Qəzəllər
Qasım Ənvar- Şeir
- XIV-XV əsr
- Farsca
- 683 əsər
- Oxu müddəti: 11 saat
ای آسیا، ای آسیا، سرگشتهای چون ما چرا؟
از ما مپوشان راز خود، با ما بیان کن ماجرا
در چرخ خود مستانهای در دور خود فرزانهای
از ما چهها داری خبر؟ کز ما برقصی دایماMəzmun
- Qəzəl 301عاشقان را چو صلا جانب می خانه زدند1 dəq
- Qəzəl 302اندرین دور، که مستان طریقت خوارند1 dəq
- Qəzəl 303هر گه که یار شیوه ناز ابتدی کند1 dəq
- Qəzəl 304آنان که بجز روی تو جایی نگرانند1 dəq
- Qəzəl 305خرده بینان طریقت همه صرافانند1 dəq
- Qəzəl 306آب حیوان،که سکندر طلبش میفرمود1 dəq
- Qəzəl 307ای عشق توام در دو جهان مقصد و مقصود1 dəq
- Qəzəl 308بر کهن دیر جهان دوست تجلی فرمود1 dəq
- Qəzəl 309بیمن دولت محبوب عاقبت محمود1 dəq
- Qəzəl 310تویی،که مرهم ریشی و غایت مقصود1 dəq
- Qəzəl 311دل آینه صورت و معنیست عجب بود1 dəq
- Qəzəl 312رنگ رز خواست که خمی کند از کور و کبود1 dəq
- Qəzəl 313ز سوز و شوق تو از جان و دل بر آمد دود1 dəq
- Qəzəl 314زلفت شب قدرست،زهی سایه ممدود!1 dəq
- Qəzəl 315ساقیا،نور صبح روی نمود1 dəq
- Qəzəl 316سرمایه سعادت ما در دیار بود1 dəq
- Qəzəl 317صدبار فکر کردم و صد راه آزمود1 dəq
- Qəzəl 318عشقش بخاک بردم و گفتم که: یا ودود1 dəq
- Qəzəl 319«علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟1 dəq
- Qəzəl 320فتنه در خواب قیامت خفته بود1 dəq
- Qəzəl 321فرو ریختی باز در جام جود1 dəq
- Qəzəl 322کسی که شیوه حکمت گرفت گوی ربود1 dəq
- Qəzəl 323«یحبه و یحبونم » چنین فرمود:1 dəq
- Qəzəl 324این عشق و مودت اثر لطف خدا بود1 dəq
- Qəzəl 325گیسوی تو هر چند کمندی زبلا بود1 dəq
- Qəzəl 326روی زیبای تو چون شمع صفا خواهد بود1 dəq
- Qəzəl 327مقام ما بسر کوی یار خواهد بود1 dəq
- Qəzəl 328تا جهاندار، جهاندار جهان خواهد بود1 dəq
- Qəzəl 329هرکجا می گذرد دوست، فغان خواهد بود1 dəq
- Qəzəl 330بعد ازین دلبر ما عربده جو خواهد بود1 dəq
- Qəzəl 331گر با تو دمی محرم اسرار توان بود2 dəq
- Qəzəl 332صاحب قلاده اهل نزاع و غلو بود1 dəq
- Qəzəl 333چون حسن دلاویز تو در جلوه گری بود1 dəq
- Qəzəl 334گاهی درون پرده عزت نهان شود1 dəq
- Qəzəl 335از افق مکرمت صبح سعادت دمید1 dəq
- Qəzəl 336تعینات جهان در میان بیم و امید1 dəq
- Qəzəl 337دل ما باده طلب کرد و شرابش برسید1 dəq
- Qəzəl 338صبح ازل ز مشرق انوار بردمید1 dəq
- Qəzəl 339منم و چشم رمد دیده و نور خورشید1 dəq
- Qəzəl 340نعم الفقیه، حال مدرس کجا رسید؟1 dəq
- Qəzəl 341«یحبهم » ز چه رو گشت آن مراد مرید؟1 dəq
- Qəzəl 342طریق توبه و تقوی شکستم تا چه پیش آید؟1 dəq
- Qəzəl 343بانگ مستان خرابات فنا می آید1 dəq
- Qəzəl 344بوی سنبل ز دم باد صبا می آید1 dəq
- Qəzəl 345بوی عشق از نفس باد صبا می آید1 dəq
- Qəzəl 346از خم صفا جام می ناب بیارید1 dəq
- Qəzəl 347از خم صفا باده چون قند بیارید1 dəq
- Qəzəl 348خانه ما روضه شد،چون مقدم رضوان رسید1 dəq
- Qəzəl 349درد مرا نوبت درمان رسید1 dəq
- Qəzəl 350موسی بکوه طور بنور عیان رسید1 dəq
- Qəzəl 351دل ز داروخانه دردت دوا دارد امید1 dəq
- Qəzəl 352هر کرا جرعه می داد بسر گردانید1 dəq
- Qəzəl 353صفیر مرغ جان اسرار گوید1 dəq
- Qəzəl 354دلم از قصه هجران چه گوید؟1 dəq
- Qəzəl 355در پس آیینه چیست باز نمایید1 dəq
- Qəzəl 356با ما سخن از خرقه و سجاده مگویید1 dəq
- Qəzəl 357از باده گلگون قدری هست بگویید1 dəq
- Qəzəl 358از پیر مغان گر خبری هست بگویید1 dəq
- Qəzəl 359در مجلس ما جز سخن یار مگویید1 dəq
- Qəzəl 360گدایی می کنم زان یار دلبر1 dəq
- Qəzəl 361هله! ای دوست بیا باده بخور، غصه مخور1 dəq
- Qəzəl 362اول ثبوت عرش، پس آنگه جلوس یار1 dəq
- Qəzəl 363ای جان جهان، ساقی جان، رطل گران دار2 dəq
- Qəzəl 364بیا، بیا، که غریبیم و عاشقیم و نزار1 dəq
- Qəzəl 365جام جمست این دل بیچاره، گوش دار1 dəq
- Qəzəl 366در داستان عشق تفصی نمود یار1 dəq
- Qəzəl 367درد سری میدهد زحمت رنج خمار1 dəq
- Qəzəl 368رو خرقه گرو کن، دل و دلدار بدست آر1 dəq
- Qəzəl 369ساقیا، مست خرابیم، بما جامی آر1 dəq
- Qəzəl 370ساقی، بیار باده، که تلخست انتظار1 dəq
- Qəzəl 371ساقی، بیار باده گل رنگ خوشگوار1 dəq
- Qəzəl 372سینه مجروحست و عقل آشفته، خاطر بی قرار1 dəq
- Qəzəl 373عزت عشق بود غیرت یار1 dəq
- Qəzəl 374غلطی نیست در حساب و شمار1 dəq
- Qəzəl 375قصه ای نو رسید از اسرار:1 dəq
- Qəzəl 376لاف عرفان می زند آن زاهد لاغر شکار1 dəq
- Qəzəl 377ماییم و جام باده و سودای آن نگار1 dəq
- Qəzəl 378مشربم عذبست و مطرب عشق و ساقی یار غار2 dəq
- Qəzəl 379مشکین کلاله را چو برافکند آن نگار1 dəq
- Qəzəl 380منم و عشق سرکش عیار1 dəq
- Qəzəl 381هر که هشیار درین دیر مغانش مگذار1 dəq
- Qəzəl 382اگرچه خسرو عالم شوی و گر فغفور1 dəq
- Qəzəl 383پیش ما قصه شوقست و شهودست و حضور1 dəq
- Qəzəl 384در کهن دیر زمان جمله فریبست و غرور1 dəq
- Qəzəl 385کار بی همکار سخت و راه بی همراه دور1 dəq
- Qəzəl 386امکان صبر نیست، ز سر گیرم این نفیر1 dəq
- Qəzəl 387چو نازنین جهانی بحسن خویش بناز1 dəq
- Qəzəl 388ماییم و حضرت تو و صد سوز و صد نیاز1 dəq
- Qəzəl 389با زلف و رخت مست مدامیم شب و روز1 dəq
- Qəzəl 390فکر عقل از حد گذشت ای عشق، آتش برفروز1 dəq
- Qəzəl 391دلم در عشق ناپرواست امروز1 dəq
- Qəzəl 392از لب لعل توام کار بکامست امروز1 dəq
- Qəzəl 393سید سادات عالم غیر انسان نیست کس1 dəq
- Qəzəl 394ز چشم گوشه نشینان نشان سودا پرس1 dəq
- Qəzəl 395گر کسی مست و خرابست ز مستانش پرس1 dəq
- Qəzəl 396از ما حکایت می و پیر و مغانه پرس1 dəq
- Qəzəl 397دلی دارم ز سودایش پر آتش1 dəq
- Qəzəl 398تو شمع مجلسی در بزم جان باش1 dəq
- Qəzəl 399جان هوادار تو شد، فاش مکن اسرارش1 dəq
- Qəzəl 400خواجه مستست، ببین در سر و در دستارش1 dəq
- Qəzəl 401بر کنار طاس گردون زد هلال انگشت دوش1 dəq
- Qəzəl 402بنده از دوست سئوالی بصفا کردم دوش1 dəq
- Qəzəl 403پهلوی خوانان غزل می خواند دوش1 dəq
- Qəzəl 404واردات عاشقان کز عشق می آید بگوش1 dəq
- Qəzəl 405بادهام صافست و مطرب صاف و ساقی صاف صاف1 dəq
- Qəzəl 406بنادانان مگو سر حقایق1 dəq
- Qəzəl 407متمادی شدست یوم فراق1 dəq
- Qəzəl 408بآرزوی تو در خاک می روم، در خاک1 dəq
- Qəzəl 409چه بود قصه لیلی درین نشیمن خاک؟1 dəq
- Qəzəl 410رندیم و عاشقیم و جهان سوز و جامه چاک1 dəq
- Qəzəl 411ای زلف و رخت میگون، ای دوست سلام علیک1 dəq
- Qəzəl 412نور ولایت تویی، شاه سلام علیک2 dəq
- Qəzəl 413در تو عجب مانده ام ای عشق شنگ1 dəq
- Qəzəl 414از شبستان ازل، تا بامداد آب و گل1 dəq
- Qəzəl 415بلبل آشفته حال، از سرمستی بنال1 dəq
- Qəzəl 416بیار، ساقی عشاق، جام مالامال1 dəq
- Qəzəl 417خاطرم آشفته و جان در ملال1 dəq
- Qəzəl 418ما گنج قدیمیم درین دیر کهن سال1 dəq
- Qəzəl 419مقررست و معین، برای اهل کمال1 dəq
- Qəzəl 420خدای را چو ندانی، چه فقه و چه معقول؟1 dəq
- Qəzəl 421این چه حدیثست که کرد آن صنم؟1 dəq
- Qəzəl 422بهیچ یار و دیاری اگر چه دل ننهادم1 dəq
- Qəzəl 423خوش وقت من، که آینه کردار روشنم1 dəq
- Qəzəl 424سلطان دلنواز چو باز آمد از کرم1 dəq
- Qəzəl 425طلبکاری ز حد بگذشت و ما محروم و نامحرم1 dəq
- Qəzəl 426نی چو بنالید، بگفتا: نیم1 dəq
- Qəzəl 427از ما مپیچ رو، که غریبیم و تلخ کام1 dəq
- Qəzəl 428یک جام به جانی دهد آن ساقی خودکام1 dəq
- Qəzəl 429بیا، که نوبت رندیست، عاشقم، مستم1 dəq
- Qəzəl 430دوش آن مه دو هفته دستم گرفت، دستم1 dəq
- Qəzəl 431سوی می خانه میکشی دستم1 dəq
- Qəzəl 432من از سودای جانان نیم مستم1 dəq
- Qəzəl 433اگر بر خاک کویت گرد گردم1 dəq
- Qəzəl 434سفر گزیدم و آهنگ آن جهان کردم1 dəq
- Qəzəl 435دوش بر اوج لا مکان خیمه اصطفا زدم1 dəq
- Qəzəl 436بدوستی، که ترا نیک دوست می دارم1 dəq
- Qəzəl 437دینار نمی خواهم، من عاشق دیدارم1 dəq
- Qəzəl 438گر بنالم من از این درد که در دل دارم1 dəq
- Qəzəl 439منت از دل بصد جان دوست دارم1 dəq
- Qəzəl 440نه تنها من خراب و مست یارم1 dəq
- Qəzəl 441باده می نوشم و سودای تو در سر دارم1 dəq
- Qəzəl 442سرم سبزست و لب خندان و عیش جاودان دارم1 dəq
- Qəzəl 443عاشق یارم، بغیر یار ندارم1 dəq
- Qəzəl 444جگر گر مست و دل گر مست و آه آتشین دارم1 dəq
- Qəzəl 445از نایره شوقت در دل شرری دارم1 dəq
- Qəzəl 446در ملک وصال او ظل شجری دارم1 dəq
- Qəzəl 447چشم گریان و دل زار و نزاری دارم1 dəq
- Qəzəl 448عیسی بظهور آمد، من مرده چرا باشم؟1 dəq
- Qəzəl 449خیالست این که: من بی یار باشم1 dəq
- Qəzəl 450ای دوای درد بیماران، سلام علیکم1 dəq
- Qəzəl 451بحمدالله من از دردی کشانم1 dəq
- Qəzəl 452فقر میگفت که: من خسرو جاویدانم2 dəq
- Qəzəl 453من بیچاره سودا زده سرگردانم1 dəq
- Qəzəl 454من ز سودای تو سرگشته و سرگردانم1 dəq
- Qəzəl 455مشرب عذب مرا هر نفس از خم قدیم1 dəq
- Qəzəl 456میان آتش سوزان علم فراخته ایم1 dəq
- Qəzəl 457ما در هوای عشق تو سرمست بادهایم1 dəq
- Qəzəl 458پهلوی خوان به سر کوی حبیب آمدهایم1 dəq
- Qəzəl 459گرنه آنست که جوینده یار آمده ایم؟1 dəq
- Qəzəl 460مست بودیم بگلبانگ تو هشیار شدیم1 dəq
- Qəzəl 461اقبال عشق بود، که ما مقبل آمدیم1 dəq
- Qəzəl 462ما در جهان کون برای تو آمدیم1 dəq
- Qəzəl 463این عنایت ازلی بود که ره پرسیدیم1 dəq
- Qəzəl 464در مسجد و در کعبه و بت خانه دویدیم1 dəq
- Qəzəl 465ما در طلب دوست فراوان بدویدیم1 dəq
- Qəzəl 466در دور رخت یک دل هشیار ندیدیم1 dəq
- Qəzəl 467در کعبه و بت خانه بجز یار ندیدیم1 dəq
- Qəzəl 468هزاران بحر در دردانه دیدیم1 dəq
- Qəzəl 469جانا، بجز از تو کس نداریم1 dəq
- Qəzəl 470عمریست که سودای سر زلف تو داریم1 dəq
- Qəzəl 471غیر از تو کس دگر نداریم1 dəq
- Qəzəl 472ما در دل و جان آتش سودای تو داریم1 dəq
- Qəzəl 473ما عاشق و رند و پاکبازیم1 dəq
- Qəzəl 474ماییم که چون باده گل رنگ بجوشیم1 dəq
- Qəzəl 475با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیم1 dəq
- Qəzəl 476گرچه در طور شریعت همه مأمورانیم1 dəq
- Qəzəl 477لب مگز، عشوه مده باز، که ما مستانیم1 dəq
- Qəzəl 478ما و این عشق دل افروز، که جان در جانیم1 dəq
- Qəzəl 479ما نه امروزست کز عشق و ولا دم می زنیم1 dəq
- Qəzəl 480تو جان و دل مایی، من وصف تو چون گویم؟1 dəq
- Qəzəl 481چه گویم؟ ای مسلمانان، چه گویم؟1 dəq
- Qəzəl 482ماه عیانست روی یار چه گویم؟1 dəq
- Qəzəl 483عجب رعنا و زیبایی، چه گویم؟1 dəq
- Qəzəl 484من معدن اسرارم، اما بنمی گویم1 dəq
- Qəzəl 485این سخن نیست به اندازه که من میگویم1 dəq
- Qəzəl 486ما سوز عشق را به دو عالم نمیدهیم1 dəq
- Qəzəl 487ما عشق یار را بدو عالم نمیدهیم1 dəq
- Qəzəl 488بیا، بیا، که فقیریم و خاکسار توییم1 dəq
- Qəzəl 489بر سر راهم بدید و گفت: «هی سن کیم سن؟»1 dəq
- Qəzəl 490به صلاح آمد از اوصاف خدای ذوالمن1 dəq
- Qəzəl 491به فضل و رحمت و توفیق ذوالمن1 dəq
- Qəzəl 492دوش آن مه دو هفته من با هزار فن1 dəq
- Qəzəl 493ساقی جان، لطف فرما کاسه دردی بمن1 dəq
- Qəzəl 494سامان عیش نیست درین دار پر فتن1 dəq
- Qəzəl 495طالبانی که اسیرند درین حبس بدن1 dəq
- Qəzəl 496من بجانان زنده ام، گر باز دانی این سخن1 dəq
- Qəzəl 497یارم ز در در آمد، وشتن کنید وشتن1 dəq
- Qəzəl 498آن ماه مسافر سفری کرد ز کرمان1 dəq
- Qəzəl 499ای ساقی دل و جان، ای نور چشم اعیان1 dəq
- Qəzəl 500ای عاشقان، ای عاشقان، هنگام آن شد کز جهان1 dəq
- Qəzəl 501این چنین مست و معربد بکجا؟ ای دل و جان1 dəq
- Qəzəl 502ای نور دل و دیده وای زبده اعیان1 dəq
- Qəzəl 503با هیچ رسید این صفت باده فروشان1 dəq
- Qəzəl 504بس عجب طرفه حدیثیست که: آن شاه جهان1 dəq
- Qəzəl 505بشنو ز عشق رمزی، حیران مباش، حیران1 dəq
- Qəzəl 506بقدر جام بود شور و حالت مستان1 dəq
- Qəzəl 507بیا، ای یار سودایی، بیا، ای جان سرگردان1 dəq
- Qəzəl 508بیا، که عشق برافراخت سنجق سلطان1 dəq
- Qəzəl 509تربیت میکند مرا جانان1 dəq
- Qəzəl 510تن زنده بجان آمد و جان زنده بجانان1 dəq
- Qəzəl 511جانم بلب رسید ز غم، ساقی، الامان1 dəq
- Qəzəl 512چندان که گفتم: خاطر مرنجان1 dəq
- Qəzəl 513حیات تن ز جان آمد، حیات جان ز جان جان1 dəq
- Qəzəl 514خبری دهید جان را، که ز دوست چیست فرمان؟1 dəq
- Qəzəl 515دل با تو نظر دارد، اما نظری پنهان1 dəq
- Qəzəl 516دوست در مجلسست و جان در جان1 dəq
- Qəzəl 517ز خوبان عربده خوش باشد، ای جان1 dəq
- Qəzəl 518ساقی چو تو باشی، همه جا باده پرستان1 dəq
- Qəzəl 519سرگشته ایم و حیران در کوی مهرورزان1 dəq
- Qəzəl 520عشق و معشوق و عاشق حیران1 dəq
- Qəzəl 521«فوز النجات » می طلبی؟ جام می ستان1 dəq
- Qəzəl 522«کن فکان » جان را خبر گوید ز «کان »1 dəq
- Qəzəl 523«کل یوم هو فی شان » چه نشانست و چه شان؟1 dəq
- Qəzəl 524«کل یوم هو فی شان » ز چه کردند بیان؟1 dəq
- Qəzəl 525گر ره به تو هست، چیست فرمان؟1 dəq
- Qəzəl 526گر شیر نه ای، بگذر ازین بیشه شیران1 dəq
- Qəzəl 527گفت حق: «کل من علیها فان »1 dəq
- Qəzəl 528ما که مستان خرابیم درین دیر مغان1 dəq
- Qəzəl 529مقررست و معین بحجت و برهان1 dəq
- Qəzəl 530میان باطن جانی و جان تویی، ای جان1 dəq
- Qəzəl 531همه بودند که گفتند بپیدا و نهان1 dəq
- Qəzəl 532همه جا اوست شاه جاویدان1 dəq
- Qəzəl 533جگر پردرد و دل پر خونم، ای جان1 dəq
- Qəzəl 534یار همان، درد همان، دل همان1 dəq
- Qəzəl 535«حصل ما فی الصدور» لذت جان یافتن1 dəq
- Qəzəl 536در دل از شوق تو شوریست که نتوان گفتن1 dəq
- Qəzəl 537چه باشد شیوهٔ عاشق؟ به معشوقان نظر کردن1 dəq
- Qəzəl 538مرا از زخم شمشیرت نمی شاید حذر کردن1 dəq
- Qəzəl 539خواهی بجهان شوری، بنیاد قیامت کن1 dəq
- Qəzəl 540نیم مستان ترا سرگشته چون پرگار کن1 dəq
- Qəzəl 541بیتی همی سرایم و زاریست کار من1 dəq
- Qəzəl 542ناوک غمزه می زند بر دل من نگار من1 dəq
- Qəzəl 543بسامان آمد احوال دل من1 dəq
- Qəzəl 544بسودایت سرشت آب و گل من1 dəq
- Qəzəl 545عید و بر قندان تویی، ای جان جان جان من1 dəq
- Qəzəl 546جگر گرمست و آهم سرد و دل خون1 dəq
- Qəzəl 547دل آشفته دارم، چشم پر خون1 dəq
- Qəzəl 548ما را هوای باده نابست در درون1 dəq
- Qəzəl 549از عیان گر واقفی، بگذر ز عین1 dəq
