فداک عقلی و روحی، که راحت جانیمرا بدرد سپاری و عین درمانی

ز پا فتاده ام، از دست رفته، دستم گیرنگویمت: بچه غایت، چنانکه می دانی

شکیب نیست مرا از تو یک زمان، ای دوستکه شمع مجلس انسی و نور اعیانی

مقررست و معین که: هیچ نتوان یافتطریق راه خدا را بفکر شیطانی

علی الدوام بگوش دلم رسد ز درونصفیر بانگ «اناالحق » خروش «سبحانی »!

میان جبه و دستار غیر عاشق نیستحدیث «لیس » که «فی جبتی » همی خوانی

ز ذره باز نگویی که نور خورشیدیحدیث چشمه نگویی که بحر عمانی

میان مرده دلان روز چند می بودمز دوست زنده شدم، «الحبیب احیانی »

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. یقین که قاسمی اندر رحیل همراهستدر آن زمان که بکوبند کوس سلطانی

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri