1 dəq
- Qəzəl 642پیش از بنای مدرسه و دیر ارمنی1 dəq
- Qəzəl 643سخنی میرود، ای دوست، مسلم سخنی1 dəq
- Qəzəl 644سؤال میکنم، ار هست رخصت سخنی1 dəq
- Qəzəl 645گر بر حدیث اهل دل انکار می کنی1 dəq
- Qəzəl 646ای آتش سودای تو در جان جهانی1 dəq
- Qəzəl 647ای خواجه، جمالست و جهانست و جوانی1 dəq
- Qəzəl 648با روی دل فروزت عیشیست جاودانی1 dəq
- Qəzəl 649بتو جان کجا برد پی؟ که تو شاه بی نشانی1 dəq
- Qəzəl 650بدرویشی دلی گر بود و جانی1 dəq
- Qəzəl 651بیابان را بپیمودی، ولیکن بس ویاوانی1 dəq
- Qəzəl 652تا بکی شیوه تقلید و ره آسانی؟1 dəq
- Qəzəl 653تو جام جمی، اما در جام نمیدانی1 dəq
- Qəzəl 654تو محبوب جانی و جان جهانی1 dəq
- Qəzəl 655تو مرهم دل ریشی و راحت جانی1 dəq
- Qəzəl 656جراحات دلم را تازه کرد آن یار روحانی4 dəq
- Qəzəl 657جراحت دل من تازه کرد دلبر جانی1 dəq
- Qəzəl 658خوشدل شدم که دادم دل را بدلستانی1 dəq
- Qəzəl 659ز نور روی تو پیداست سر سبع مثانی1 dəq
- Qəzəl 660صلای کافری و غارت مسلمانی1 dəq
- Qəzəl 661فداک عقلی و روحی، که راحت جانی1 dəq
- Qəzəl 662هله ای دوست، چه گویم؟ که تو محبوب جهانی1 dəq
- Qəzəl 663هله! ای ماه وفاپیشه، که محبوب جهانی1 dəq
- Qəzəl 664هله! ای یار گرانمایه،سبک روح جهانی1 dəq
- Qəzəl 665روسیه را، گر ببینی، رد کنی1 dəq
- Qəzəl 666تراست ناز، که سلطان حسن و تمکینی1 dəq
- Qəzəl 667هله! ای عشق کهن سال، که هر روز نوی1 dəq
- Qəzəl 668یار میگوید ببانگ پهلوی :1 dəq
- Qəzəl 669سخن در سر عاشق کمترک گوی1 dəq
- Qəzəl 670مسئله مشکل و آسان توی1 dəq
- Qəzəl 671در خاکدان مباش، که خوار جهان شوی1 dəq
- Qəzəl 672بسیار طالبی، که مگر ذو فنون شوی1 dəq
- Qəzəl 673اگر در طاعتی، گر در گناهی1 dəq
- Qəzəl 674تو شاه جهانی و ندانم که چه شاهی؟1 dəq
- Qəzəl 675تو نور یقین آمدی و رهبر راهی1 dəq
- Qəzəl 676در وصف جمال تو توان گفت که: ماهی1 dəq
- Qəzəl 677درمانده ام از غم جدایی1 dəq
- Qəzəl 678دل ما بغمزه بردی، رخ مه نمی نمایی1 dəq
- Qəzəl 679زلف را شانه زن، که رعنایی1 dəq
- Qəzəl 680سؤالی دارم، ای جان، کز کجایی1 dəq
- Qəzəl 681غرق آن بحر محیطست دل شیدایی1 dəq
- Qəzəl 682چو زنان،مباش قانع،ز جهان برنگ و بویی1 dəq
- Qəzəl 683هله! عاشقان، که راهست بهو،زنید هویی1 dəq