- Qəzəl 550الا! ای نفس، خودکامی و خودبین1 dəq
- Qəzəl 551ای یار، ندانم که چه رسمست و چه آیین؟1 dəq
- Qəzəl 552بجان آمد ز هجران جان مسکین1 dəq
- Qəzəl 553پیر مغان کجاست؟ که آن مرد دوربین1 dəq
- Qəzəl 554جعل را چند ازین تحسین و تمکین؟1 dəq
- Qəzəl 555«حمدلله » گفت رب العالمین1 dəq
- Qəzəl 556گفت: نور آسمانست و زمین1 dəq
- Qəzəl 557ما داغ آرزوی تو داریم بر جبین1 dəq
- Qəzəl 558منت خدای را، که در اطوار ما و طین1 dəq
- Qəzəl 559هله! ای ساقی جانها، بده آن باده رنگین1 dəq
- Qəzəl 560ای دل و جانت بهواها گرو1 dəq
- Qəzəl 561باده کهنه گیر و شیشه نو1 dəq
- Qəzəl 562ای ساقی جان بخش ما،یک لحظه ما را بازجو1 dəq
- Qəzəl 563تو محیطی و دیگران همه جو1 dəq
- Qəzəl 564چه شنیدی که دل از دست بدادی،تو عمو؟1 dəq
- Qəzəl 565زان نکهت مشکین،که همی آید از آن سو1 dəq
- Qəzəl 566«ستر الله علینا» چه علالاست درین کو؟1 dəq
- Qəzəl 567دل شوریده را تمنا تو1 dəq
- Qəzəl 568ای دل، اگر تو عاشقی، با عاشقان همخانه شو1 dəq
- Qəzəl 569از لعل یار اگر شکری یافتی بگو1 dəq
- Qəzəl 570پیش ما قصه جام و جم و جمشید مگو1 dəq
- Qəzəl 571«الا یاایهاالساقی »، مرا جام مصفا ده1 dəq
- Qəzəl 572«کان الله » گفت و «کان الله له »1 dəq
- Qəzəl 573ای آفتاب روی تو را پردهدار ماه1 dəq
- Qəzəl 574بر بیدلان گذشت و نکرد این طرف نگاه1 dəq
- Qəzəl 575پیش از بنای مدرسه و رسم خانقاه1 dəq
- Qəzəl 576«عز من قائل » چه گفت اله؟1 dəq
- Qəzəl 577گم کردهایم راه و ندانیم پیشگاه1 dəq
- Qəzəl 578مرا یاریست، اندر گاه و بیگاه1 dəq
- Qəzəl 579در میان همه خوبان بت ما از همه به1 dəq
- Qəzəl 580آتش عشق تو شوری در جهان انداخته1 dəq
- Qəzəl 581ای آتش سودای تو در کن فکان انداخته1 dəq
- Qəzəl 582ای خیالت عقل کل را در گمان انداخته1 dəq
- Qəzəl 583ای کمالت نعت عزت در جهان انداخته1 dəq
- Qəzəl 584روی مه را جلوه دادی، زلف میگون تاب ده1 dəq
- Qəzəl 585ای کوس کبریای تو در لامکان زده1 dəq
- Qəzəl 586هله!ای ساقی جانها، قدح باده بمن ده1 dəq
- Qəzəl 587ساقیا، عذر مگو، باده به سرمستان ده1 dəq
- Qəzəl 588گرم از طالع فرخ رخ جانان شود دیده1 dəq
- Qəzəl 589گر تو از مستان عشقی در وله1 dəq
- Qəzəl 590بجانان زنده ام، الحمدلله1 dəq
- Qəzəl 591از مسجد و میخانه، وز کعبه و بتخانه1 dəq
- Qəzəl 592بیا ای ماه کنعانی، بیا ای شاه فرزانه1 dəq
- Qəzəl 593پر گشت جهان از می گل رنگ مغانه1 dəq
- Qəzəl 594مرآت دل شکستی، ای گنج جاودانه1 dəq
- Qəzəl 595می کشد آن حبیب فرزانه1 dəq
- Qəzəl 596آیینه تیره شد، ز چه تیره است آینه؟1 dəq
- Qəzəl 597تا گرد ماه، سنبل مشکین نهادهای1 dəq
- Qəzəl 598همه لذت، همه شهوت، همگی رد شده ای1 dəq
- Qəzəl 599این شناسی که: از آن شهر و دیار آمده ای1 dəq
- Qəzəl 600خطاب «لن ترانی » چیست؟ یعنی1 dəq