سامان عیش نیست درین دار پر فتنساقی، بیار باده مستان ذوالمنن

عشقست مونس دل و جان هر کجا که هستدر وقت جان سپردن و در گور و در کفن

صافی کشان صاف درین ره مطرفندما و شرابخانه و ساقی و درد دن

آن ساعتی که پیر مغان درد می کشدبا او جنس صاف حرامست دم زدن

دل طالب وصال تو پنهان و آشکارجان عاشق جمال تو در سر و در علن

همراه عشق باش، که آب حیات اوستهمراز عشق شو، که مشاریست مؤتمن

چندان شراب ریخت که مست ابد شدیمبا دوست فارغیم ز اوصاف ما و من

نومید کل مباش، گر آن یار دلفریبدر وعده وصال کند ذکر لا و لن

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. با قاسمی حکایت حیرت ز حد گذشتکان ماه دلفروز در آمد در انجمن

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq