تا سر الهی ز ملاهی نشناسینسناس ندانی بحقیقت ز اناسی

اسرار خرابات هم از پیر مغان پرساین قصه سماعیست، مکن فکر قیاسی

نسیان تو از هر دو جهان غایت انسستتا عاشق ناسی نشوی عاشق ناسی

صد خرقه بسوزد بدمی عاشق صادقگوید: چه کنم خرقه؟ که «العشق لباسی »

در خانقه عشق ترا بار ندادنداز مرده دلی در غم این کهنه پلاسی

گفتی که: ببین روی مرا، سجده بجا آرخدمت کنم، ای دوست، بعینی و براسی

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. گر کاسه نباشد می صافی زخم آشامقاسم، تو ز می مست خرابی، نه ز کاسی

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq