ای آتش سودای تو در جان جهانیوی از تو بهر گوشه خروشی و فغانی

از درد تو خواهم که دمی زار بگریمگر زانکه بجانم دهد این آتش امانی

هر کس بجهان مرتبه ای دارد و مالیماییم و هوای تو و سودا زده جانی

منعم مکن ار بنگرمت، زانکه نشایدزان حسن دل افروز تو منع نگرانی

گر بی تو زیانند گروهی و نداننددر مذهب ما بدتر ازین نیست زیانی

در دوزخ اگر پرتوی از حسن تو تابددوزخ شود از پرتو حسن تو جنانی

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. گر خوان غمت فوت شود از دل قاسمفریاد بر آرد که: دو صد کاسه بنانی!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri